پیروزی ۲-۱ در ثانیههای پایانی/ فرار بزرگ مادریدیها از تله سلتا
نبرد نزدیک و تاکتیکی رئال مادرید و سلتاویگو با برتری دراماتیک شاگردان آربلوا به پایان رسید.
به گزارش ایلنا، رئال مادرید با خلق یک پیروزی دراماتیک دیگر در ثانیههای پایانی، بار دیگر هویت اصیل و تسلیمناپذیر خود را به رخ کشید. گل دقیقه ۹۴ فده والورده — که با چاشنی خوششانسی همراه بود — نقطه پایانی بر کابوس دو شکست متوالی مادریدیها گذاشت؛ کابوسی که اگر شلیک دقیقه ۸۸ ایاگو آسپاس به جای تیر دروازه به تور مینشست، میتوانست به سومین باخت پیاپی تبدیل شود.
در سوی دیگر میدان، سلتای شگفتانگیز که این روزها هوادارانش را شیفته خود کرده، شایسته دشت امتیاز از این نبرد بود. تیمی که در برابر هر حریفی، فرم، همبستگی و کاراکتر متمایز خود را حفظ میکند. اما در نهایت، این مادرید بود که با همان نسخه همیشگیاش ظاهر شد: تیمی مسلط، با شخصیت و جنگنده تا آخرین نفس. گویی الهه شانس نیز تنها زمانی به آغوش شما میآید که تا پای جان تلاش کرده باشید.
پیش از سوت آغاز، سناریوی قالب این بود که سلتاویگو مالکیت توپ را در اختیار بگیرد و مادریدِ در لاک دفاعی فرورفته، روی ضدحملات زهرآگین وینیسیوس حساب باز کند؛ اما داستان در مستطیل سبز جور دیگری نوشته شد.
آربلوا با ترکیب ابتدایی خود همه را انگشتبهدهان کرد. فرلان مندی در پست مدافع چپ فیکس شد (بازیکنی که تا پیش از این مسابقه تنها یک دقیقه در لالیگا به میدان رفته بود). تیاگو پیتارچ بار دیگر در قلب خط میانی به کار گرفته شد و براهیم دیاز در رقابت با گونزالو، جواز حضور در ترکیب اصلی را به دست آورد. در این میان، فده والورده با بازوبند کاپیتانی در نقش یک آچار فرانسه همهکاره ظاهر شد؛ گاهی بال راست بود، گاهی مهاجم شماره ۹ کاذب و کمتر از همیشه در قامت هافبک میانی یا دفاعی دیده شد. همین تحرک و سیال بودن مهرههای مادریدی، کلید باز شدن قفل بازی بود.
اولین زنگ خطر جدی را ترنت با یک پاس بلند و مهندسیشده برای وینیسیوس به صدا درآورد. ستاره برزیلی با سرعتی ویرانگر از مدافعان میانی سلتا عبور کرد اما درست در لحظه شلیک، با دخالت خاوی رودریگز تعادلش بر هم خورد و توپ را به تیرک کوبید (صحنهای که در گذشتهای نهچندان دور، به دلیل ممانعت از گلزنی قطعی، پنالتی محسوب میشد). پس از آن، شوت از راه دور شوامنی با واکنش تماشایی رادو، دروازهبان سلتا، دفع شد. اما در موج بعدی حملات، روی یک کرنر تمرینشده، رادو تسلیم شد. ترنت پاسی کوتاه به آردا گولر داد، آردا با یک چرخش توپ را به پشت محوطه جریمه فرستاد تا اورلین شوامنی آن را با دقتی مینیاتوری به گوشه دروازه بفرستد.
با این حال، سلتا تیمی نبود که پا پس بکشد. آنها که برای تصاحب رتبه پنجم لالیگا میجنگیدند، اگرچه مالکیت توپ همیشگی را نداشتند و در خلق موقعیت و زنجیره پاسها دچار چالش بودند، اما دقیقاً میدانستند پاشنه آشیل حریف کجاست. پس از آنکه کورتوا شوت سنگین بورخا ایگلسیاس را — که اولین موقعیت جدی سلتا بود — به راحتی مهار کرد، گالیسیاییها نقشه اصلی را پیاده کردند: ارسال پاس بلند به فضای پشت سر ترنت. ویلیوت با فراری سریع نشان داد که مدافع انگلیسی در حال حاضر آسیبپذیرترین مهره دفاعی لالیگاست؛ او در کورس پیروز شد، سر توپ زد و با خونسردی تمام توپ را برای بورخا ایگلسیاس مهیا کرد تا این مهاجم کار را به تساوی بکشاند.
