خداحافظی رئال با قهرمانی در لالیگا

به گزارش ایلنا، تحمل سانتیاگو برنابئو دیگر به پایان رسیده. خبری از فریادهای کرکننده نبود، بلکه شب «بی‌زاری» بود؛ همان مسیر بازی با بنفیکا ادامه پیدا کرد، هرچند که در آن بازی پیروز شده بودند.

رئال مادرید به هیچ وجه زیبا بازی نمی‌کند. این مسئله ارتباطی با یک روز بد یا یک تاکتیک مقطعی ندارد؛ حس ناراحت کننده در این فصل هفته به هفته و در هر بازی تکرار می‌شود: تیم هیچ برنامه‌ای برای بازی ندارد. 

تیم سپیدپوش با گل‌ها و نمایش‌های درخشان امباپه می‌توانست عرض اندام کند ولی او فعلا مصدوم است و در تیم حاضر نیست. در برخی دقایق بازی به لطف هجوم‌های کلاسیک و حرکات انفرادی وینیسیوس، بیشتر از چیزی که بود به نظر می‌رسید؛ حرکاتی که روی کلیت عملکرد تیم سرپوش می‌گذارند. این رئال مادرید داشته‌های اندک و محدودی دارد که نتوانست از پس ختافه بربیاید، همان‌طور که هفته گذشته حریف اوساسونا هم نشد.

رئال می‌توانست بازی را به تساوی بکشاند؟ بله. برای کسب حداقل یک امتیاز در سانتیاگوبرنابئو فرصت‌های کافی وجود داشت؛ شوت‌هایی که از کنار تیر دروازه گذشت و راهی به چارچوب نداشت، مهارهای سوریا و توپ‌های سرگردانی در محوطه جریمه که تمام‌کننده‌ای پیدا نکرد. دیگر آربلوا نمی‌تواند جمله تکراری و همیشگی «حقمان بیش از این‌ها بود» را موقع شکست تکرار کند.

گلی فوق‌العاده از مارتین ساتریانو در نیمه اول کافی بود تا چهره تیمی بی‌نظم و خارج از کنترل را فاش کند. تیمی که مقهور قدرت بازی رقیب سرسخت شد که شایستگی‌اش قابل انکار نبود. ختافه یک موقعیت داشت و دیگر هیچ. ستاره فرانسوی که در پامپلونا حضور داشت، اینجا غایب بود. دو شکست متوالی از دو تیم در میانه جدول که صلاحیت یک مدعی قهرمانی را زیر سوال می‌برد.

ختافه سخت‌ترین شرایط بازی ممکن را برای رئال مادرید طراحی کرد؛ چه از نظر چیدمان تاکتیکی و چه در مدیریت زمان. این هویت تیم آبی‌پوش است که در تلاش‌های دفاعی بسیار سرسخت است؛ تا جایی که در دقیقه هفتم اولین کارت زرد خود را دریافت کردند. کیکو فمنیا سه خطا از شش خطای تیمش را مرتکب شد.

رئال مادرید می‌توانست خیلی زود قفل بازی را بشکند. بعد از اولین موقعیت در نفوذ والورده که وینیسیوس نتوانست به خوبی هدایتش کند، بوسلی مرتکب اشتباهی عجیب و غیرحرفه‌ای شد ولی تک به تک شدن وینیسیوس چاره ساز نشد. سوریا خود را کش داد و با کف پا توپ را به شکلی عالی بیرون کشید. تیاگو پیتارچ، مهره مورد اعتماد آربلوآ، زمینه‌ساز این فرار بود. او در تمام میانه میدان ظاهر می‌شد و با تلاش فراوان خود را در جریان بازی قرار می‌داد، اما یک نفر به تنهایی نمی‌تواند یک «تیم» بسازد.

دیگر لازم نیست درباره از دست رفتن نیمی از شانس قهرمانی لیگ صحبت کرد. فرقی نمی‌کند، چون با این نوع بازی، فرقی نمی‌کند که قهرمانی الان از دست برود یا چند بازی جلوتر.