گفتگو با یک عکاس حیات وحش/ تجربه عکاسی از کروکودیل‌ها و مارها تا پرنده‌های موزیسین!

به گزارش خبرنگار ایلنا، سایت تخصصی پتاپیکسل به تازگی با عکاس حیات وحش رابرت ایروین گفتگو کرده است. 

رابرت ایروین عکاس حیات وحش و فعال حفاظت از محیط‌زیست است. پدر او، استیو ایروین، چهره مشهور «شکارچی کروکودیل» بود که از دهه ۱۹۹۰ تا اوایل دهه ۲۰۰۰ به یکی از شناخته‌ شده‌ترین چهره‌ها در زمینه حفاظت و آموزش حیات‌وحش تبدیل شد. استیو اروین در سپتامبر ۲۰۰۶، هنگام فیلم‌برداری در دیواره بزرگ مرجانی استرالیا، بر اثر فرو رفتن خار یک سفره‌ماهی دم‌کوتاه در قفسه سینه‌اش، جان باخت.

قوی توندرا اثر رابرت ایروین، حوزه کلامات، اورگان، ایالات متحده، ۲۰۱۷. در یک صبح آفتابی نادر در مرداب‌های جنوب اورگان، این قوی توندرا مستقیماً از بالای سر ما پرواز کرد. این تنها یکی از میلیون‌ها پرنده آبی است که به عنوان بخشی از یک سفر مهاجرتی عظیم در این منطقه توقف شده

رابرت ایروین گفتگوی خود با پتاپیکسل را اینگونه آغاز کرده: «برای من، همیشه موضوع دوربین بوده. فرقی ندارد  جلوی دوربین باشم و یا پشت آن. و بعد اینکه چطور می‌توان از این بستر برای ایجاد تغییر مثبت استفاده کرد. اینکه تصاویر، صدا، داستان و آنچه برایش ایستاده‌اید را به جهان منتقل کنید، موضوع خیلی مهمی است. 

ایروین در ادامه گفت: «بخش دشوار، شناخت سوژه است. باید بدانید چه داستانی را می‌خواهید روایت کنید و بفهمید چطور خودتان را در موقعیتی قرار دهید که تصویری ثبت کنید که پیش از شما هیچ‌ کس دیگری ثبت نکرده باشد. از اینجا کار پیچیده می‌شود. 

عکاسی حیات وحش و بایدها و نبایدها

وی بیان کرد: «در عکاسی حیات‌ وحش، تمرکز بیشتر بر این است که چگونه به سوژه نزدیک شوید. باید یاد بگیرید چگونه با احترام به حیات‌ وحش نزدیک شوید، چگونه داستانی روایت کنید و چگونه فردیت خود را از طریق تصاویر بیان کنید. این چیزها را نمی‌توان از یک ویدیوی یوتیوب یا یک کتاب یاد گرفت. من همیشه می‌گویم روی همین موضوع به‌ خوبی تمرکز کنید.»

نمایی نزدیک از آرواره و دندانهای مخوف یک کروکودیل 

کروکودیل‌ها؛ سوژه‌های محبوب اروین

ایروین می‌گوید: «حیوانات مورد علاقه من کروکودیل‌ها هستند. همیشه از عکاسی از کروکودیل‌ها لذت می‌برم، چون حیواناتی نیستند که خیلی از آنها عکاسی شده باشد. آنها حیواناتی فوق‌العاده مهم هستند، زیرا شکارچی رأس هرم‌اند. آنها در بالاترین سطح زنجیره غذایی قرار دارند و از نظر بوم‌شناختی، می‌توان گفت از مهم‌ترین حیوانات یک زیست‌بوم هستند.

او ادامه داد: «کروکودیل‌ها بسیار بد فهمیده شده‌اند. بسیاری از مردم آنها را حیواناتی بزرگ، پولک‌دار و ترسناک می‌بینند که فقط این طرف و آن طرف می‌روند و آدمخوار هستند. اما این اصلاً درست نیست. آنها بسیار باهوش‌اند. آنها همچنین نسبت به یکدیگر رفتارهای محبت‌آمیزی دارند و مادران خوبی هستند که به‌ شدت از فرزندانشان محافظت می‌کنند.

