محمدرضا شیرخانلو در گفتوگو با ایلنا مطرح کرد؛
با فرمولهای قدیمی نمیتوان کودکان را پای آثار سینمایی نشاند/ نویسندهها باید دنیای امروز کودکان را بشناسند
محمدرضا شیرخانلو با اشاره به تفاوت کودکان امروزی با کودکان سالهای گذشته تأکید کرد که دیگر با فرمولهای قدیمی نمیتوان انتظار داشت که کودکان پای آثار سینمایی بنشینند.
محمدرضا شیرخانلو بازیگر سینما و تلویزیون که مخاطبان او را در دوران کودکیاش با فیلم سینمایی «دهلیز» به یاد دارند و بازی در چند اثر سینمایی و تلویزیونی از جمله فیلم سینمایی «نفس» و سریال «حکایتهای کمال» را در کارنامه خود دارد، به تازگی وارد عرصه فیلمنامهنویسی شده و فیلم سینمایی «سفر به لیمونیا» نیز به قلم او این روزها در سینماهای کشور در حال اکران است.
با توجه به حضور مستمر در سینمای کودک و تجربه چندساله در این عرصه، ورود این بازیگر در ۲۰ سالگی به حوزه فیلمنامهنویسی با فیلمنامه یک اثر کودک میتواند جالب توجه باشد. محمدرضا شیرخانلو در گفتوگو با خبرنگار ایلنا، درباره مهمترین ویژگی فیلمهای کودک و نوجوان اظهار کرد: به نظرم مهمترین ویژگی این است که داستان از همان چند دقیقه اول بچهها را با خودش همراه کند. کودکان امروز خیلی سریع حوصلهشان سر میرود، بنابراین فیلم باید پر از اتفاق، ماجراجویی و غافلگیری باشد. در کنار اینها، شخصیتهایی که دوستداشتنی و باورپذیر باشند هم خیلی مهم هستند، چون بچهها اگر با شخصیتها ارتباط بگیرند، تا آخر داستان همراهشان میمانند.
شیرخانلو درباره تفاوتهای کودکان امروز با کودکان سالهای گذشته، گفت: بچههای امروز به خاطر فضای مجازی و دسترسی به فیلمها و انیمیشنهای مختلف، سلیقه متفاوتتری دارند و انتخابهایشان خیلی بیشتر شده است. به همین دلیل فکر میکنم نویسنده باید دنیای امروز آنها را بشناسد و قصهای بنویسد که برای این نسل جذاب باشد. دیگر نمیشود با همان فرمولهای قدیمی انتظار داشت مخاطب کودک جذب فیلم شود.
وی درباره سلیقه شخصی خود در نگارش فیلمنامههای کودک گفت: من همیشه به داستانهای فانتزی و ماجراجویانه علاقه داشتم. اگر بخواهم چیزی بنویسم، دوست دارم درباره چند نوجوان باشد که وارد یک دنیای ناشناخته میشوند و در مسیر ماجراجویی، دوستی، شجاعت و مسئولیتپذیری را یاد میگیرند. فکر میکنم این مدل داستانها هم سرگرمکننده هستند و هم میتوانند پیامهای خوبی داشته باشند.
بازیگر مجموعه تلویزیونی «دودکش» درباره شخصیتهای مجبوب در فیلمهای کودک اظهار کرد: به نظرم اگر شخصیت خوب نوشته شده باشد، فرقی نمیکند واقعی باشد یا فانتزی اما به طور معمول بچهها به شخصیتهای تخیلی علاقه بیشتری نشان میدهند چون دنیای خیال برایشان جذابتر است. البته اگر یک شخصیت واقعی هم ویژگیهای خاص و دوستداشتنی داشته باشد، میتواند همانقدر محبوب شود. مثلاً در خیلی از انیمیشنهای محبوب، شخصیتهای حیوانات یا موجودات خیالی با ویژگیهای انسانی، برای بچهها جذابتر از یک انسان معمولی هستند، چون میتوانند آرزوها و تخیلاتشان را در آنها ببینند.
شیرخانلو تأکید کرد: فکر میکنم سینمای کودک در کشور ما هنوز جای کار زیادی وجود دارد. بچههای امروز آثار خارجی با کیفیت بالایی میبینند و طبیعی است که توقعشان هم بیشتر شده باشد. سینمای کودک ایران ظرفیت خوبی دارد، اما برای اینکه دوباره مخاطب کودک را به سالن سینما برگرداند، باید بیشتر به فیلمنامه، جلوههای بصری و شناخت سلیقه نسل جدید توجه کند.
وی افزود: فکر میکنم ماجراجویی، فانتزی، طنز و داستانهایی که ریتم و ضرباهنگ تندی دارند، بیشتر مورد استقبال قرار میگیرند. در کنار اینها، اگر فیلم بتواند احساسات را هم درگیر کند و دوستی، خانواده یا امید را به شکل غیرمستقیم نشان بدهد، تأثیرش بیشتر خواهد بود.
شیرخانلو با اشاره به فیلم سینمایی «سفر به لیمونیا» درباره نقاط قوت این اثر سینمایی گفت: به نظرم مهمترین ویژگی «سفر به لیمونیا» این است که دنیایی متفاوت و خیالانگیز را به مخاطب نشان میدهد و در عین حال سعی میکند مفاهیم ارزشمندی را در قالب یک قصه سرگرمکننده روایت کند. فکر میکنم این ترکیب، برای بچهها جذاب است و میتواند آنها را تا پایان فیلم همراه خودش نگه دارد.
این بازیگر در پایان درباره نقشآفرینی در «سفر به لیمونیا» اظهار کرد: همیشه سعی میکنم نقش را صادقانه بازی کنم، چون بچهها خیلی زود متوجه مصنوعی بودن بازی میشوند. موقع بازی در «سفر به لیمونیا» هم بیشتر از هر چیز به این فکر میکردم که احساسات شخصیت واقعی باشد و مخاطب کودک بتواند خودش را جای او بگذارد. اگر این ارتباط شکل بگیرد، به نظرم بازیگر بخش مهمی از وظیفهاش را انجام داده است.
