بعد از شکست باورنکردنی آبیها
به جای داور، خودت را مقصر بدان/ با این تصمیمات به جایی نمیرسی!
شکست چلسی مقابل ساندرلند قعرنشین، انتقادهای تندی را متوجه ژابی آلونسو کرده است. روزنامه دیلیمیل در گزارشی انتقادی، تصمیمات سرمربی اسپانیایی در انتخاب ترکیب اصلی را عامل مهمتری از اشتباهات داوری دانسته و عملکرد ضعیف کول پالمر، مورگان راجرز و پدرو نتو را نیز زیر سؤال برده است.
به گزارش ایلنا، شکست چلسی در ورزشگاه استادیوم آو لایت بار دیگر بحث درباره تصمیمات فنی ژابی آلونسو را داغ کرده است. اگرچه دو صحنه بحثبرانگیز داوری در جریان مسابقه نقش داشتند، کیران گیل، خبرنگار دیلیمیل، معتقد است سرمربی چلسی پیش از انتقاد از داور و کمکداور ویدئویی باید عملکرد خودش را بررسی کند.
چلسی در این مسابقه ابتدا در صحنه برخورد کول پالمر با لوک اونین و ژول آهوکا خواستار پنالتی شد، اما داوران تشخیص دادند برخورد بیرون از محوطه جریمه اتفاق افتاده است.
در سوی دیگر، برخورد لوی کولویل با برایان بروبی به اعلام پنالتی برای ساندرلند منجر شد. صحنهای که به اعتقاد نویسنده دیلیمیل، درباره آن نیز تردیدهایی وجود داشت، زیرا مهاجم ساندرلند همزمان پیراهن مدافع چلسی را گرفته بود و در بازبینی تصاویر این احتمال مطرح شد که پای خودش را زده باشد.
انزو لو فی از این فرصت استفاده کرد و گل برتری ساندرلند را به ثمر رساند.
آلونسو پس از مسابقه از تصمیمات داوری ناراضی بود، اما دیلیمیل تأکید میکند که عملکرد ضعیف جرد گیلت، داور مسابقه، و نیک هاپتون، مسئول VAR، نباید ضعف تصمیمات سرمربی چلسی را پنهان کند.
ترکیبی که از ابتدا یک سؤال بزرگ داشت
مهمترین انتقاد به آلونسو، انتخاب بازیکنان خط حمله است. چلسی در غیاب ژوائو پدرو بار دیگر بدون یک مهاجم نوک تخصصی به میدان رفت و پدرو نتو مسئولیت بازی در مرکز خط حمله را بر عهده گرفت.
دیلیمیل عملکرد نتو در این پست را ناموفق ارزیابی کرده و نوشته است که او در نبردهای فیزیکی مقابل مدافعان مرکزی ساندرلند عملاً شانسی نداشت.
نکته جالب اینکه آمار نیمه نخست نشان میداد چلسی در ۴۵ دقیقه ابتدایی این مسابقه، تعداد ارسالهای بیشتری از جریان بازی به محوطه جریمه ساندرلند داشته است تا مجموع ارسالهایش در شش مسابقه مقابل فولام، اورتون، تاتنهام، منچستریونایتد، بورنموث و برایتون.
با این حال، مشکل اصلی این بود که مهاجم مناسبی برای استفاده از این ارسالها در محوطه جریمه حضور نداشت.
مارکو پالسترا و پپ چاواریـا بارها از کنارهها پیشروی کردند، اما ارسالهای آنها اغلب بدون استفاده باقی ماند.
آلونسو در سه مسابقه لیگ برتر پس از مصدومیت ژوائو پدرو، یک بار مورگان راجرز و دو بار پدرو نتو را در نقش مهاجم مرکزی به کار گرفته است. این در حالی است که دنی ولبک در هر سه مسابقه روی نیمکت حضور داشته است.
نویسنده دیلیمیل با اشاره به این تصمیم، پرسش مشخصی را مطرح میکند: اگر قرار نیست ولبک هنگام مصدومیت ژوائو پدرو بازی کند، چلسی اساساً چرا او را جذب کرده است؟
ولبک ۳۵ ساله در دقیقه ۶۲ وارد زمین شد، اما به اعتقاد نویسنده، حضور دیرهنگام او نتوانست مشکل ساختاری خط حمله را برطرف کند.
پالمر، دورترین فاصله با پاسخ به توخل
کول پالمر نیز یکی از بازیکنانی بود که انتظارات را برآورده نکرد.
ستاره انگلیسی چلسی پس از قرار نگرفتن در فهرست جدید تیم ملی انگلیس توسط توماس توخل، فرصتی داشت تا با نمایشی درخشان به تصمیم سرمربی تیم ملی پاسخ دهد، اما عملکردش مقابل ساندرلند کاملاً ناامیدکننده بود.
دیلیمیل نمایش پالمر را یکی از ضعیفترین عملکردهای او توصیف کرده و معتقد است این بازیکن نتوانست از فرصتی که برای اثبات شایستگی خود داشت استفاده کند.
مورگان راجرز نیز شرایط بهتری نداشت. نویسنده گزارش برای توصیف عملکرد او به صحنهای اشاره میکند که راجرز هنگام حرکت با توپ، بدون آنکه تحت فشار مؤثری قرار داشته باشد، از زمین خارج شد و یک ضربه دروازه به ساندرلند هدیه داد.
به اعتقاد این رسانه، پالمر و راجرز عملاً تأثیر چندانی بر جریان مسابقه نداشتند و چلسی در بخش هجومی از کیفیت مورد انتظار فاصله گرفته بود.
تکرار خاطره تلخ در استادیوم آو لایت
شکست مقابل ساندرلند برای چلسی یادآور یکی دیگر از ناکامیهای این تیم در همین ورزشگاه بود.
چلسی در پایان فصل گذشته نیز با نتیجه دو بر یک مقابل ساندرلند شکست خورده بود. در آن مسابقه مالو گوستو گل به خودی زد، وسلی فوفانا اخراج شد و تیمی که بهصورت موقت با هدایت کالوم مکفارلین اداره میشد، در نهایت از کسب سهمیه رقابتهای اروپایی بازماند.
دیلیمیل معتقد است چلسی در دیدار اخیر نیز نشانههایی از همان آشفتگی را نشان داد. تیمی با بازیکنان گرانقیمت و تواناییهای فردی بالا که در زمین فاقد هماهنگی لازم برای شکستن ساختار دفاعی حریف بود.
در نگاه این رسانه، تصمیمات بحثبرانگیز داوری بخشی از داستان شکست چلسی است، اما نمیتواند توضیح دهد چرا تیم آلونسو با وجود ارسالهای فراوان، بدون مهاجم هدف بازی کرد و چرا چند مهره هجومی این تیم تا این اندازه کماثر بودند.
پرسش اصلی حالا متوجه ژابی آلونسو است. سرمربی اسپانیایی باید توضیح دهد چرا در غیاب مهاجم اصلی خود همچنان به استفاده از بازیکنان غیرتخصصی در نوک حمله اصرار دارد، آن هم در شرایطی که یک مهاجم باتجربه روی نیمکت در اختیار اوست.