جانوری که با وجود استتار توسط عکاس زبده حیات وحش شکار شده است 

ایروین در ادامه توضیح داد: «وجه لطیفی در کروکودیل‌ها وجود دارد که بسیاری از مردم آن را نمی‌بینند. فکر می‌کنم عکاسی راه خوبی برای نشان دادن این وجه باشد. اما در معنایی گسترده‌تر، سوژه‌های مورد علاقه من برای عکاسی، حیواناتی هستند که بسیاری از مردم آنها را به دلیل ترسشان درست نمی‌شناسند. ممکن است مردم مارها، کروکودیل‌ها و خرس‌ها را دوست نداشته باشند یا در مواجهه با آنها احساس ناراحتی کنند. من دوست دارم وجه نرم‌تر آنها را نشان دهم.»

یک گونه پرنده که به سختی مورد شکار عکاسان قرار می‌گیرد 

پرندگان؛ چالش‌برانگیزترین سوژه‌ها

ایروین پرندگان را در مجموع، چالش‌برانگیزترین گروه برای عکاسی می‌داند. او می‌گوید: «قطعاً پرندگان دشوارترین سوژه‌ها برای عکاسی هستند. زمان بسیار زیادی صرف کرده‌ام تا آنها را پیدا کنم و از آنها عکس بگیرم.»

او گفت: «می‌توانم درباره گونه‌های خاصی مانند پلنگ صحبت کنم که عکاسی از آنها بسیار دشوار است، اما اگر بخواهیم به‌ طور کلی درباره یک گروه چالش‌ برانگیز صحبت کنیم، آن گروه پرندگان هستند. من عاشق عکاسی از پرندگان هستم، چون بسیار چالش‌ برانگیز است.

وی اذعان داشت: «یک‌بار سه روز تلاش کردم تا از یک پرنده تاج‌دار در استرالیا هنگام ساختن آشیانه‌اش عکاسی کنم. نرهای این پرندگان سازه‌هایی شگفت‌انگیز شبیه آشیانه، با اشیای رنگارنگ، می‌سازند تا جفت را جذب کنند. روزهای زیادی را در تند راههای یخ‌زده اورگن گذرانده‌ام و از عقاب‌های طلایی هنگام شکار قوها عکاسی کرده‌ام. احتمالاً برای عکاسی از پرندگان، بیش از هر حیوان دیگری، ساعت‌های بیشتری را در شرایط عجیب و سخت در طبیعت گذرانده‌ام.

این عکاس بیان کرد: همچنین خوش‌شانس بوده‌ام که زمان زیادی را صرف پیدا کردن و عکاسی از طوطی کاکادو نخل کرده‌ام. این گونه در استرالیا زندگی می‌کند و پرنده‌ای بسیار کمیاب است و تعداد زیادی از آنها باقی نمانده است. این پرندگان تنها در دو زیستگاه اصلی در استرالیا، در مناطق بسیار دورافتاده شمال کوئینزلند موسوم به کیپ یورک، و همچنین در پاپوآ گینه نو زندگی می‌کنند.

یکی دیگر از عکس‌های ایروین عکاس و دوست محیط‌زیست 

پرنده‌های موزیسین! 

ایروین در ادامه توضیحاتش گفته است: آنها پرندگانی بسیار باهوش‌اند و فکر می‌کنم تنها حیوان، یا دست‌کم یکی از معدود حیواناتی هستند که برای ساخت موسیقی از ابزار استفاده می‌کنند. آنها با یک چوب روی کناره یک کنده توخالی ضرب می‌گیرند تا جفت خود را جذب کنند و بخش زیادی از رفتارشان تاکنون ثبت نشده است.

وی بیان کرد: من بسیار خوش‌شانس بوده‌ام، زیرا ما یک منطقه حفاظت‌شده ۳۰۰ هزار جریبی داریم که یکی از آخرین زیستگاه‌های اصلی آنهاست. زمان زیادی را صرف عکاسی از آنها می‌کنم و این به شما نشان می‌دهد برخی گونه‌های پرندگان چقدر کمیاب‌اند و برای ثبت تصویرشان چه میزان زمانی باید صرف کنید.

این طبیعت‌شناس جوان، متولد ۲۰۰۳، در استرالیا، آفریقا و آمریکای شمالی عکاسی کرده و مشتاق است در سفر عکاسی بعدی خود برای نخستین بار به جنوبگان سفر کند.

