دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران بر اساس راهبرد «عزت، حکمت و مصلحت»، درهای گفتگو را باز نگاه داشته است

به گزارش ایلنا، علی مجتبی روزبهانی سفیر جمهوری اسلامی ایران در ترکمنستان در یادداشتی  در خبرگزاری ریا نووستی نوشت:

چهل روز از آغاز دور جدید تجاوزات ددمنشانه و آشکار رژیم صهیونیستی و ایالات متحده آمریکا به تمامیت سرزمینی و حاکمیت ملی جمهوری اسلامی ایران می‌گذرد. این ایام، برگی تاریک در کارنامه مدعیان حقوق بشر است که با نقض فاحش قوانین بین‌المللی و زیر پا گذاشتن اصول بنیادین منشور ملل متحد، بار دیگر چهره واقعی خود را به جهانیان نشان دادند. ملت ایران در حالی چهلمین روز شهادت مظلومانه رهبر حکیم انقلاب، استاد اخلاق و عالم دینی، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای و همچنین شهادت جان‌سوز ۱۶۸ دانش‌آموز بی‌گناه مدرسه میناب و معلمان آنان را پشت سر می‌گذارد که این سوگ، اکنون به انگیزه‌ای مضاعف برای تثبیت آرمان‌های ملی بدل شده است.

آیت‌الله سید علی خامنه‌ای نماد اعتلای «رهبری سیاسی» در پیوند با «مرجعیت دینی» بود. ایشان با تسلط بر فقه اسلامی و نگاهی راهبردی به مسائل ژئوپلیتیک، مفهوم تازه‌ای از استقلال ملی را در جهانی متأثر از مکاتب لیبرالیسم غربی ارائه نمودند. ورای چهره سیاسی، اشراف ایشان بر ادبیات کلاسیک، نقد شعر و تاریخ معاصر، جایگاهی ویژه به وی بخشیده بود که او را از یک سیاستمدار صرف به شخصیتی صاحب‌نظر در حوزه اندیشه و هنر بدل می‌کرد. ثبات در مواضع و تکیه بر مفهوم «مقاومت»، از ایشان کنشگری ساخت که نقشی محوری در ترسیم نقشه راه سیاسی ایران و معادلات قدرت منطقه ایفا کرد.

در فرهنگ دینی و سیاسی ایران، «چهلمین روز» بلکه نماد تکامل یک دوره و آغاز مرحله‌ای نوین است. مراسم چهلم شهدا در تاریخ معاصر ایران همواره ابزاری برای تبدیل سوگواری به یک جنبش زنده، زاینده و پایدار بوده است. امروز، پس از چهل روز ایستادگی، نه تنها ثبات ساختار جمهوری اسلامی با جایگزینی سریع نخبگان سیاسی و نظامی حفظ شده، بلکه اراده ملی برای مقابله با دشمن مستحکم‌تر گشته است.

جنایت هولناک مدرسه میناب و هدف قرار دادن نماد حاکمیت ملی ایران، فراتر از یک اقدام جنگی، «جنایت علیه بشریت» است که مسئولیت قطعی آن بر عهده کاخ سفید و تل‌آویو می‌باشد. اظهارات سخیف دونالد ترامپ در تهدید تمدن کهن ایران، بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، گویای استیصال در برابر ملتی است که ریشه در اعماق تاریخ دارد. امروز قدرت نظامی ایران، دشمن را در لایه‌های سیاسی ناگزیر به عقب‌نشینی کرده است. پذیرش آتش‌بس از سوی آمریکا بر اساس چارچوب پیشنهادی ۱۰ ماده‌ای ایران، سندی بر تمکین دشمن در برابر مطالبات برحق تهران است.

دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران بر اساس راهبرد «عزت، حکمت و مصلحت»، درهای گفتگو را باز نگاه داشته است؛ اما با این شرط صریح که طرف مقابل باید از مسیر غیرمنطقی گذشته بازگردد. مهلت دو هفته‌ای تعیین شده برای این آتش‌بس، فرصتی برای ارزیابی صداقت آمریکایی‌هاست. ایران با تجربه‌ای تلخ از پیمان‌شکنی‌های مکرر واشنگتن، این بار نه بر پایه «اعتماد»، بلکه بر مبنای «راستی‌آزمایی دقیق در میدان عمل» وارد عرصه مذاکره می‌شود.

خون شهدای این دفاع مقدس چهل‌روزه، پشتوانه عظیم دیپلمات‌های ما در سنگر مذاکرات است. واقع‌بینانه‌ترین سناریو برای صلح، توقف دائمی تجاوزات و احترام به تمامیت سرزمینی جمهوری اسلامی ایران و حقوق حقه ملت‌ ما است. تاریخ شهادت می‌دهد که ایران هرگز جنگ‌طلب نبوده، اما همان‌گونه که در دیپلماسی عزتمندانه حضور می‌یابد، در صحنه دفاع در مقابل تجاوز، از کیان و ارزش‌های خود مقتدرانه حفاظت خواهد کرد.