بحرینی مطرح کرد؛
افزایش نگرانیهای بینالمللی از تداوم اقدامات زورمدارانه یکجانبه آمریکا
سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران در ژنو گفت: جمهوری اسلامی ایران با اتکا به توان داخلی و پیشرفتهای علمی در حوزههای پزشکی و صنعتی، عملاً استراتژی «تحریم-ناامنی-جنگ» را با شکست مواجه کرده است.
به گزارش ایلنا، در جریان دومین کنفرانس بینالمللی درباره اقدامات زورمدارانه یکجانبه که با موضوع «اقدامات بشردوستانه، جبران خسارت و مسئولیتپذیری در فضای تحریمهای یکجانبه» روز پنج شنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۵ با حضور پنلیست هایی از کشورهای کوبا، ونزوئلا، ایران، چین، زیمبابوه، روسیه، اریتره، و برزیل؛ حقوقدانان برجسته، گزارشگران ویژه سازمان ملل متحد، نمایندگان نهادهای بینالمللی و سازمانهای مردم نهاد در مقر سازمان ملل متحد در ژنو برگزار شد، علی بحرینی سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران تحریم ها و اقدامات زورمدارانه یکجانبه را تسهیل کننده مسیر تجاوز و تضعیف کشورها برای اهداف تخریبی بعدی برشمرد.
سفیر ایران در سخنرانی صریح خود، تحریمهای یکجانبه را نه یک ابزار سیاسی، بلکه «تروریسم اقتصادی» و نخستین حلقه از یک راهبرد غیرانسانی توصیف کرد. وی با تبیین پیوند میان فشارهای اقتصادی و بیثباتیهای امنیتی، تأکید کرد که مهندسی اختلال اقتصادی، بسترساز تجاوزات نظامی و جنگهای غیرقانونی است.
علی بحرینی با اشاره به ایستادگی ملت ایران در برابر این زنجیره فشار، خاطرنشان کرد که جمهوری اسلامی ایران با اتکا به توان داخلی و پیشرفتهای علمی در حوزههای پزشکی و صنعتی، عملاً استراتژی «تحریم-ناامنی-جنگ» را با شکست مواجه کرده است. وی همچنین معافیتهای بشردوستانه را «نمایشی حقوقی» خواند که در سایه ترس نهادهای مالی از تحریمهای ثانویه، فاقد هرگونه کارکرد واقعی در کاهش رنج ملتهاست.
نماینده کشورمان در این کنفرانس بینالمللی بر ضرروت انجام اقدامات اجرایی در راستای تأسیس صندوق بینالمللی جبران خسارت با هدف ایجاد مکانیزمی الزامآور برای پرداخت غرامت به دولتها و ملتهای آسیبدیده از سوی کشورهای تحریمکننده تاکید نمود و توسعه نظامهای بانکی مستقل، استفاده از ارزهای ملی و تقویت پیوندهای اقتصادی منطقهای به منظور مصونسازی زیرساختهای حیاتی از نوسانات ناشی از تحریم را ضروری عنوان کرد.
در ادامه نشست، مقامات شرکت کننده ازکوبا، ونزوئلا، روسیه، بلاروس، اریتره، زیمباوه، برزیل و چین تحریم ها را سلاحی علیه کشورهای در حال توسعه دانستند و خواهان تدوین یک ابزار قانونی الزامآور بمنظور تعیین مسئولیت کیفری نه تنها برای دولت های تحریم کننده بلکه موسسات مالی تبعیت کننده از این تحریم ها شدند.
اکثر پنلیستها تجاوز نظامی آمریکا علیه ایران را محکوم و بر تمایل رو به گسترش از اعمال زور و استفاده از نظامی گری علیه کشوهای مستقلی که رویکرد تحریم بر آنها موفق نبوده، اشاره کردند.
نمایندگان اتحادیه اروپا، کانادا، انگلستان و برخی دیگر از کشورهای اروپایی در مقام دفاع از تحریم ها، اعلام کردند که تحریم بخشی از سیاست خارجی آنها در مقابله با موارد نقض حقوق بشر و نقض صلح است؛ ولی در عین حال در حال تکمیل اصول راهنمایی هستند که اعمال معیارهای بشردوستانه حین تحریم را تقویت نماید.