ایروین می‌گوید: مقصد بعدی من، قطعاً جنوب خواهد بود؛ بدون هیچ تردیدی جنوب. چون فکر می‌کنم جزیره جورجیا جنوبی، که محل زایش فک‌ها و پنگوئن‌های شاهی در اقیانوس اطلس جنوبی است، مدت بسیار زیادی در صدر فهرست من بوده، دلیلش هم تراکم حیات‌ وحش در آن منطقه است. دوستان زیادی دارم که آنجا بوده‌اند و می‌گویند فوق‌العاده است.

او تاکید کرد: واقعاً هیچ قاره‌ای وجود ندارد که نخواهم آن را کشف کنم. خیلی دوست دارم آمریکای جنوبی و بخش‌های بیشتری از آسیا را ببینم. در آسیا و تایوان کمی عکاسی کرده‌ام. حیات‌وحش آن مناطق باورنکردنی است، اما فعلاً مناطق جنوبی در صدر فهرست من قرار دارد.

فیل عظیم‌الجثه در آفریقا 

 تجربه ثبت تصویر آخرین کرگدن سفید شمالی

ایروین به دلیل همکاری باغ‌ وحش استرالیا با پروژه‌های حفاظتی در آفریقا، زمان زیادی را در این قاره گذرانده است.

او می‌گوید: زمان نسبتاً زیادی را در آفریقا گذرانده‌ام، زیرا خانواده ما از طریق پناهگاه حیات‌وحش باغ‌وحش استرالیا از فعالیت‌های غیرانتفاعی در سراسر جهان حمایت می‌کند و خیریه‌ای داریم که به بسیاری از پروژه‌های حفاظت از حیات‌وحش در آفریقا کمک می‌کند.

وی گفت: ما در کنیا با پروژه‌های حفاظت از یوزپلنگ و مقابله با شکار غیرقانونی کرگدن‌ها و در آفریقای جنوبی با فعالیت‌های ضد شکار غیرقانونی همکاری داریم. زمان زیادی را در قاره آفریقا، عمدتاً در آفریقای جنوبی و کنیا، گذرانده‌ام و این فرصت برخی از بزرگ‌ترین تجربه‌های عکاسی زندگی‌ام را برایم فراهم کرده است.

او گفت: یکی از تجربه‌هایی که همیشه در ذهنم مانده، این بود که یکی از معدود افرادی باشم که پیش از مرگ سودان، آخرین کرگدن سفید شمالی، از او عکاسی کردند. این تجربه بسیار تأثیرگذار بود.

زیبایی مخلوقات جهان هستی از نگاه دوربین رابرت ایروین 

پیش‌بینی رفتار حیوانی غیرقابل پیش‌بینی

حتی باتجربه‌ترین عکاس حیات‌وحش نیز می‌داند که نمی‌توان پیش‌بینی کرد یک حیوان وحشی چگونه واکنش نشان خواهد داد.

این عکاس جوان اما با تجربه می‌گوید: همیشه عنصری از غیرقابل‌ پیش‌بینی بودن در حیات‌وحش وجود دارد. هرگز دقیقاً نمی‌دانید یک حیوان به چه چیزی فکر می‌کند و هر کس ادعا کند می‌داند، اشتباه می‌کند. هرگز نمی‌دانید یک حیوان صددرصد چه کاری انجام خواهد داد و همان لحظه‌ای که فکر کنید همه چیزهایی را که باید درباره آن حیوان بدانید می‌دانید، همان لحظه‌ای است که باید چکمه‌هایتان را آویزان کنید و دست از کار بکشید.

او افزود: در مواجهه با هر حیوان، به‌ ویژه حیات‌ وحش خطرناک، باید نهایت احترام، مراقبت و مسئولیت‌پذیری را داشته باشید. باید زبان بدن حیوان را زیر نظر بگیرید. من با اطمینان می‌گویم تقریباً در برابر هر حیوانی که مرا در موقعیت رودررو قرار دهید، می‌توانم بفهمم به چه چیزی فکر می‌کند. اما همیشه این عنصر وجود دارد که باید نهایت احترام را برای حیوان و این واقعیت قائل باشید که می‌تواند هر کاری که بخواهد انجام دهد.

او در بخش دیگری از صحبت‌هایش، گفت: می‌خواهم تصاویر حیوانات را در طبیعی‌ترین و دست‌نخورده‌ترین شکل وحشی خود ثبت کنم. به همین دلیل افتخار می‌کنم که عکاسی نباشم که تصویر یک کروکودیل یا مار سمی را از فاصله‌ای بسیار دور با یک لنز ۵۰۰ میلی‌متری بلند ثبت می‌کند. نه، من می‌خواهم درست در نزدیک سوژه باشم.

