جنگ ایران؛ ناجی سیاسی استارمر یا تهدیدی برای اقتصاد انگلیس؟
در آستانه انتخابات ماه مه، برخی تحلیلها از جنگ علیه ایران بهعنوان «فرصتی سیاسی» برای نخستوزیر انگلیس یاد میکنند؛ موضوعی که در عین حال میتواند به پاشنه آشیل اقتصادی دولت لندن تبدیل شود.
به گزارش ایلنا، «پولیتیکو» در تحلیلی نوشت: در یک تناقض قابلتوجه، تنشها پیرامون ایران، که تهدیدی جدی برای اقتصاد انگلیس محسوب میشود، بهطور همزمان به عاملی برای تقویت موقعیت سیاسی کییر استارمر تبدیل شده است. بهگونهای که این بحران، ضمن کمک به تثبیت موقت قدرت وی، میتواند بنیانهای راهبرد اقتصادی دولتش را نیز تضعیف کند.
اگرچه موقعیت استارمر همچنان شکننده ارزیابی میشود، اما با افزایش تنشهای بینالمللی و احتمال تشدید درگیریها، مخالفان داخلی در حزب کارگر فعلا از به چالش کشیدن رهبری او عقبنشینی کردهاند؛ امری که بهنوعی «سپر موقت» برای نخستوزیر انگلیس ایجاد کرده است.
در همین حال، برخی کارشناسان با انتقاد از عملکرد دولت لندن در مدیریت بحران، به تأخیر در اعزام نیروهای نظامی و همچنین تنش در روابط با آمریکا- بهویژه پس از اختلاف با دونالد ترامپ- اشاره میکنند؛ موضوعی که حتی نگرانیهایی درباره تضعیف همکاریهای اطلاعاتی میان دو کشور ایجاد کرده است.
با این حال، در داخل انگلیس، استارمر توانسته تا حدی خود را همسو با افکار عمومی نشان دهد؛ بهویژه در شرایطی که جامعه این کشور تمایلی به ورود به یک جنگ جدید در خاورمیانه ندارد و ایستادگی نسبی در برابر فشارهای آمریکا، برای او امتیاز سیاسی محسوب شده است.
در مقابل، پیامدهای اقتصادی این بحران بهطور فزایندهای دولت انگلیس را نگران کرده است. افزایش نرخ تورم، بالا ماندن نرخ بهره و رشد مجدد هزینههای وام مسکن، همگی چشمانداز بهبود معیشت شهروندان را با تردید جدی مواجه کردهاند؛ مسئلهای که میتواند به نارضایتی گسترده در آستانه انتخابات منجر شود.
گزارشها حاکی است دولت لندن در حال بررسی بستههای حمایتی اضطراری برای مقابله با افزایش هزینه انرژی است، اما محدودیتهای مالی، دست دولت را برای اقدامات گسترده بسته است. در صورت تداوم بحران، دولت ناگزیر به انتخابی دشوار میان افزایش مالیاتها یا کاهش هزینههای عمومی خواهد بود.
تحلیلگران بر این باورند که اگرچه تنش با ایران در کوتاهمدت به تقویت جایگاه سیاسی استارمر کمک کرده، اما در بلندمدت میتواند به بحرانی جدی برای دولت او تبدیل شود؛ بهویژه در شرایطی که انتخابات پیشرو میتواند به صحنه بروز نارضایتیهای اقتصادی تبدیل شود.