یک فعال کارگری در گفتوگو با ایلنا مطرح کرد؛
بیگاری در ارتفاع، زیر آفتاب سوزان/ «کارگران ساختمانی» قربانی فقر شدهاند
یک فعال صنفی کارگران ساختمانی گفت: سالهاست از محل فعالیتهای ساختمانی و سهمهای قانونی، منابعی برای پوشش بیمهای کارگران ساختمانی دریافت شده است. اگر امروز مسئولان از کمبود منابع سخن میگویند، باید به صورت شفاف توضیح دهند این منابع در طول سالهای گذشته چگونه هزینه شده و چرا هنوز بخش بزرگی از کارگران ساختمانی از حقوق قانونی خود محروم هستند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، کار در ارتفاع، زیر آفتاب سوزان یا در سرمای طاقتفرسا، در میان گرد و غبار و مصالح ساختمانی و زیر سایهی خطرات دائمی، از سختیهای روزمرهی کارگران ساختمانی است. آنها کار میکنند تا چرخ ساختوساز کشور از حرکت نایستد، با این حال، سهم آنان از این چرخه اقتصادی، دستمزدهایی است که با هزینههای سرسامآور زندگی، فاصلهای بسیار عمیق دارد و البته آیندهای که همچنان در هالهای از ابهام قرار گرفته است.
در شرایطی که تورم افسارگسیخته، افزایش مداوم قیمت کالاهای اساسی، هزینههای درمان، اجاره مسکن و آموزش، معیشت میلیونها خانوار کارگری را تحت تأثیر قرار داده، کارگران ساختمانی نیز همانند سایر کارگران کشور روزگار دشواری را سپری میکنند؛ با این تفاوت که بخش قابل توجهی از آنان حتی از حداقل پشتوانههای بیمهای و امنیت شغلی نیز محروم هستند.
بسیاری از این کارگران به دلیل ماهیت فصلی و پروژهای کار، در دورههای رکود ساختوساز یا شرایط نامساعد جوی، با معضلِ لاینحلِ بیکاری و کاهش درآمد مواجه میشوند و همین مسئله فشار مضاعفی بر خانوادههای آنان وارد میکند.
کارگران ساختمانی در سالهای اخیر علاوه بر مشکلات معیشتی، با چالشهای گستردهای در حوزه بیمه و خدمات تأمین اجتماعی نیز مواجه بودهاند. در حالی که قانونگذار با هدف حمایت از این قشر، سازوکارهای مشخصی برای پوشش بیمهای آنان پیشبینی کرده، هزاران کارگر همچنان در صف انتظار بیمه قرار دارند یا نسبت به تداوم پوشش بیمهای خود نگران هستند. این در حالی است که نرخ حوادث ناشی از کار در بخش ساختمان همچنان بسیار بالاست و سالانه چند صد کارگر قربانی میشوند.
صفر باباخانلو، دبیر انجمن صنفی گچکاران استان قم، در این رابطه به ایلنا گفت: سازمان تأمین اجتماعی سالهاست با شعار حمایت از نیروی کار و تحقق عدالت اجتماعی فعالیت میکند، اما واقعیت زندگی کارگران ساختمانی چیز دیگری نشان میدهد. کارگری که تمام عمر خود را در سختترین شرایط کاری سپری کرده، نباید در زمان بیماری، حادثه یا سالمندی، نگران ابتداییترین حقوق خود باشد.
وی با اشاره به شرایط دشوار معیشتی کارگران ساختمانی اظهار میکند: امروز کارگران ساختمانی همانند سایر اقشار کارگری، یکی از سختترین دورههای اقتصادی عمر مفید خود را پشت سر میگذارند. افزایش هزینههای زندگی، کاهش قدرت خرید، رشد اجارهبها و هزینههای درمانی، فشار سنگینی بر خانوادههای کارگری وارد کرده است. امروز بسیاری از کارگران ساختمانی حتی در تأمین نیازهای اولیه زندگی خود با مشکل مواجه هستند.
دبیر انجمن صنفی کارگران گچکار استان قم ادامه میدهد: در چنین شرایطی، انتظار طبیعی این است که حمایتهای بیمهای و اجتماعی از این قشر تقویت شود، اما متأسفانه در عمل شاهد روندی معکوس هستیم. بسیاری از کارگران برای برخورداری از بیمه، با مشکلات اداری، محدودیتها و موانع مختلف مواجه میشوند.
باباخانلو با طرح پرسشی درباره منابع مالی مرتبط با بیمه کارگران ساختمانی میگوید: سالهاست از محل فعالیتهای ساختمانی و سهمهای قانونی، منابعی برای پوشش بیمهای کارگران ساختمانی دریافت شده است. اگر امروز مسئولان از کمبود منابع سخن میگویند، باید به صورت شفاف توضیح دهند این منابع در طول سالهای گذشته چگونه هزینه شده و چرا هنوز بخش بزرگی از کارگران ساختمانی از حقوق قانونی خود محروم هستند.
وی تأکید کرد: کارگران ساختمانی هر روز با خطر سقوط از ارتفاع، آسیبهای اسکلتی و عضلانی، بیماریهای ناشی از گرد و غبار و دهها تهدید دیگر مواجه هستند. این کارگران سرمایههای انسانی کشور هستند و نباید پس از سالها کار سخت، بدون پشتوانه درمانی و بازنشستگی رها شوند.
باباخانلو معتقد است «حل مشکلات کارگران ساختمانی بیش از هر چیز، به اراده اجرایی و پاسخگویی نهادهای مسئول نیاز دارد؛ ارادهای که جای آن خالیست...»
این فعال کارگری میگوید: دیگر زمان شعارهای کلی و وعدههای تکراری به پایان رسیده است. کارگران ساختمانی انتظار دارند سازمان تأمین اجتماعی و سایر دستگاههای مسئول، با شفافیت کامل درباره وضعیت منابع، تعداد بیمهشدگان و برنامههای حمایتی خود توضیح دهند و برای رفع مشکلات موجود اقدامات عملی انجام دهند.
وی در پایان خاطرنشان میکند: امنیت شغلی، بیمه و معیشت مناسب، مطالباتی فراتر از قانون نیستند؛ اینها ابتداییترین حقوقی است که باید برای کارگران ساختمانی تضمین شود. کارگران انتظار دارد مسئولان به جای ارائه آمار و وعده، در عمل از کارگرانی حمایت کنند که با تلاش شبانهروزی خود، بخش مهمی از اقتصاد کشور را سرپا نگه داشتهاند.
