کد خبر: 734783 A

ایمان نکاحی مطرح کرد:

ایمان نکاحی می‌گوید: نهادهای دولتی ماهیت آثار انیمشین را نمی‌شناسند و تهیه‌کنندگان سینما با سیستمی عادت کرده‌اند که نمی‌توان با آن اثر خوبی تولید کرد.

 ایمان  نکاحی (انیماتور) که با انیمشین «مابین امواج» در بخش بین‌الملل یازدهمین جشنواره بین‌المللی پویانمایی تهران حضور دارد، درباره دلایل حضورش در این جشنواره به خبرنگار ایلنا گفت: اولین نمایش این فیلم در جشنواره پویانمایی تهران است. این فیلم بهمن سال 1394 به اتمام رسیده بود، البته ضبط موسیقی کار چند ماه بعد انجام شد. یعنی می‌توانستم این فیلم را دو سال پیش و هنگام برگزاری دوره دهم جشنواره پویانمایی تهران ارائه دهم، اما آن موقع از فیلم راضی نبودم و قصد چنین کاری را نداشتم!

 وی با  اشاره به اهمیت برگزاری چنین جشنواره‌هایی در حوزه انیمیشن درباره سختی فعالیت در این حوزه گفت: فعالیت در حوزه انمیشین در ایران کاملا به این بستگی دارد در چه حوزه کاری مشغول باشید و رویکردتان چه باشد. من به تنهایی کار می‌کنم و به جز موسیقی و صداگذاری از کسی کمک نمی‌گیرم. البته در مورد داستان همیشه چند نفری را پیدا می‌کنم که در مورد کارم صحبت کنم و تبادل نظر کنم. این شیوه کار من است. شاید راهی است برای فرار از مشکلاتی که وجود دارد. فرار نه از روی ترس، بلکه به دلیل اینکه اصلا حوصله وقفه‌های بی‌مورد در کار را ندارم، اما دوستانی که در شرکت‌های پویانمایی مشغول به کار هستند یا به صورت تیمی کار می‌کنند با مشکلات بیشتری روبه‌رو هستند که مساله بودجه اساسی‌ترین مشکل آنها است، همچنین کنار آمدن با کار گروهی و... نیز از دیگر مشکلاتی است که همواره در این حوزه وجود دارد. هر پستی در تولید انیمیشن مسائل و مشکلات خودش را دارد. من سعی کرده‌ام فاصله بگیرم تا از این مسائل دور بمانم.

 وی با اشاره به رفتار ارگان‌های دولتی  با آثار پویانمایی گفت: آن‌ها خیلی دوست دارند انیمیشن بسازند زیرا شنیده‌اند انیمیشن چیز خوبی است اما از آنجا که نمی‌دانند ماهیت انیمیشن چیست و فقط تصوراتی دارند که آن هم مربوط می‌شود به ذخایر تصویری‌شان که محدود به اندک کارهایی است که در دسترس‌شان بوده و دیده‌اند، لذا نمی‌توانند با گروه‌ها به تعامل مطلوب برسند یا شاید به همین دلیل گروه‌ها نمی‌توانند با آن‌ها به تعامل برسند بنابراین دست آخر یا محصولی تولید نمی‌شود، یا محصولی فرمایشی تولید می‌شود یا اگر تا اینجا کارها خوب پیش رفته باشد و اتفاق نظری بین دو طرف فیلم‌ساز و سفارش‌دهنده ارگانی رخ داده باشد، آن وقت مساله مهمی مثل میزان بودجه مطرح می‌شود و این خود عاملی است که معمولا کیفیت کار نهایی را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.

 نکاحی با اشاره به عدم استقبال بخش خصوصی از سرمایه‌گذاری در  آثار انیمیشن گفت: سرمایه‌گذاران در فیلم سینمایی با سیستمی عادت کرده‌اند که نهایت طی مدت یکی دو سال کار به اکران عمومی می‌رسد، حال اینکه برای یک پروژه انیمیشن سینمایی باید سه یا چهار برابر انرژی و سرمایه صرف شود و در نهایت فروشی معادل یک فیلم سینمایی خواهد داشت.

حتی تجربه نشان داده که راه‌حل‌های دیگر هم در این رابطه جواب نداده است مثلا گفته می‌شود که انیمیشن «تهران 1500» فروش خوبی داشته، اما آیا منتقدان و اهالی حوزه انیمیشن هم از این فیلم راضی بودند؟ یا چقدر فرمول استفاده از سوپراستارهای سینمایی در یک اثر انیمیشن قابل تکرار و تداوم است؟

ایمان نکاحی یازدهمین جشنواره بین‌المللی پویانمایی تهران
نرم افزار موبایل ایلنا
ارسال نظر