ابراهیم پور:
نقد «عدالت آموزشی» گرد و خاک نیست؛ صدای بلند دانشآموزان است/ مجلس، روابط عمومی مصوبات شورا نیست
نایبرئیس کمیسیون آموزش مجلس در واکنش به اظهارات دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی درباره «گرد و خاک» نمایندگان پیرامون تأثیر قطعی معدل، گفت: وقتی میلیونها دانشآموز زیر فشار سیاستهای آزمونمحور فرسوده میشوند، مطالبه شفافیت و عدالت آموزشی را نمیتوان با برچسبزنی خاموش کرد؛ مجلس قرار نیست فقط تماشاگر تصمیماتی باشد که بدون گزارشهای علمی روشن، اضطراب را به مدارس تزریق کردهاند.
به گزارش ایلنا، فرشاد ابراهیمپور نایبرئیس کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس شورای اسلامی، در واکنش به اظهارات دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی مبنی بر اینکه «بعضی از نمایندگان درباره مصوبات کنکوری، گرد و خاک میکنند و بهتر است به کارهای خودشان بپردازند و در کار دیگران دخالت نکنند»، گفت: ظاهراً این روزها هر صدایی که از دل نگرانی دانشآموزان و خانوادهها بلند شود، بهجای آنکه شنیده شود، با برچسب «گرد و خاک» پاسخ میگیرد؛ گویی مطالبه عدالت آموزشی و نقد یک سیاست پرابهام، مزاحمت برای اتاقهای تصمیمگیری تلقی میشود.
نماینده مردم ایذه، باغملک، دزپارت و صیدون در مجلس، افزود: با احترام به جایگاه شورای عالی انقلاب فرهنگی و شخصیت علمی خسروپناه، باید یادآوری کرد که مجلس شورای اسلامی، روابط عمومی مصوبات شورا نیست که فقط تشویق و سکوت کند، بلکه وظیفه دارد درباره تصمیماتی که آینده میلیونها دانشآموز را تحت تاثیر قرار میدهد؛ سوال بپرسد، نقد کند و مطالبه شفافی داشته باشد.
ابراهیمپور با اشاره به وظایف خطیر نمایندگان، ادامه داد: اگر قرار باشد هر نقد کارشناسی به «دخالت» تعبیر شود، پس اصول ۷۶ و ۸۴ قانون اساسی دقیقاً برای چه نوشته شدهاند؟ نماینده مجلس قرار نیست فقط در روز رأی اعتماد یا مراسم رسمی حضور داشته باشد، بلکه موظف است وقتی اضطراب دانشآموزان به دو سال فرسایش روانی تبدیل شده، صدای آنان باشد؛ حتی اگر این صدا برای برخی خوشایند نباشد.
وی با اشاره به اجرای سیاست تاثیر قطعی معدل در کنکور؛ گفت: هنوز هیچ گزارش ملی شفاف، مستقل و قابل راستیآزمایی منتشر نشده که ثابت کند این نسخه پرهزینه، واقعاً عدالت آموزشی را افزایش داده است. اما آنچه مردم با چشم خود میبینند، چیز دیگری است؛ گسترش بازار کلاسهای خصوصی، تشدید رقابت نمره محور، فشار روانی بیسابقه بر دانشآموزان و عمیقتر شدن شکاف آموزشی میان مدارس برخوردار و مناطق محروم.
نایب رئیس کمیسیون آموزش مجلس تأکید کرد: امروز مدرسه بیش از آنکه محل تربیت باشد، به حوزه آزمون دائمی تبدیل شده است؛ دانشآموز نه فرصت مهارتآموزی دارد، نه آرامش روانی و نه تجربه واقعی تعلیم و تربیت. ظاهراً تنها چیزی که در این میان اهمیت ندارد، حالِ دانشآموزان است.
ابراهیمپور در ادامه افزود: عجیب است که هر بار درباره تبعات این سیاست سؤال میشود، بهجای ارائه دادههای علمی و گزارشهای دقیق، منتقدان متهم به فضاسازی میشوند. اگر همه چیز آنقدر موفق بوده، چرا همچنان موج اعتراض دانشآموزان، خانوادهها و حتی کارشناسان آموزشی ادامه دارد؟
وی در ادامه تصریح کرد: مجلس مقابل شورای عالی انقلاب فرهنگی نایستاده، اما قرار هم نیست در برابر تصمیماتی که ممکن است نابرابری آموزشی را بازتولید کند، فقط تماشاگر باشد. دفاع از عدالت آموزشی، «گرد و خاک» نیست؛ شاید مشکل اینجاست که سالهاست صدای واقعی مسئولان آموزشی مدارس را از پشت شیشههای اتاقهای تصمیمگیری نمیشنوند.
ابراهیم پور در پایان خاطرنشان کرد: هر سیاستی که بدون پشتوانه علمی کافی، اضطراب نسل جوان را افزایش دهد و آموزش را به مسابقه فرسایشی نمره تبدیل کند، باید شجاعانه بازنگری شود؛ حتی اگر برخی ترجیح دهند بهجای پاسخگویی، منتقدان را متهم کنند.
