از اخراج کمرشکن کاماوینگا تا درخشش لوئیز دیاز؛
شب دراماتیک مونیخ و کنایه به دیلورنتیس
تقابل بایرنمونیخ و رئال مادرید در مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان، با تلفیقی از گلهای تماشایی، اشتباهات مرگبار دروازهبانها و سوتهای جنجالی، فوقالعاده بود.
به گزارش ایلنا، نبرد دراماتیک بایرنمونیخ و رئال مادرید در مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا، آمیزهای از سوپرگلها، لغزشهای عجیب دروازهبانها و سوتهای جنجالی بود؛ نمایشی خیرهکننده که فرضیه مدیر ایتالیایی مبنی بر خستهکننده بودن فوتبال برای نسل جدید را به سختی به چالش کشید.
یکی از طرحهای مضحک این مدیر ایتالیایی، تقلیل زمان نیمههای بازی به ۲۵ دقیقه بود که پوچی چنین ایدهای چهارشنبهشب در استادیوم آلیانز آرنا کاملاً به تصویر کشیده شد. تنها در نیمه نخست این پیکار مهیج، ۵ گل از خط دروازهها عبور کرد؛ جایی که باواریاییها دو بار توانستند عقبافتادگی خود را جبران کنند، اما در نهایت کیلیان امباپه با گلزنی پیش از سوت پایان نیمه، کهکشانیها را ۳-۲ پیش انداخت تا حساب کار در مجموع دو دیدار ۳-۳ برابر شود.
در آن دقایق، سرنوشت صعود برای هر دو تیم در دسترس بود؛ میزبان نبض بازی را در دست داشت اما مادریدیها در ضد حملات به شدت خطرناک ظاهر میشدند. با این حال، اخراج ادواردو کاماوینگا به دلیل دریافت کارت زرد دوم در فاصله ۵ دقیقه تا پایان وقت قانونی، ورق را به سود بایرن برگرداند. شاگردان کمپانی از این برتری عددی نهایت بهره را بردند؛ ابتدا لوئیز دیاز برتری را به سود مونیخ بازگرداند و در نهایت مایکل اولیسه با شلیکی مبهوتکننده در آخرین ثانیهها، پیروزی را قطعی کرد.
در ادامه، وبسایت GOAL به بررسی برندگان و بازندگان اصلی این شب پرتبوتاب میپردازد؛ شبی که بایرن با پیروزی ۴-۳ در خانه، در مجموع با نتیجه ۶-۴ راهی مرحله نیمهنهایی شد.
برنده: لوئیز دیاز
غیبت لوئیز دیاز در سهشنبهشب آنفیلد کاملاً به چشم آمد. لیورپول در جریان شکست ناامیدکننده مقابل پاریسنژرمن، به شدت خلاء تکنیک و شم گلزنی این ستاره کلمبیایی را حس کرد. در واقع، هواداران لکلکها در تمام طول این فصل حسرت از دست دادن بازیکنی را میخورند که نقشی کلیدی در قهرمانی فصل گذشته آنها در لیگ برتر داشت؛ و حالا فرم خیرهکننده دیاز در آلیانز آرنا، تنها بر حجم این پشیمانی افزوده است.
اگرچه فروش یک بال ۲۹ ساله با مبلغ ۷۵ میلیون یورو برای لیورپولیها معاملهای معقول به نظر میرسید، اما بایرنیها معتقد بودند یک صید ارزان و استثنایی داشتهاند؛ و حالا شواهد نشان میدهد که حق با مونیخیها بوده است. گل دیاز در دیدار چهارشنبه، بیست و چهارمین گل او در این فصل و بیشک حساسترین آنها بود که توانست مقاومت رئال ۱۰ نفره را درهم بشکند. در حالی که همتیمیهای سابق او از گردونه رقابتها حذف شدهاند، دیاز همچنان مدعی جدی کسب اولین جام لیگ قهرمانان زندگیاش است و بهترین فوتبال دوران حرفهای خود را ارائه میدهد.
بازنده: دروازهبانها
علیرغم سطح بالای مسابقه، شب تلخی برای مردان شماره یک میدان رقم خورد. هرچند قابل پیشبینی بود که آندری لونین و مانوئل نویر شب پرکاری داشته باشند، اما در حالی که انتظار میرفت آنها ناجی تیمشان باشند، بیشتر زمان مسابقه را صرف تهدید کردن امنیت دروازه خود کردند!
گل اول رئال به سادگی قابل پیشگیری بود؛ جایی که نویر توپ را مستقیماً به گولر پاس داد. ۵ دقیقه بعد، لونین اشتباه او را تلافی کرد و با واکنشی ضعیف، گل تساوی را به بایرن هدیه داد. حتی گل دوم مادرید هم که روی ضربه آزاد گولر به ثمر رسید، با وجود اثرگذاری دست نویر روی توپ، میتوانست مهار شود. اگرچه هر دو دروازهبان مهارهای بزرگی هم داشتند، اما اشتباهات فاحششان، تبلیغ چندان جالبی برای اتحادیه دروازهبانها نبود.
