واقعیتی پیچیده در بازار نقل‌وانتقالات
پول‌های سیتی به کجا رفت؟
گزارشی تازه از تأثیر هزینه‌های هنگفت منچسترسیتی، ابعاد گسترده‌ای از جریان پول در فوتبال اروپا را نشان می‌دهد. با وجود تزریق مبالغ کلان، بسیاری از باشگاه‌ها از این درآمدها سود پایدار نبردند.
به گزارش ایلنا، جریان مالی ناشی از هزینه‌های منچسترسیتی در بازار نقل‌وانتقالات طی سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸، تأثیری گسترده بر فوتبال اروپا و حتی فراتر از آن گذاشته است؛ اما بررسی‌ها نشان می‌دهد این پول‌ها لزوماً به موفقیت پایدار برای باشگاه‌های دریافت‌کننده منجر نشده است.
در پی اعلام رأی محکومیت این باشگاه و طرح درخواست تجدیدنظر، برخی مدافعان سیتی در رسانه‌ها و فضای مجازی مدعی شده‌اند که این هزینه‌ها در مجموع به سود فوتبال بوده و باعث ثروتمندتر شدن باشگاه‌های دیگر شده است. با این حال، کمیسیون مستقل اعلام کرده بیش از ۹۰۰ میلیون پوند در حساب‌های باشگاه به‌صورت «بزرگ‌نمایی‌شده» ثبت شده و بخشی از این منابع در نقل‌وانتقالات هزینه شده است.
منچسترسیتی در فاصله سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸ حدود ۱.۲ میلیارد پوند برای خرید بازیکن هزینه کرد که حدود ۹۰۰ میلیون پوند آن هزینه خالص محسوب می‌شود؛ رقمی که از هر باشگاه دیگری در آن دوره بیشتر بوده است. این سرمایه‌گذاری نقش مهمی در تبدیل شدن سیتی به موفق‌ترین باشگاه انگلیس ایفا کرد؛ موفقیتی که به‌گفته این گزارش، در صورت رعایت کامل قوانین مالی، احتمالاً با این شدت رقم نمی‌خورد.
با این حال، این پول تنها صرف نقل‌وانتقالات نشده و هزینه‌هایی مانند دستمزد بازیکنان و کارکنان، زیرساخت‌ها، بیمه و سایر مخارج نیز در آن دخیل بوده است. علاوه بر این، در هر انتقال مبالغی همچون حق کمیسیون مدیر برنامه‌ها، هزینه‌های حقوقی و پاداش‌های امضا نیز پرداخت می‌شود که ردیابی کامل مسیر پول را دشوار می‌کند.
بر اساس این گزارش، منچسترسیتی در این بازه زمانی به ۴۶ باشگاه مختلف در ۱۹ لیگ ملی پول پرداخت کرده است. در برخی موارد، مبالغ پرداختی بالاترین رقم دریافتی تاریخ آن باشگاه‌ها بوده است. توزیع این پول‌ها نشان می‌دهد دامنه تأثیرگذاری سیتی بسیار گسترده بوده است.
بیشترین سهم از هزینه‌های نقل‌وانتقالاتی سیتی به باشگاه‌های لیگ برتر انگلیس اختصاص داشته و بیش از یک‌چهارم کل هزینه‌ها به این لیگ پرداخت شده است. همچنین این باشگاه از هشت تیم لیگ برتری و هشت تیم لالیگا بازیکن جذب کرده و مجموعاً ۱۳ میلیون پوند نیز برای خرید دو بازیکن از چمپیونشیپ هزینه کرده است.
با این حال، بررسی عملکرد باشگاه‌هایی که بیشترین درآمد را از سیتی داشته‌اند، نشان می‌دهد این پول‌ها همیشه به موفقیت منجر نشده است. به‌عنوان نمونه، وولفسبورگ پس از فروش کوین دی‌بروینه، با افت شدیدی مواجه شد و از جایگاه دوم بوندس‌لیگا به رتبه هشتم سقوط کرد و در دو فصل بعدی نیز تا آستانه سقوط پیش رفت.
در موناکو نیز شرایط مشابهی رقم خورد. این تیم پس از فروش بازیکنانی مانند بنجامین مندی و برناردو سیلوا به منچسترسیتی، جانشینانی چون ترنس کونگولو و کِیتا بالده را جذب کرد، اما این انتقال‌ها در بلندمدت موفق نبود و تیمی که قهرمان لیگ فرانسه شده و به نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا رسیده بود، ظرف دو سال تا مرز سقوط پیش رفت.
در همین حال، آرسنال که بیشترین تعداد فروش بازیکن به سیتی را در این دوره داشته، نتوانست در آن سال‌ها به‌طور جدی برای قهرمانی لیگ برتر رقابت کند. همچنین برخی باشگاه‌ها که هیچ درآمدی از سیتی نداشتند، معتقدند افزایش قیمت‌ها در بازار، شانس آن‌ها را کاهش داده است.
به‌عنوان مثال، در حالی که باشگاه‌های بنفیکا و پورتو مبالغ قابل‌توجهی از سیتی دریافت کردند، اسپورتینگ لیسبون، دیگر قدرت فوتبال پرتغال، سهمی از این نقل‌وانتقالات نداشت و بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸ موفق به کسب عنوان قهرمانی نشد.
در میان ۱۲ باشگاهی که بیشترین درآمد را از سیتی داشته‌اند، تنها دو باشگاه پرتغالی توانستند ظرف کمتر از چهار فصل پس از فروش بازیکن، به قهرمانی لیگ یا موفقیت اروپایی برسند. در سال‌های بعد نیز تنها چهار باشگاه لیگ برتری چنین موفقیتی را تجربه کردند.
علاوه بر این، بخشی از این پول‌ها به‌صورت غیرمستقیم به باشگاه‌های دیگر رسید. در برخی انتقال‌ها، بند فروش مجدد وجود داشت و باشگاه قبلی بازیکن نیز سهمی از مبلغ انتقال دریافت می‌کرد. برای نمونه، کویینز پارک رنجرز حدود ۹ میلیون پوند از انتقال رحیم استرلینگ به سیتی در سال ۲۰۱۵ دریافت کرد. همچنین بارنزلی حدود ۷ میلیون پوند از انتقال جان استونز به اورتون سهم برد و باشگاه وولورهمپتون نیز هنگام انتقال جولئون لسکات در سال ۲۰۰۹ حدود ۲.۵ میلیون پوند دریافت کرد.
این مبالغ در برخی موارد از ارزش بسیاری از بازیکنان شاغل در لیگ فوتبال انگلیس بیشتر بود و به‌طور قابل‌توجهی وضعیت مالی باشگاه‌هایی مانند کیوپی‌آر و بارنزلی را تقویت کرد. با این حال، کیوپی‌آر هرگز به لیگ برتر بازنگشت و بارنزلی نیز پس از دو فصل به لیگ دسته اول سقوط کرد.
در مجموع، هزینه‌های منچسترسیتی در دوره‌ای که به نقض قوانین مالی متهم شده، تأثیر عمیقی بر مسیر پیشرفت این باشگاه، آینده سایر تیم‌ها و اقتصاد فوتبال داشته است. با این حال، پیچیدگی این تأثیرات به حدی است که نمی‌توان به‌سادگی تاریخ فوتبال در این دوره را بازنویسی یا نتایج آن را جدا کرد.
پیامدهای این هزینه‌ها همچنان ادامه خواهد داشت و اثرات آن برای سال‌های آینده نیز در فوتبال جهان احساس می‌شود.
