نویسنده سریلانکایی: ایرانیها در شمار ثروتمندان فرهنگی هستند
دبیر انجمن ایرانشناسی سریلانکا با اشاره به این که فرهنگ ملت ایران از میراثی غنی در زمینههایی چون ادبیات فارسی، هنرها و معماری برخوردار است، گفت: ایرانیها در شمار ثروتمندان فرهنگی جهان شناخته میشوند.
به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، ماهیندا دِ لانرول نویسنده و پژوهشگر فرهنگی و دبیر انجمن ایرانشناسی سریلانکا با تأکید بر اهمیت گسترش مطالعات ایرانشناسی در این کشور گفت: زبان فارسی به شاخه زبانهای هند و ایرانی تعلق دارد و واژگان مشترک فراوانی میان زبان فارسی و زبان سینهالی در کاربرد روزمره وجود دارد که بررسی علمی این پیوندهای زبانی میتواند زمینهساز پژوهشهای بیشتری در این حوزه باشد.
وی با اشاره به برخی واژگان مشترک میان فارسی و سینهالی افزود: واژههایی مانند «پا»، «دست»، «کوتا» به معنای کوچک، «پانکا» به معنای پنکه، «تیکهتیکه» به معنای کمکم یا ذرهذره همچنین واژههای «اسب» و «گاو»، نشاندهنده پیوندهای زبانی میان دو زبان هستند که شایسته پژوهشهای علمی بیشتریاند.
دبیر انجمن ایرانشناسی سریلانکا با بیان اینکه مطالعه تاریخ ایران تاکنون جایگاه شایسته خود را در این کشور به دست نیاورده است اظهارکرد: یکی از دلایل اصلی این موضوع آن است که استادان دانشگاه و پژوهشگران سریلانکایی به طور سنتی آموزشهای دانشگاهی خود را عمدتاً در حوزههای مطالعات پرتغال، هلند، بریتانیا، چین و هند دریافت کردهاند.
دِ لانرول با اشاره به سابقه علاقهمندی برخی نویسندگان سریلانکایی به تاریخ ایران از دهه ۱۹۵۰ میلادی به بعد گفت: شماری از نویسندگانی که به تاریخ ایران علاقهمند شدند آثار ارزشمندی منتشر کردند که اهمیت مطالعات ایران و ارتباط آن با سریلانکا را برجسته ساخت، اما با وجود این تلاشها به دلایلی نامشخص این حوزه همچنان مورد کمتوجهی قرار گرفته است.
وی تأسیس انجمن ایرانشناسی سریلانکا و آغاز گفتوگوهای عمومی درباره اهمیت ایرانشناسی را از عوامل مؤثر در افزایش توجه به این حوزه دانست و افزود: از زمان تأسیس این انجمن تعدادی از استادان برجسته دانشگاه و پژوهشگران علاقه بیشتری به مطالعات ایرانشناسی نشان دادهاند.
این پژوهشگر فرهنگی در ادامه با اشاره به حضور دو بانوی پژوهشگر سریلانکایی در کنفرانس بینالمللی ایرانشناسی که در نوامبر ۲۰۲۵ در ایران برگزار شد اظهار کرد: این حضور نشاندهنده افزایش علاقه به مطالعات ایرانشناسی است. علاقهای که در نتیجه فعالیتهای رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در سریلانکا شکل گرفته است.
وی همچنین درباره مطالعات مربوط به زندگی اجتماعی ایرانیان و فلسفه فارسی گفت: این حوزهها در حجم عظیمی از آثار ادبی و سنتهای فکری به زبانهای گوناگون حفظ شدهاند و ایجاد درک عمیقتر از آنها در میان پژوهشگران سریلانکایی و عموم مردم نیازمند زمان و تلاش فراوان خواهد بود.
دبیر انجمن ایرانشناسی سریلانکا با اشاره به محدود بودن شمار افرادی که به طور جدی به یادگیری زبان فارسی پرداختهاند گفت: تنها شمار اندکی از مردم سریلانکا از پیوند تاریخی و زبانی میان زبان فارسی و زبان سینهالی آگاهی دارند.
دِ لانرول زبان فارسی را دریچهای ارزشمند برای شناخت فرهنگ، تمدن، ادبیات، فلسفه و تاریخ ایران دانست و تأکید کرد: گسترش آموزش زبان فارسی میتواند نقش مهمی در تقویت شناخت فرهنگی و توسعه همکاریهای علمی میان ایران و سریلانکا ایفا کند.
وی مهمترین چالش در مسیر توسعه آموزش زبان فارسی در سریلانکا را کمبود استادان واجد شرایط در سطح دانشگاهی عنوان کرد و گفت: لازم است استادانی در این کشور حضور داشته باشند که بتوانند زبان فارسی، ادبیات فارسی و رشتههای مرتبط را تدریس کنند.
دِ لانرول همچنین با اشاره به فعالیت شماری از استادان و پژوهشگران برجسته سریلانکایی در حوزه ایرانشناسی اظهارکرد: چندین پژوهشگر در توسعه ایرانشناسی در سریلانکا نقش ارزشمندی ایفا کردهاند.
وی از لافیر مدنی به دلیل پژوهشها و خدمات ارزشمندش در زمینه تاریخ ایران و ایرانشناسی یاد کرد و سید اختر امام را نیز از چهرههای مؤثر در این عرصه دانست که در دوران حضور خود در دانشگاه پرادنیا (دانشگاه سیلان) فعالیتهای علمی برجستهای در حوزه مطالعات اسلامی و مطالعات ایران و فارسی انجام داده است.
دبیر انجمن ایرانشناسی سریلانکا همچنین از ونرابل مانداوالا پاناوانسا ترو به خاطر آثار ادبی ارزشمندش از جمله ترجمه آثار ادبی فارسی به زبانهای سینهالی و فرانسوی به عنوان یکی دیگر از چهرههای مؤثر در این زمینه نام برد.
وی در بخش دیگری با اشاره به جایگاه هنر و فرهنگ ایرانی گفت: فرهنگ ایرانی از میراثی غنی در زمینههایی همچون ادبیات فارسی، هنرها و معماری برخوردار است و ایرانیان همواره در انتقال و معرفی این میراث فرهنگی ارزشمند به کشورهای مختلف جهان سخاوتمندانه عمل کردهاند.
دِ لانرول بر ظرفیتهای موجود برای معرفی بیشتر هنر و فرهنگ ایران در سریلانکا تأکید کرد و افزود: از طریق برنامههای تبادل فرهنگی، همکاریهای مشترک، برگزاری کارگاههای آموزشی و نمایشگاههای هنری، سریلانکا میتواند بیش از پیش از این میراث گرانبها بهرهمند شود و آن را بهتر بشناسد.
وی در پایان خاطرنشان کرد: چنین همکاریهایی میتواند مسیر مؤثری برای تحکیم دوستی فرهنگی دیرینه میان ایران و سریلانکا فراهم سازد و زمینه را برای شناخت بیشتر دو ملت از میراث فرهنگی و تاریخی یکدیگر فراهم کند.
