ملاقات مجدد رئال مادرید با چفرین
فینال لیگ جوانان اروپا بهانهای برای رویارویی نمایندگان هیئت مدیره رئال مادرید با رئیس یوفا خواهد بود؛ دیداری که پس از حواشی جنجالی داوری در مونیخ برگزار میشود.
به گزارش ایلنا، ورزشگاه استید دو لا تولییر در لوزان، روز دوشنبه میزبان فینال لیگ جوانان اروپا میان رئال مادرید و کلوب بروژ خواهد بود.
الکساندر چفرین، رئیس یوفا، در این مسابقه حضور خواهد داشت و در مقطعی از بعدازظهر، چه در جایگاه ویژه و چه در راهروهای ورزشگاه، با هیئت اعزامی رئال مادرید روبرو شده و در کنار آنها خواهد نشست؛ مدیرانی که پنج روز پس از ترک آلیانز آرنا به این شهر سوئیسی سفر میکنند، آن هم در حالی که فصل برایشان عملاً به پایان رسیده و طعم تلخ یک اخراج جنجالی که همچنان بحثبرانگیز است، در کامشان باقی مانده است.
شب مونیخ حتی با استانداردهای تقابلهای این دو باشگاه نیز عجیب بود. رئال مادرید با نتیجه ۳ بر ۲ در زمین جلو بود و در مجموع دو بازی نتیجه ۴-۴ مساوی دنبال میشد که اسلاوکو وینچیچ، داور اسلوونیایی، در فاصله ۱۰ دقیقه مانده به پایان، کارت زرد دوم را به دلیل نگه داشتن توپ برای چند ثانیه پس از خطا، به کاماوینگا نشان داد. این بازیکن فرانسوی از این تصمیم مبهوت شد؛ تصمیمی که بعداً به یک اعتراض جهانی تبدیل گشت. سه دقیقه بعد، لوئیس دیاز گلزنی کرد که ضربهای تعیینکننده بود. مسابقه با گل خیرهکننده اولیسه در وقتهای تلف شده و تصویر اخراج آردا گولر به دلیل اعتراض شدید به سوت پایان به اتمام رسید.
خشم با ناامیدی آمیخته شده بود و پس از حذف در مرحله یکچهارم نهایی، تنها آربلوا در کنفرانس مطبوعاتی حاضر شد. بلینگام و رودیگر هنگام عبور از میکسدزون جملات کوتاهی گفتند؛ اولی این تصمیم را «یک شوخی» خواند و دومی ترجیح داد صحبت نکند، اما هیچ بازیکنی طبق روال معمول مصاحبههای تلویزیونی بعد از بازی را انجام نداد.
با این حال، رئال مادرید هیچ قصدی برای تشدید اوضاع در سطح نهادی ندارد. باشگاه آنچه اتفاق افتاده را به عنوان یک خطای موردی و اشتباه داور در یک لحظه حساس قلمداد میکند. این موضع هیچ شباهتی به رویکرد بارسلونا ندارد که پس از حذف توسط اتلتیکو مادرید، شکایت رسمی خود را علیه کوواچ، داور مسابقه و عدم دخالت VAR در چندین صحنه به یوفا ارائه کرد (که طبق بیانیه خود بارسلونا، «اولین بار نبود»). رئال مادرید نبردهای داوری خود را دارد، اما این نبردها در لالیگا است، نه در اروپا. اینها مسائل جداگانهای با تفاسیر متفاوت هستند.
آربلوا درباره اخراج کاماوینگا: «غیرقابل توضیح و ناعادلانه است»
آنچه ملاقات روز دوشنبه را منحصر به فرد میکند، زمانبندی آن است. درست دو ماه و نیم پیش، یوفا و رئال مادرید به پنج سال خصومت، دعاوی حقوقی، تهدید به اخراج و ادعای خسارت بیش از ۴ میلیارد یورویی پایان دادند؛ آن هم با توافقی که در ازای اصلاحات ساختاری در مدیریت فوتبال اروپا، سوپرلیگ را به طور قطعی دفن کرد. چفرین در کنگره بروکسل اعلام کرد که از بازگشت مادرید به خانواده یوفا «بسیار خوشحال» است. هفتهها بعد، او دعوت فلورنتینو پرز را برای نشستن در جایگاه ریاست برنابئو برای بازی رفت مرحله یکچهارم نهایی مقابل بایرن مونیخ پذیرفت. عکس آن دو در کنار هم به عنوان نمادی از اتفاقی که بسیاری هرگز انتظار دیدنش را نداشتند، دست به دست شد.
آن ژست تنشزدایی اکنون ادامه منطقی خود را در لوزان پیدا میکند، هرچند ماجرای مونیخ همچنان در فضا سنگینی میکند. صلح بین نهادها با یک کارت زرد دوم جنجالی شکسته نمیشود؛ این موضوع برای هر دو طرف روشن است، اما این بدان معنا نیست که ملاقات روز دوشنبه یک رویداد خنثی خواهد بود. امیلیو بوتراگوئنو، مدیر روابط نهادی، سانتیاگو سولاری، مدیر فوتبال حرفهای و جولیان لوپز د لرما، مربی کاستیا که تا ژانویه هدایت تیم «یوونیل A» را در لیگ جوانان بر عهده داشت (زمانی که آربلوا هدایت تیم اصلی را بر عهده گرفت و آلوارو لوپز جانشین او شد)، همگی حضور خواهند داشت. حضور فلورنتینو پرز نیز دور از انتظار نیست؛ او در فینالی که باشگاه در سال ۲۰۲۰ قهرمان شد نیز حضور داشت. اگر او ظاهر شود، این تصویر وزن بیشتری پیدا خواهد کرد.
چفرین جام را اهدا خواهد کرد. این بخشی از پروتکل است، درست مانند سلام و احوالپرسی و دست دادنهایی که در این رویدادها رخ میدهد، فارغ از اینکه چهار روز قبل در چند صد کیلومتری آنجا چه اتفاقی افتاده است. این ویژگی فوتبال پایه است؛ مسئولان را مجبور میکند در صحنهای پاکتر ظاهر شوند، جایی که قهرمانانش نوجوانانی هستند که ماهها برای رسیدن به فینال در سوئیس رقابت کردهاند. برای بسیاری از آنها، این بازیِ زندگیشان است.
