واکنش سیدضیا هاشمی به یک استعفا؛
مدیری که با انگیزه خدمت فعالیت می‌کند نباید در معرض حذف و تغییر قرار گیرد
سیدضیا هاشمی، رئیس هیئت مدیره جامعه صنفی تهیه کنندگان سینما، در یادداشتی که در اختیار خبرگزاری ایلنا قرار داده، به خبر پایان دوران مسئولیت سیدمجید پوراحمدی به عنوان مدیرعامل صندوق اعتباری واکنش نشان داد و با اشاره به خدمات صورت گرفته ازسوی صندوق اعتباری هنر، خطاب به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی متذکر شد که باید مدیرانی که کارنامه موفقی دارند، حفظ شوند.
به گزارش ایلنا، متن یادداشت سیدضیا هاشمی که آن را خطاب به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نوشته، به شرح زیر است:
جناب آقای دکتر سید عباس صالحی
وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی
با سلام و دعای خیر
این روزها زمزمه‌هایی درباره تلاش برخی افراد و جریان‌های نزدیک به جناب‌عالی برای تغییر مدیری شنیده می‌شود که در دوران مسئولیت خود، بیش از آنکه دل‌مشغول جایگاه و عنوان خویش باشد، دغدغه‌مند حال و روز اهالی فرهنگ و هنر، به‌ویژه خانواده بزرگ سینمای ایران بوده است.
سخن من مشخصاً درباره جناب آقای دکتر سیدمجید پوراحمدی، مدیرعامل پرتلاش، خدمتگزار و پاکدست صندوق اعتباری هنر است؛ مدیری که به گواه عملکرد و رفتار حرفه‌ای‌اش، بخش قابل‌توجهی از توان و اهتمام خود را صرف حمایت از هنرمندان و رسیدگی به مسائل و مشکلات آنان کرده است؛ هرچند ظاهراً این شیوه مدیریت و عملکرد ایشان، خوشایند برخی از مسئولان نزدیک به جناب‌عالی نیست.
قصد ندارم نامی از اشخاص ببرم یا وارد مناسبات و اختلافات پشت پرده شوم؛ اما به‌عنوان کسی که بیش از ۴۵ سال در متن سینمای ایران فعالیت داشته و از نزدیک شاهد فراز و نشیب‌های این عرصه بوده است، وظیفه اخلاقی خود می‌دانم نکته‌ای را صریح و بی‌پرده با جناب‌عالی در میان بگذارم.
اجازه دهید در اینجا به نکته‌ای اشاره کنم که حاصل سال‌ها تجربه و مشاهده مستقیم من است. از آغاز فعالیت صندوق حمایت از هنرمندان و روزنامه‌نگاران و سایر فعالان عرصه فرهنگ و هنر – که بعدها با عنوان صندوق اعتباری هنر به فعالیت خود ادامه داد، در مقاطع مختلف، افتخار همکاری و مسئولیت داشته‌ام و گاه نیز به‌عنوان مسئول یک نهاد صنفی، از نزدیک با مدیران و مسئولان این مجموعه در ارتباط بوده‌ام. در تمام این سال‌ها، با وجود آشنایی و مواجهه با مدیران مختلف این نهاد، صادقانه و بدون هیچ‌گونه تعارف باید بگویم کمتر مدیری را دیده‌ام که همچون جناب آقای دکتر پوراحمدی، تا این اندازه خود را در برابر مسائل، گرفتاری‌ها و دغدغه‌های اهالی فرهنگ و هنر مسئول بداند و با چنین حساسیت، پیگیری و دلسوزی برای رفع مشکلات آنان وقت و انرژی صرف کند. این سخن نه از سر دوستی و ملاحظه، بلکه حاصل مقایسه‌ای است که طی سالیان متمادی و از جایگاه یک فعال صنفی و شاهد مستقیم عملکرد این مجموعه به آن رسیده‌ام.
جناب آقای وزیر؛
در روزگاری که کشور با شرایط دشوار و روزهای پرالتهاب جنگ دوازده‌روزه و سپس جنگ چهل‌روزه مواجه بود، در حالی که بسیاری از مسئولان به دلایل مختلف در تهران و محل مسئولیت خود حضور نداشتند، دکتر پوراحمدی هر روز در محل کار حاضر بود و پیگیر امور هنرمندان و مسائل و مشکلات آنان.
اما آنچه جایگاه ایشان را در خاطر بسیاری از هنرمندان ماندگار کرد، صرفاً حضور فیزیکی در محل کار نبود؛ بلکه احساس مسئولیتی بود که در رفتار و منش ایشان تجلی داشت. در روزهایی که اضطراب، نگرانی و بلاتکلیفی بر زندگی بسیاری از هنرمندان سایه انداخته بود، تماس‌های تلفنی مکرر، احوالپرسی از هنرمندان، پیگیری مشکلات و تلاش برای گره‌گشایی از امور آنان، نشان داد که ایشان مسئولیت را نه یک عنوان اداری، بلکه تعهدی انسانی و اخلاقی می‌داند.
برای هنرمندی که در روزهای سخت احساس تنهایی می‌کند، همین پیگیری و دلجویی گاه ارزشی فراتر از بسیاری از بخشنامه‌ها و وعده‌های اداری دارد.
