استارت رسمی آمریکا در جام جهانی
رونمایی از ترکیب احتمالی یانکیها مقابل پاراگوئه
تیم ملی فوتبال ایالات متحده به عنوان یکی از میزبانان جام جهانی ۲۰۲۶، کار خود را در این تورنمنت بزرگ مقابل پاراگوئه آغاز میکند.
به گزارش ایلنا، پس از گذشت بیش از سه دهه، تیم ملی فوتبال ایالات متحده بار دیگر طعم بازی در جام جهانی را به عنوان میزبان تجربه خواهد کرد؛ جایی که یانکیها در نخستین گام خود در تورنمنت ۲۰۲۶، به مصاف رقیب آشنای خود یعنی پاراگوئه میروند.
در شرایطی که دهها هزار هوادار پرشور روی سکوها تیم را تشویق میکنند و میلیونها بیننده از پای گیرندهها نظارهگر بازی هستند، فشار سنگینی روی شانه آمریکاییها قرار دارد تا بتوانند انتظارات را برآورده کنند. کسب هر نتیجهای به جز پیروزی و تصاحب هر ۳ امتیاز مقابل این حریف سرسخت آمریکای جنوبی، میتواند مسیر صعود و آینده ایالات متحده را در این تورنمنت به مخاطره بیندازد؛ تیمی که این بار هدفش صعود به مراحلی فراتر از یکهشتم نهایی جام جهانی ۱۹۹۴ (که آن هم در خاک خودشان برگزار شد) است.
آمریکا: خط آتش زهردار اما با خط دفاعی متزلزل
کریستین پولیشیچ، مهاجم باشگاه میلان که به «کاپیتان آمریکا» معروف است، ویترین و ستاره اصلی تیم ملی آمریکا محسوب میشود. او با ثبت ۳۳ گل در ۸۸ بازی ملی، اصلیترین اهرم هجومی یانکیهاست و از توانایی بالایی در خلق موقعیت و تمامکنندگی بهره میبرد.
این ستاره ۲۷ ساله روسونری تا هفته گذشته در یک طلسم عجیب گلنزنی گرفتار شده بود که تاریخ آن به اواخر سال ۲۰۲۴ برمیگشت، اما هواداران با گلزنی و گلسازی او در دیدار دوستانه اخیر مقابل سنگال، نفس راحتی کشیدند. فرم آمادگی پولیشیچ میتواند نقشه راه آمریکا را در این تورنمنت تعیین کند؛ جایی که آنها به عنوان بالاترین تیم در رنکینگ فیفا (رتبه ۱۷) در گروه خود، دست بالاتر را دارند.
به جز این بازیساز خلاق، خط حمله خطرناک آمریکاییها شامل مهرههای چندپستهای چون وستون مککنی و فولارین بالوگون است، در حالی که مالیک تیلمان نیز هافبکی است که باید بازی او را زیر نظر گرفت. با وجود اینکه آمریکا در فاز هجومی از استعدادهای درخشانی بهره میبرد، اما در ساختار دفاعی آنها ترکهای عمیقی دیده میشود.
یانکیها در ۱۳ بازی اخیر خود تنها یک بار موفق به ثبت کلینشیت شدهاند و در ۴ مسابقه گذشته خود ۱۱ گل دریافت کردهاند. با این اوصاف، مت فریس، سنگربان کمتجربه تیم، احتمالاً روز بسیار سختتری را نسبت به همتیمیهایش در خطوط دیگر سپری خواهد کرد. این دوره، دوازدهمین حضور آمریکا در جام جهانی است و رتبه سوم آنها در جام جهانی ۱۸ تیمی سال ۱۹۳۰، همچنان بهترین دستاورد تاریخ فوتبال این کشور به شمار میرود.
مراقب خط دفاعی مستحکم و بتنی پاراگوئه باشید
برعکس تیم ملی آمریکا، نقطه قوت و شاهکلید اصلی پاراگوئه در خط دفاعی این تیم نهفته است. اگرچه پاراگوئه از نظر رنکینگ فیفا پایینترین رتبه (رده ۴۱) را در این گروه دارد، اما آنها از یک دژ دفاعی مستحکم بهره میبرند که تمام تلاش خود را برای مهار و کند کردن خط حمله پرسرعت آمریکا به کار خواهد بست.
پاراگوئهایها در فاز گلزنی به شدت با مشکل مواجه هستند. میگل آلمیرون که به خاطر دوران حضورش در نیوکاسل یونایتد به شهرت رسیده، مهره اصلی ارکستر هجومی پاراگوئه است. شاگردان گوستاوو آلفارو با ثبت تنها ۱۴ گل در ۱۸ بازی در جریان مسابقات انتخابی جام جهانی و با توجه به مصدومیت خولیو انسیسو، ستاره و امید اول خط حملهشان، احتمالاً برای باز کردن دروازه حریفان کار دشواری پیش رو خواهند داشت.
تیم ملی آمریکا به عنوان یکی از میزبانان مسابقات، از شرکت در بازیهای انتخابی معاف بود، در حالی که پاراگوئه مجبور شد مسیر به شدت سخت و نفسگیر انتخابی در منطقه آمریکای جنوبی (کونمبول) را طی کند و به عنوان آخرین تیم از شش سهمیه صعود مستقیم این منطقه، مسافر جام جهانی شود. تیم ملی پاراگوئه که به خاطر پیراهنهایشان به «آلبیروخا» (سفید و قرمزها) معروف هستند، برای اولین بار از سال ۲۰۱۰ به جام جهانی بازمیگردند؛ دورهای که در مرحله یکچهارم نهایی مغلوب اسپانیای قهرمان شدند.
ساختار و فرمت مرحله گروهی جام جهانی چگونه است؟
تیمهای ملی آمریکا، پاراگوئه، استرالیا و ترکیه در گروه D این مسابقات قرار دارند. دو تیم برتر از هر یک از ۱۲ گروه به همراه ۸ تیم از بهترین تیمهای سوم گروهها، به مرحله بعدی یعنی یکشانزدهم نهایی صعود خواهند کرد؛ مرحلهای که برای نخستین بار در تاریخ جام جهانی به این تورنمنت اضافه شده است.
آمار تقابلهای رو در روی آمریکا و پاراگوئه
نبرد روز جمعه، دهمین تقابل تاریخ دو تیم خواهد بود. آمریکا تاکنون ۵ بار پیروز میدان شده، در حالی که پاراگوئه ۲ بار به برتری رسیده و ۲ مسابقه نیز با نتیجه تساوی پایان یافته است. آمریکاییهای شمالی در حال حاضر در یک نوار پیروزی ۳ مسابقهای پیاپی مقابل این حریف آمریکای جنوبی قرار دارند که شامل برد ۲ بر ۱ در دیدار دوستانه نوامبر گذشته میشود. جالب اینجاست که این دو تیم در اولین دوره جام جهانی در سال ۱۹۳۰ نیز به مصاف هم رفته بودند که آن مسابقه با برتری آمریکا خاتمه یافت.
