رونمایی از هیولای مادریدی برای زنجیر کردن لامین یامال

به گزارش ایلنا، او در ابتدا به عنوان چهره‌ای کاملاً گمنام قدم به مادرید گذاشت؛ آن هم پس از آنکه اتلتیکو در ابتدا کارراس را زیر نظر داشت و سپس با بررسی گزینه‌هایی نظیر تئو، رابرتسون و دیینیه، ناچار شد سقف انتظارات خود را کوتاه کند.

آغاز کار او در لباس روخی‌بلانکوها به دلایل گوناگون با تردیدهای زودهنگامی همراه شد: نمایش‌های اولیه او چنگی به دل نمی‌زد، هَنکو هر بار که با رقیبی سرسخت در جناح راست روبرو می‌شد ناگزیر بود در پست مدافع کناری ایفای نقش کند، فیزیک کشیده و استایل خاص دویدنش چندان به سود او نبود و حتی بخش‌های تاریک فضای مجازی مدام بنری از هواداران آتالانتا را بازنشر می‌کردند که در آن به سبک زندگی شبانه او نقد شده بود.

با این حال، امروز اگر بنا باشد کسی سدی در برابر لامین یامال ایجاد کند، روجری بیش از هر زمان دیگری به جایگاه یک «ضد یامال» واقعی نزدیک شده است.

نیم‌فصل دوم ورق را کاملاً برگرداند و این مدافع ایتالیایی توانست پست مدافع کناری را به تسخیر خود درآورد. از زمان الحاق لوکمن به تیم، آن‌ها همان زوجی را تشکیل داده‌اند که در سال ۲۰۲۴ منجر به قهرمانی در لیگ اروپا شد؛ روجری با ثبت هفت پاس گل که همگی در سال ۲۰۲۶ ارسال شده‌اند، در فاز تهاجمی بسیار موثر ظاهر شده که آخرین مورد آن، پاس گلی بود که منجر به گل دوم سورلوث در نوکمپ شد.

در حقیقت، همین نبردهای رودررو با بارسا بود که اعتبار روجری را به اثبات رساند؛ چرا که او علی‌رغم تقابل مستقیم با یامال، دست‌کم توانسته است از این چالش‌ها سربلند خارج شود.

آمارهای او در بازی رفت نشان می‌دهد که نیمی از هشت دوئل خود را پیروز شده و در بازی برگشت کوپا دل‌ری نیز در ۷ نبرد از ۱۷ دوئل موفق بوده است. فراتر از این، او در دیدار لالیگا در متروپولیتانو، استراحت تعیین شده از سوی سیمئونه را نیمه‌کاره رها کرد تا وارد زمین شود و مانع از ویرانگری‌های یامال مقابل نیکو شود.

بنابراین جای شگفتی نیست که روجری از سیمئونه خواسته باشد فشار را بر او کاهش دهد؛ زیرا هرچند حمایت‌های یورنته بسیار کلیدی است، اما واقعیت این است که روجری موفق شده تقابل با این ستاره بارسا را به چیزی فراتر از یک کابوس بدل کند.

اگرچه بارسای تحت هدایت فلیک به عنوان یک ماشین گلزنی شناخته می‌شود و در ۱۰۴ مسابقه از ۱۰۹ بازی اخیرش گلزنی کرده است، اما اتلتیکوی سیمئونه یکی از تنها چهار تیمی است که راه متوقف کردن آن‌ها را یافته است (در کنار برتری ۰-۳ چلسی در فصل جاری و پیروزی‌های ۰-۱ رئال سوسیداد و لگانس در فصل گذشته).

نکته متمایز اینجاست که اتلتیکو این کار را نه یک‌بار، بلکه دوبار تکرار کرد: نخست در پیروزی ۰-۴ بازی رفت کوپا دل‌ری و سپس در برد ۰-۲ بازی رفت مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان؛ مسابقاتی که در هر دوی آن‌ها، روجری ۹۰ دقیقه کامل در میدان حضور داشت.