برنده: بایرن مونیخ
بایرن با شکست دادن رئال در سانتیاگو برنابئو پس از ۲۵ سال، گام بلندی برای پایان دادن به زنجیره چهار شکست متوالی در مراحل حذفی مقابل این تیم برداشته بود. با این حال، هیچکس در مونیخ صعود را تمام شده نمیدانست. کارل هاینتس رومنیگه، اسطوره باشگاه، در گفتگو با DAZN هشدار داده بود: «ما نباید مرتکب این اشتباه شویم که اجازه دهیم سرخوشی بیش از حد پخش شود. رئال مادرید در طول این سالها در مونیخ سختیهای زیادی به ما تحمیل کرده است.»
در پایان نیمه اول، به نظر میرسید کابوس دوباره تکرار خواهد شد. بایرن اگرچه تیم برتر میدان بود، اما ضربات کشنده امباپه و یارانش، آنها را ۳-۲ پیش انداخته بود. در این میان، باید اعتبار ویژهای برای وینسنت کمپانی و بازیکنانش قائل شد که تمرکز خود را از دست ندادند. برخلاف مادریدیها که در دقایق پایانی کنترل اعصابشان را از دست دادند، بایرن با آرامش توانست طلسم کهکشانیها را بشکند.
کمپانی پس از بازی به DAZN گفت: «رئال مادرید، رئال مادرید است؛ آنها همیشه یک تهدید محسوب میشوند. اما پسران ما امروز از نظر ذهنی بسیار قوی بودند تا از ناکامیها بازگردند. ما آرام ماندیم و همیشه حس میکردیم که لحظه طلایی ما فرا خواهد رسید.»
بازنده: آلوارو آربلوا
حالا آربلوا به کدام سمت خواهد رفت؟ صادقانه بگویم، از زمانی که او در ژانویه هدایت رئال را بر عهده گرفت، قلمرو وظایفش مبهم بود. باشگاه مشخص نکرد که حضور او موقت است یا دائم. آربلوا میدانست که باید پیروز شود، اما او دقیقاً چه چیزی به تیم اضافه کرد؟ پیروزی در این مسابقه شاید پاسخ کاملی به این سوال نمیداد، اما حداقل شفافیت ایجاد میکرد. این بازی در حکم یک همهپرسی برای این مربی اسپانیایی بود؛ اگر صعود میکرد، شانس بقا داشت، اما در نهایت شکست خورد.
طنز ماجرا اینجاست که آربلوا اشتباهات استراتژیک زیادی نداشت. شاید بتوان به استفاده از تیاگو پیتارچ در بازی رفت خرده گرفت، اما این جوان در هفتههای پیش از آن درخشان بود و جود بلینگام هم آمادگی کامل نداشت. او سعی کرد تمام شرایط را برای تکرار جادوی همیشگی مادرید در این جام فراهم کند، اما قطعات پازل کنار هم جفت نشدند. با وجود تمام بحثها درباره سختگیرانه بودن اخراج کاماوینگا، رئال احتمالاً در تابستان به دنبال مربی جدیدی خواهد رفت.
برنده: تماشاگران بیطرف
اگرچه رئال نقش خود را در جذابیت این نبرد به خوبی ایفا کرد، اما تردیدی نیست که تیم برتر و شایستهتر صعود کرد. بایرن در قلب خط دفاعی ضعفهایی دارد که باعث نگرانی کمپانی است، اما آنها تیمی هستند که به زیبایی توپ را حفظ میکنند و برای بازپسگیری آن خستگیناپذیر میجنگند. جوشوا کیمیش و اولیسه پس از بازی فاش کردند که به دلیل تسلط بر جریان بازی، اطمینان داشتند که رسیدن به گل برتری فقط مسئله زمان است.
برای بیننده بیطرف، پاداش گرفتن ترکیب کیفیت و شخصیت بایرن لذتبخش بود؛ بهویژه در تقابل با گروهی از ستارهها که لحظات جادوییشان را با رفتارهای عصبی و زننده آمیخته بودند. باید دید اگر وینیسیوس جونیور و یارانش به همان اندازهای که بعد از سوت پایان دور داور حلقه زدند، انرژیشان را صرف پرس کردن حریف میکردند، به چه دستاوردهایی میرسیدند. تماشای نبرد بایرن و پاریس در نیمهنهایی، که شاید زیباترین فوتبال فعلی دنیا را ارائه میدهند، برای هر فوتبالدوستی مهیج خواهد بود.
بازنده: ادواردو کاماوینگا
چه ۲۵ دقیقه عجیبی برای کاماوینگا رقم خورد. او در لحظات ابتدایی ورودش به زمین به جای براهیم دیاز، عالی به نظر میرسید و با فیزیک و غریزه دفاعیاش، سد محکمی ایجاد کرد. اما این بازیکن فرانسوی در ۲۰ دقیقه باقیمانده، شب خود را ویران کرد. کارت زرد اول او ناشی از بیاحتیاطی بود؛ جایی که انگار با یک حرکت راگبی، جمال موسیالا را در میانه زمین متوقف کرد. اما خطای دوم مایه خشم بود. این بازیکن ۲۳ ساله با تاخیر روی پای هری کین رفت و سپس با دور کردن توپ، از شروع مجدد بازی جلوگیری کرد. نتیجه منطقی، یک کارت قرمز بود که فضا را برای جادوگران کناری بایرن باز کرد تا کار را تمام کنند. حماقت او تاثیر عمیقی بر سرنوشت رئال در این فصل گذاشت.
منبع: سایت گل