جناب آقای وزیر؛
به‌خوبی می‌دانیم در ساختار مدیریتی کشور، گاه کسانی که بیش از دیگران کار می‌کنند، بیشتر در معرض انتقاد، فشار و جابه‌جایی قرار می‌گیرند. تأسف‌بارتر آنکه بعضاً محافلی شکل می‌گیرند که به‌جای ارزیابی کارنامه مدیران و سنجش میزان رضایت جامعه هدف، بیش از هر چیز در اندیشه سهم‌خواهی، تقسیم مسئولیت‌ها و چینش جایگاه‌های مدیریتی بر اساس مناسبات و ملاحظات شخصی‌اند. در چنین فضایی، گاهی صدای سهم‌خواهان و صاحبان نفوذ، از صدای کسانی که سال‌ها با صداقت و دلسوزی خدمت کرده‌اند، رساتر شنیده می‌شود.
تعبیر صریح‌تری به کار می‌برم؛ گاهی آنچه در پشت پرده برخی تصمیمات مدیریتی می‌گذرد، بیش از آنکه حاصل ارزیابی عملکرد و شایستگی افراد باشد، به تقسیم پست‌ها، سهم‌خواهی‌ها و بده‌بستان‌های گروهی و جناحی شباهت دارد. تأسف‌بارتر آنکه در چنین فضایی، ممکن است مدیری که با انگیزه خدمت و رضایت جامعه هدف فعالیت می‌کند، صرفاً به دلیل آنکه در معادلات و مناسبات برخی افراد جایگاهی ندارد، در معرض حذف و تغییر قرار گیرد. اگر قرار باشد سرنوشت مدیران خدمتگزار نه بر اساس کارنامه و عملکرد، بلکه بر مبنای رضایت یا نارضایتی محافل صاحب نفوذ تعیین شود، دیگر نمی‌توان از شایسته‌سالاری و استقلال مدیریت سخن گفت.
نکته دیگری را نیز لازم می‌دانم با جناب‌عالی در میان بگذارم. از زمان حضور شما در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، با وجود مسائل و مشکلات عدیده و بعضاً نگران‌کننده در ساختار مدیریتی سینمای کشور، بنا بر ملاحظاتی ترجیح داده‌ام سکوت اختیار کنم و از طرح برخی انتقادات خودداری نمایم؛ اما احساس می‌کنم در برابر آنچه حدود یک سال پیش در صندوق اعتباری هنر و به‌ویژه تغییرات صورت‌گرفته در ترکیب هیئت‌مدیره آن اتفاق افتاد، سکوت بیش از این روا نیست. به باور من، آن تغییرات نیز بیش از آنکه مبتنی بر ضرورت‌های تخصصی، تجربه، شایستگی و مصالح واقعی جامعه فرهنگ و هنر باشد، رنگ‌وبوی آشکار ملاحظات جناحی و گروهی داشت. اگر در برابر چنین روندی سکوت کنم، بیم آن دارم که ناخواسته در حق سینما و اهالی آن کوتاهی کرده باشم؛ چراکه صندوق اعتباری هنر صرفاً یک مجموعه اداری نیست، بلکه نهادی است که با معیشت، امنیت خاطر و زندگی حرفه‌ای هزاران هنرمند و فعال فرهنگی و رسانه‌ای ارتباط مستقیم دارد.
اما انتظار از مدیری در جایگاه جناب‌عالی آن است که در تصمیم‌های مهم، بیش از هر چیز، کارنامه عملکرد، میزان رضایت جامعه هدف، سلامت مدیریتی و خدمات واقعی افراد را ملاک قرار دهد؛ نه فشارها، توصیه‌ها و مصلحت‌اندیشی‌های مقطعی.
تغییر مدیران، به‌خودی‌خود نه نشانه تحول است و نه تضمین‌کننده اصلاح امور. گاهی حفظ یک مدیر شایسته و حمایت از او، به‌مراتب دشوارتر و ارزشمندتر از انتصاب مدیری تازه است؛ به‌ویژه هنگامی که آن مدیر در روزهای دشوار، میدان مسئولیت را ترک نکرده و در کنار کسانی ایستاده که بیش از همیشه به حمایت نیاز داشته‌اند.
اجازه دهید با یادآوری کلامی از کتاب آسمانی‌مان، سخن را به پایان ببرم:
«وَلَا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَیْنَکُمْ»
نیکی‌ها و بزرگواری‌های یکدیگر را فراموش نکنید.
جناب آقای وزیر؛ این آیه تنها یک توصیه اخلاقی نیست؛ یادآور مسئولیتی انسانی در قبال کسانی است که صادقانه خدمت کرده‌اند. مبادا در هیاهوی توصیه‌ها و فشارها، قدرشناسی از خدمتگزاران صادق به فراموشی سپرده شود.
ما انتظار نداریم هیچ مدیری فراتر از نقد و ارزیابی باشد؛ اما انتظار داریم هیچ خدمتی نادیده گرفته نشود و هیچ تصمیمی بدون سنجش منصفانه کارنامه افراد اتخاذ نگردد.
امیدوارم جناب‌عالی با دوراندیشی، استقلال رأی و توجه به خواست و رضایت اهالی فرهنگ و هنر، اجازه ندهید تلاش‌ها و خدمات ارزشمند دکتر پوراحمدی، قربانی اختلاف سلیقه‌ها، فشارهای بیرونی و مصلحت‌اندیشی‌های زودگذر شود.
در روزگاری که بسیاری در اندیشه حفظ جایگاه خویش‌اند، شایسته است قدر کسانی را بدانیم که جایگاه خود را وقف خدمت به دیگران کرده‌اند.
با احترام و ارادت
سید ضیا هاشمی
رئیس هیئت مدیره
جامعه صنفی تهیه کنندگان
