ملینها و نکاتی که باید در مورد انتخاب نوع مناسب بدانید
یبوست گاهگاهی عارضهای شایع است، اما اگر دچار یبوست مزمن شدید، یک راست به سراغ ملینها نروید، اول برای معاینه به پزشک مراجعه کنید.
یبوست گاهبهگاه یک واقعیت زندگی است، اما میتوانید با چند اقدام اساسی این عارضه را به حداقل برسانید. باید مطمئن شوید که رژیم غذایی غنی از فیبر دارید، مایعات کافی مینوشید و از نظر جسمی فعال هستید.
اما وقتی یبوست مداوم دارید، بهترین ملین، ملایمترین و ایمنترین گزینه است، مانند یک ملین حجمدهنده. اگر ملینها مؤثر نبودند یا اگر دائماً نیاز به مصرف ملین دارید، باید این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید.
سه نوع اصلی ملین وجود دارد: حجمدهنده، نرمکنندههای مدفوع و محرکها.
ملینهای حجمدهنده
ملیِنهای حجمدهنده، مایع موجود در رودهها را جذب کرده و مدفوع را با افزودن فیبر «حجم» میدهند و آن را نرمتر کرده و انقباضات روده را تحریک میکنند. اما انتظار رضایت فوری نداشته باشید: تاثیربخشی این ملینها ممکن است پس از نصف روز تا چند روز بعد ظاهر شود.
استفاده روزانه از این ملینها بیخطر است. آنها حاوی ترکیبات مختلفی هستند و ممکن است مجبور شوید بیش از یک محصول را امتحان کنید تا محصولی را پیدا کنید که به شما کمک کند و عوارض جانبی کمتری مانند نفخ و باد شکم داشته باشد. نمونههایی از ملینهای حجمدهنده شامل متاموسیل، سیتروسل و فیبرکون هستند.
نرمکنندههای مدفوع
نرمکنندههای مدفوع نوع خاصی از ملین هستند که با اضافه کردن آب و چربی به مدفوع، دفع آنها را آسانتر میکنند. آنها به شکل کپسول، قرص، پودر، مایع و شربت موجود هستند و معمولاً قبل از خواب مصرف میشوند. حتماً نرمکننده مدفوع را دقیقاً طبق دستورالعمل مصرف کنید. برخی از نمونهها شامل کولاس و سورفاک هستند.
- ملینهای روانکننده
روغن معدنی، یک نمونه شاخص از ملینهای روانکننده است که در صورت احساس گیر کردن مدفوع در پایین روده، پارگی داخلی (شقاق) یا درد بواسیر در هنگام اجابت مزاج، به « لغزش» مدفوع کمک میکند.
توجه داشته باشید که همزمان با نرمکنندههای مدفوع، روغن معدنی مصرف نکنید. یک قاشق غذاخوری را همراه صبحانه یا ناهار میل کنید. اما بیش از چند روز از روغن معدنی استفاده نکنید، زیرا در جذب برخی ویتامینها اختلال ایجاد میکند. در صورت استنشاق، روغن معدنی میتواند باعث ذاتالریه شود. برای جذب هرگونه نشتی، استفاده از یک پد محافظ در لباس زیر خود را در نظر بگیرید.
-ملینهای اسمزی
ملینهای اسمزی آب را به داخل روده میکشند، مدفوع را نرم میکنند و حرکات روده را افزایش میدهند. اگر نرمکنندههای مدفوع کمک کافی نمیکنند، ملین اسمزی پلیاتیلن گلیکول گام بعدی خوبی است. عوارض جانبی رایج، گاز، نفخ و حالت تهوع است.
یکی دیگر از گزینههای اسمزی، ملینهای مبتنی بر منیزیم مانند شیر منیزی یا سیترات منیزیم است. مواد فعال شامل منیزیم، سولفات، سیترات و فسفات هستند.
الکلهای قندی در آبنباتهای بدون قند، شکلاتها و سایر محصولات یافت میشوند. این ترکیبات - که شامل سوربیتول، زایلیتول، مانیتول، اریتریتول و سایر موارد هستند - میتوانند مانند ملینهای اسمزی عمل کنند. تحمل افراد در برابر الکلهای قندی به عوامل زیادی از جمله وزن بدن و نوع الکلهای قندی مصرف شده بستگی دارد. الکلهای قندی میتوانند باعث اسهال، نفخ، گرفتگی و گاز معده شوند.
بیش از مقدار توصیه شده از این ملینها مصرف نکنید یا آنها را به مدت طولانی استفاده نکنید، زیرا میتوانند شیمی بدن شما را به هم بزنند. ملینهای اسمزی در ترکیب با عملکرد ضعیف کلیهها یا نارسایی قلبی میتوانند خطرناک باشند.
ملینهای محرک
ملینکنندههای محرک، مانند سنا و بیزاکودیل، انقباضاتی را در رودهها ایجاد میکنند که مدفوع را به جلو میراند. این ملینها معمولاً ظرف شش تا دوازده ساعت اثر میکنند. اما اگر بیش از حد ملینهای محرک مصرف کنید، ممکن است به آنها وابسته شوید و بدون مصرف آنها قادر به دفع مدفوع نباشید - احتمالاً به این دلیل که روده عملکرد طبیعی خود را از دست داده است.
چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟
اگر متوجه شدید که یکی پس از دیگری ملین مصرف میکنید، برای ارزیابی به پزشک مراجعه کنید. آزمایشهای بیشتر میتواند منجر به درمان بهتر و رد هرگونه مشکل جدی احتمالی شود. و اگر فقط یبوست باشد، پزشک شما میتواند داروهای دیگری را ارائه دهد که ممکن است مفیدتر از ملینهای بدون نسخه باشند.