او تاکید کرد: می‌خواهم رودرروی حیوان قرار بگیرم و افراد زیادی نمی‌توانند این کار را انجام دهند، چون بسیاری از آنها تربیتی را که من داشته‌ام، پدری را که من داشته‌ام و خانواده‌ای را که من داشته‌ام، نداشته‌اند. من بسیار خوش‌شانس بوده‌ام که از کودکی در کنار حیوانات بزرگ شده‌ام، بنابراین می‌توانم رفتار حیوانات را بسیار خوب بخوانم و به آنها نزدیک شوم. اما هیچ‌کس نمی‌داند یک حیوان چه توانایی‌هایی دارد؛ بنابراین احترام کامل به این موضوع بسیار مهم است.

عکس بی‌نظیر رابرت ایروین/او گربه‌سانان را دوست دارد

عکاسی از انواع گربه‌سانان 

ایروین گفت: از گربه‌سانان بزرگ عکاسی کرده‌ام. در وهله اول نزدیک شدن به آنها فوق‌العاده دشوار است، به‌ خصوص وقتی پیاده باشید. من تا جایی که منطقی و ایمن باشد به آنها نزدیک می‌شوم، اما درباره برخی حیوانات باید لنز تله‌فوتو را در کوله‌پشتی داشته باشید، چون هرگز نمی‌توانید بیش از حد به آنها نزدیک شوید. طوطی کاکادو نخل یکی از حیواناتی است که هر از گاهی باید برای عکاسی از آن از لنز بلند استفاده کنید.

او ادامه می‌دهد: برای حیواناتی که شناخت بسیار خوبی از آنها دارم، مانند خزندگان، به‌ خصوص کروکودیل‌ها و مارهای سمی، باید به خودتان اعتماد داشته باشید. میان غرور و اعتماد به‌ نفس تفاوت وجود دارد. در مواجهه با حیات‌ وحش هرگز نباید مغرور باشید، اما باید محدودیت‌های خودتان را بشناسید. من درباره کروکودیل‌ها اعتماد به‌ نفس دارم. می‌دانم می‌توانم با حفظ ایمنی و احترام، روبروی یک کروکودیل قرار بگیرم و تصاویر فوق‌العاده‌ای ثبت کنم. اما همچنان می‌گویم باید محدودیت‌های خودتان را بشناسید.

ایروین ادامه داد: فکر می‌کنم دانش من درباره حیات‌ وحش، در عکاسی حیات‌ وحش، احتمالاً از دانش عکاسی‌ام مهم‌تر است. وقتی صحبت از عکاسی پرتره یا منظره است، طبیعتاً فردیت هنری شما مهم‌ترین عامل است؛ اما در عکاسی حیات‌ وحش، به‌ ویژه زمانی که در ابتدا می‌خواهید خودتان را در بهترین موقعیت قرار دهید، شناخت حیات‌ وحش مهم‌ترین کار است. برای اینکه بتوانید حق آن حیوان را به‌ درستی و با ایمنی و احترام ادا کنید، باید شناخت فوق‌العاده‌ای از آن حیوان داشته باشید.

اقامت یک ماهه در زیستگاه کروکودیلها

ایروین می‌گوید: ما بخشی از بزرگ‌ترین پروژه تحقیقاتی کروکودیل در جهان هستیم. هر سال حدود یک ماه در زیستگاه طبیعی کروکودیل‌ها حضور دارم و فرصت پیدا می‌کنم رودررو با آنها باشم. نزدیک شدن به آنها دشوار است، اما مواردی بوده که سوار بر قایق شده‌ام و توانسته‌ام بسیار نزدیک به کروکودیل‌ها بروم و حتی با آنها تماس مستقیم داشته باشم؛ تجربه‌ای بسیار تأثیرگذار و شگفت‌انگیز.

عکاسانی که الهام‌بخش ایروین هستند

عکاسان بسیاری از حیات‌وحش الهام‌بخش ایروین بوده‌اند. او می‌گوید: می‌توانم ساعت‌ها درباره آنها صحبت کنم. پل نیکلن و کریستینا میترمایر دو تن از بزرگ‌ترین الهام‌بخش‌های من بوده‌اند؛ نه فقط به دلیل عکاسی فوق‌العاده‌شان، بلکه به خاطر آنچه در زمینه حفاظت از حیات‌وحش برایش ایستاده‌اند.آنها در تلاش برای حفاظت از اقیانوس‌ها، به‌ ویژه، واقعاً برای من مانند همفکران و هم‌مسیران هستند. احترام زیادی برایشان قائلم و کارشان را تحسین می‌کنم.

