مرتضی افقه، اقتصاددان و استاد اقتصاد دانشگاه شهید چمران اهواز، با انتقاد شدید از شعار «کوچکسازی دولت»، ریشههای خصولتیسازی را کالبدشکافی کرده و تنها راه نجات و اعتلای صنایعی مانند ذوب آهن اصفهان را نظارت تشکلهای کارگری بر انتصاب مدیران جدید میداند.
کارگران بخش انرژی آلمان به خصوصی سازی این صنعت معترض شدند.
اتحادیه اساتید دانشگاههای آمریکا در محکومیت خصوصی سازی آموزش عالی در آرژانتین و حمایت از اعتراضات علیه دولت این کشور اعلام کردند: آموزش عالی دولتی متعلق به مردم است، نه الیگارشها، سرمایهداران یا سیاستمداران زورگو!
رضا معصومی، رئیس شورای اسلامی کار کارخانه لاستیک البرز، میگوید اگر پای کارگران در میان نبود، از این کارخانه امروز چیزی جز سولههای خاموش باقی نمیماند؛ روایتی از کارخانهای که تولیدش از ۸۰ تن به صفر رسید، اما دوباره با ایستادگی کارگران به مدار تولید بازگشت.
با گذشت یک سال از این واگذاری، عملکرد مدیریت جدید تا حدی امکان ارزیابی اولیه را فراهم کرده است. آیا آنچه در این مدت رخ داده، صرفاً بهبودهای مقطعی بوده یا نشانهای از تغییر عمیق در ساختار و رویکرد مدیریتی این شرکت است؟
کارگر کارخانه کمباینسازی تبریز گفت:در دهه ۱۳۸۰ کارخانه کمباینسازی مایه افتخار ایران بود و حتی در خاورمیانه نمونه بود. زمانی حدود ۸۰۰ کارگر در این کارخانه کار میکردند، اما در حال حاضر تنها حدود ۱۰ نفر در قسمت کمباین کار میکنند که ۲ الی ۳ نفر از آنها هم بازنشسته شدند. از طرف دیگر، کارگران بعد از خصوصیسازی با مشکلات بسیاری مثل معوقات مزدی و بیمهای روبرو شدند.
منابع کارگری از تعطیلی تعاونی مصرف کارکنان نیشکر هفتتپه خبر میدهند؛ اقدامی که نزدیک به ۱۵ کارگر را بدون شغل گذاشته و خدماترسانی به اعضای تعاونی را مختل کرده است
در حالی که رشت سالها به عنوان یکی از قطبهای صنعتی شمال کشور شناخته میشد، امروز نشانههای افول در صنایع این شهر به وضوح دیده میشود، از تعطیلی کارخانههای قدیمی تا تعدیل صدها کارگر در ماههای اخیر.
سازمان خصوصیسازی با انتشار گزارشی از عملکرد ۱۰۰ روزه اخیر خود، از تصویب قیمت پایه و شرایط واگذاری ۲۱ شرکت، بنگاه و دارایی به ارزش پایهای بالغ بر ۱۱۷ هزار و ۸۵۹ میلیارد تومان خبر داد.
کشت و صنعت مهاباد که در عرصه مرغداری، جوجه کشی و کشت محصولات زراعی مرتبط با این صنعت فعال است، از سال ۱۳۸۴ با واگذاری به بخش خصوصی به چندین قسمت تجزیه شد.
