بایرن برای تکرار سهگانه تاریخی دندان تیز کرده است
باواریاییها با قطعی کردن قهرمانی خود در بوندسلیگا و صعود به فینال جام حذفی آلمان، اکنون در یک قدمی فتح سهگانه تاریخی قرار گرفته است.
به گزارش ایلنا، بسیار عجیب به نظر میرسد، اما بایرن مونیخ پس از کسب سهگانه در سال ۲۰۲۰، پنج فصل متوالی را بدون حضور در هیچ فینالی پشت سر گذاشت. آنها در هر دو تورنمنت جام حذفی آلمان و لیگ قهرمانان اروپا ناکام بودند و در تمامی ۱۰ تلاش خود شکست خوردند. باواریاییها حتی در این مسیر توسط تیم «زاربروکن» تحقیر شدند و مقابل منچسترسیتی نیز حرفی برای گفتن نداشتند.
با این حال، پیروزی ۲ بر صفر بایرن مونیخ مقابل بایرلورکوزن در نیمهنهایی جام حذفی، به طولانیترین دوران خشکسالی این باشگاه برای رسیدن به فینال از اوایل دهه ۹۰ میلادی پایان داد. اما داستان به اینجا ختم نمیشود؛ این تیم که پیش از این قهرمانیاش در بوندسلیگا را قطعی کرده، کاملاً این توانایی را دارد که از سد پاریسنژرمن در نیمهنهایی لیگ قهرمانان عبور کرده و در هر دو فینال پیش رو به پیروزی برسد. این نسخه از بایرن مونیخ، تمام پیشنیازهای لازم برای کسب سهگانه را در داخل و خارج از زمین داراست.
بایرن مونیخ؛ ستون فقرات کارآمد و مدیریت هوشمندانه فشار بازیها
ونسان کمپانی، سرمربی تیم، سیستمی را پایهگذاری کرده است که در برابر حریفانی با هر سطح از توانایی، بر پایه مالکیت توپ، فشار از بالا (پرسینگ) و یارگیری نفر به نفر عمل میکند. او همچنین یک ترکیب ۱۱ نفره هماهنگ با ستون فقراتی مشخص ایجاد کرده است. اگرچه غیبت سرژ گنابری ناامیدکننده است، اما جمال موسیالا جایگزینی ایدهآل برای اوست و دقیقاً در زمان مناسب به اوج آمادگی رسیده است.
در دوره شلوغ میانه فصل، مصدومیتها بسیار اندک بودهاند؛ تنها لنارت کارل و تام بیشوف از میادین دور هستند که انتظار میرود به زودی بازگردند. سایر اعضای تیم اصلی، تحت مدیریت زیرکانه کمپانی در توزیع فشار بازیها، آماده، تازه نفس و در سطحی بالا ظاهر میشوند. این همبستگی در پیروزی نیمهنهایی مقابل لورکوزن به وضوح دیده شد؛ جایی که تیم بار دیگر مانند یک واحد منسجم و روان حرکت کرد.
هری کین، مهاجم تیم، یک گل دیگر به ثمر رساند که این بار حاصل یک همکاری تماشایی میان مایکل اولیسه، جمال موسیالا و لوئیز دیاز بود. دایوت اوپامکانو و جاناتان تاه در قلب خط دفاعی دیواری مستحکم ساختند و یوسیپ استانیشیچ و کنراد لایمر در پست مدافعان کناری، بی سر و صدا درخشیدند. در مرکز زمین نیز جاشوا کیمیش و الکساندر پاولوویچ با اقتدار ریتم بازی را دیکته کردند. مانوئل نویر، دروازهبان تیم، در لورکوزن عمدتاً یک تماشاگر بود، اما با این حال در اواسط نیمه دوم یک مهار درخشان از خود به جای گذاشت.
آرامش غیرمنتظره در اردوی باواریاییها
همانطور که ترکیب اصلی در حال درخشش است، نیمکتنشینان بایرن نیز عملکرد خوبی دارند. تعویضهای کمپانی همچنان تأثیرگذار هستند؛ لئون گورتزکا اخیراً پاس گل دوم را به دیاز داد. سرعت آلفونسو دیویس یک دارایی برجسته محسوب میشود و نسبت میان دقایق بازی و گلهای زده نیکلاس جکسون نیز تحسینبرانگیز است. حیاتیترین نکته این است که هیچکدام از بازیکنان ذخیره ایجاد مزاحمت نمیکنند یا شکایتی ندارند.
کمپانی اهمیت پذیرش نقش و احساس ارزشمند بودن را در ذهن تکتک اعضای تیم حک کرده است. این مربی ۴۰ ساله بلژیکی هم به عنوان یک تئوریسین و هم در قامت یک برقرارکننده ارتباط میدرشد و اظهارات سنجیده او در رسانهها به حفظ آرامش غیرمعمول در فضای همیشه پرهیاهوی مونیخ کمک کرده است. مانوئل نویر گهگاه اعلام میکند که به زودی درباره آیندهاش تصمیم خواهد گرفت و این موضوع تنها چیزی است که این روزها در باشگاه به یک جنجال شباهت دارد.
تنها چهار مسابقه دیگر تا قطعی شدن سومین سهگانه تاریخ باشگاه بایرن مونیخ باقی مانده است و بنگاههای شرطبندی به درستی آنها را شانس اول بالا بردن جامهای لیگ قهرمانان و جام حذفی آلمان میدانند.