این عکاس طبیعت و حیات وحش ادامه داد: در استرالیا عکاسی به نام راسل شکسپیر وجود دارد که عکاس بسیار خوبی در حوزه پرتره و عکاسی مستند است. او کسی بود که من را به عکاسی فیلم علاقمند کرد و به همین دلیل برایش احترام زیادی قائلم. نام‌های بسیار زیادی وجود دارند و من افرادی مانند فرانس لانتینگ، استیو وینتر و امی ویتال را نیز تحسین می‌کنم.

تاثیر گرفتن از عکاسان جوان 

علاوه بر عکاسان باتجربه حیات‌وحش، عکاسان جوان نیز بر اروین تأثیر گذاشته‌اند. او می‌گوید: اخیراً هنگام مرتب کردن بخشی از دفتر پدرم، دوربین فیلمی قدیمی و تمام لنزهایش را پیدا کردم. دوست دارم با تجهیزات و دوربین او یک کتاب عکاسی منتشر کنم. دوربین یک پنتاکس با پایه سرنیزه‌ای بود و بلندترین لنزش ۴۰۰ میلی‌متر بود.

یک عکس مینیمال از رابرت ایروین

نگاتیو به من مینیمالیسم را می‌آموزد

ایروین می‌گوید: اتاق تاریک ندارم. هنوز فرصت پیدا نکرده‌ام که عکس‌های فیلمم را ظاهر کنم. می‌خواهم در یک دوره شرکت کنم و یاد بگیرم چطور این کار را انجام دهم؛ بنابراین این هم ابزار دیگری در جعبه‌ ابزار عکاسی من خواهد بود.

او گفت: مدتی است با فیلم عکاسی می‌کنم. فکر می‌کنم برای کسی مثل من که در عصر دیجیتال متولد شده، احتمالاً بهترین راه برای یادگیری مینیمالیسم است. من زمانی به دنیا آمدم که هر دوربینی که می‌خریدید، دیجیتال بود؛ دوربین‌های بازتابی تک‌لنزی دیجیتال یا حالا دوربین‌های بدون آینه.

او ادامه داد: همه‌چیز سریع است. سرعت عکاسی پیاپی بالاست؛ کارت‌های حافظه با ظرفیت ۱۲۸ گیگابایت با سرعت ۵۰۰ مگابایت بر ثانیه اطلاعات را ثبت می‌کنند. وقتی می‌توانید هر چقدر می‌خواهید عکس بگیرید، همه‌ چیز سریع، سریع و سریع است. بنابراین وقتی می‌توانید ۵ هزار عکس بگیرید، آسان است که یک تصویر معنای کمتری پیدا کند؛ اما فیلم به شما مینیمالیسم را یاد می‌دهد. 

ایروین اظهار داشت: وقتی یک دوربین فیلمی دست می‌گیرم، دوست دارم فقط با یک دوربین و یک لنز عکاسی کنم، همین. با یک لایکا ام‌پی، که در سال ۲۰۰۳ عرضه شد و یادآور مدل افسانه‌ای لایکا ام۳ است که ۵۰ سال پیش از آن عرضه شده بود، عکاسی می‌کنم؛ دوربینی فیلمی با لنز لایکا سامیلکس ۳۵ میلی‌متری با دیافراگم اف۱.۴.

سخن پایانی

در نهایت، نگاه رابرت ایروین به عکاسی حیات‌وحش، تصویری فراتر از ثبت یک لحظه ارائه می‌دهد. برای او دوربین هم‌زمان ابزار شناخت، روایت و حفاظت از طبیعت است. تأکید او بر شناخت عمیق سوژه، صبوری، احترام به حیات‌وحش و یافتن زبان بصری شخصی، یادآور این نکته است که پیشرفت فناوری لزوماً به معنای عمیق‌تر شدن عکاسی نیست. ارزش یک تصویر، پیش از آنکه به تجهیزات و امکانات فنی وابسته باشد، به نگاه عکاس، تجربه او و معنایی بستگی دارد که می‌تواند از طریق تصویر به مخاطب منتقل کند؛ تصویری که اگر بتواند میان انسان و طبیعت پیوندی عاطفی ایجاد کند، شاید خود به بخشی از فرآیند حفاظت از جهان طبیعی تبدیل شود.