با گل تساوی، بازی به تنظیمات کارخانه بازگشت. مادرید توپ را در اختیار داشت اما فاقد زهر لازم بود و سلتا نیز برای خروج از زیر فشار دستوپازد میزد. در این دقایق، میگل رومان، پدیده جوان سلتا، با بازی ساده، هوشمندانه و یکیادو ضرب خود، بهترین مهره تیمش برای مدیریت نبض بازی بود. در اواخر نیمه اول که بازی به تعادل کشیده شده بود، سلتا روی یک یورش سریع از جناح راست تا آستانه زدن گل دوم پیش رفت.
با وجود غیبت ۱۰ بازیکن کلیدی، رئال مادرید نسبت به نمایش پنج روز پیش خود، تیمی به مراتب باصلابتتر نشان میداد. شدت پرس، فرماندهی شوامنی در میانه میدان و فعالیت همهجانبه وینیسیوس (که با دریبلهای پیاپی و شیطنتهای خاصش با تماشاگران کلکل میکرد) کاملاً به چشم میآمد. در نیمه دوم، آربلوا دست به ریسک زد؛ او با مشاهده انرژی بالای پیتارچ، پالاسیوس را به زمین فرستاد و آردا گولرِ عصبی را بیرون کشید. تعویضی که نه به خاطر نمایش بد آردا، بلکه برای تزریق عنصری متفاوت به بازی انجام شد.
در سمت مقابل، کلودیو خیرالدز که به یک امتیاز راضی نبود، کل ساختار خط حمله سلتا را دگرگون کرد. در میانه این تغییرات، ژوتگلا پیش از تعویض شدن، نزدیک بود یک «هدیه» بزرگ به مادرید بدهد. او روی یک ضربه کرنر با دفاعی آماتورگونه مرتکب خطای هند شد. پولیدو سانتانا از اتاق VAR داور را به کنار زمین فراخواند، اما بازبینی تصاویر نشان داد که درست صدمِ ثانیهای پیش از برخورد توپ به دست ژوتگلا، پالاسیوس او را هل داده است. این خطای پیشزمینه، بهانهای بینقص برای لغو پنالتی بود تا ورزشگاه بالایدوس غرق در شادی شود.
با ورود ایاگو آسپاس، بالایدوس باور کرد که زمان فتح فرارسیده است. لحظات دلهرهآور برای مادرید فرا رسید: یونس با یک فرار تند و تیز توپ را به شماره ۱۰ افسانهای سلتا رساند. آسپاس با یک فریب بدن دیدنی آسنسیو را محو کرد و با پای چپ شلیک کرد… اما صدای برخورد توپ با تیرک، موسیقی نجاتبخشی برای کورتوای نفسحبسکرده بود.
مادرید که خطر را بیخ گوش خود حس کرده بود، در دقایق پایانی فشار را به نقطه جوش رساند. مانوئل آنخل تازهنفس جانشین تیاگو پیتارچ خسته شد. ثانیهها به شماره افتاده بود که آخرین یورش سفیدپوشان با خونسردی از جناح چپ پایهریزی شد. وینیسیوس که مسیر نفوذ را بسته میدید، توپ را به شوامنی سپرد و او آن را به ترنت منتقل کرد. ارسال تند و تیز و خطرناک ترنت با دفع ناقص و سراسیمه مدافعان سلتا همراه شد و توپ دقیقاً در جایی فرود آمد که فده والورده کمین کرده بود.
کاپیتان مادرید با یک سر توپ هوشمندانه، شلیکی سهمگین با پای راست روانه دروازه کرد. برخورد توپ به مارکوس آلونسو، مسیر آن را تغییر داد تا تور دروازه سلتا در دقیقه ۹۴ به لرزه دربیاید. سوت پایان، مادریدیها را در فاصله یک امتیازی بارسلونا به خواب برد تا فوتبال بار دیگر ثابت کند: ایمان بر همه چیز پیروز میشود.
