زرگر در گفتوگو با ایلنا:
وضعیت آتشبس لبنان با توجه به مواضع، نامعلوم است/هدف نهایی مذاکره بیروت و تلآویو، پیمان ابراهیم خواهد بود
کارشناس مسائل منطقه گفت: تجربه غزه نشان میدهد وعدهها در مورد بازسازی لبنان بهراحتی تحقق نمییابند.
علیاصغر زرگر، کارشناس مسائل منطقه در تشریح ابعاد آتشبس میان لبنان و اسرائیل در گفتوگو با ایلنا اظهار کرد: باید توجه داشت که دولتی که در لبنان تشکیل شده (بهویژه ریاستجمهوری و کابینه) عملاً تحت نظارت و مشاوره آمریکاییها قرار دارد. نمایندگان و مأموران آمریکایی در تشکیل و سرپرستی این کابینه نقش مستقیم داشتهاند و ابایی هم از حضور و دخالت در امور کابینه ندارند؛ شاید رسماً نگویند که نماینده آمریکا هستند، اما عملاً راهبری کابینه در اختیار آنها است. وقتی چنین کابینهای روی کار است، معمولاً چند نفر از اعضای آن بهطور آشکار تحت نفوذ و سیطره آمریکا عمل میکنند و این افراد اکنون تلاش کردهاند با اسرائیل گفتوگو کنند؛ پیشدرآمد این مذاکرات، رایزنی سفرای دو کشور در آمریکا و تحت سرپرستی وزارت خارجه آمریکا بود. در این چارچوب، وزیر امور خارجه آمریکا با صراحت اعلام کرده که حزبالله را نیرویی اشغالگر میداند و اساساً نقش نمایندگی شیعیان لبنان یا حضور این نیروها در ساختارهای دولتی و پارلمانی را به رسمیت نمیشناسد.
وی ادامه داد: بنابراین به نظر میرسد هرگونه مذاکرهای بین دولت لبنان و اسرائیل در عمل دور زدن حزبالله است و هدف آن سوق دادن لبنان به سمت پیمانهایی شبیه پیمان ابراهیم است. در چارچوب چنین صلحی یا توافقی، شرایطی از پیش تعیین شده مطرح است؛ از جمله خلعسلاح گامبهگام حزبالله که یک مسأله محوری است، اما این پرسشها مطرح است که آیا میتوان حزبالله را بهطور کامل کنار گذاشت و انتظار داشت آتشبس یا صلحی پایدار اجرا شود؟ آیا دولت لبنان توان خلعسلاح حزبالله را دارد؟ آیا مردمی که در حمایت از حزبالله تظاهرات کردهاند حاضر به خلعسلاح آن خواهند شد؟ واقعیت این است که ارتش لبنان تاکنون اقدام مؤثر و چشمگیری در برابر تجاوزات اسرائیل نشان نداده و بیشتر بهنظر میرسد نقش نیروی انتظامی یا پلیسی داخلی منفعل را ایفا میکند.
این تحلیلگر مسائل سیاسی تصریح کرد: اگر اسرائیل تاکنون نتوانسته بخشهای بیشتری از خاک لبنان را اشغال کند، این امر تا حد زیادی مرهون دفاع جانانه و فداکاری حزبالله در مقابل تجاوزات بوده است. چگونه میتوان توقع داشت نیرویی را که در عمل از مرزها و امنیت لبنان دفاع میکند، بهراحتی از معادله حذف یا خلعسلاح کرد؟ از سوی دیگر، آمریکاییها ظاهراً همان پروژههای بازسازی و وعدههایی را دنبال میکنند که قبلاً درباره غزه مطرح شد که ویرانی، وعده بازسازی و جمعآوری کمکهای بینالمللی را در بر میگیرد، اما پرسش این است که چه کسی و چگونه قرار است زندگی آوارگان و بازسازی واقعی را سامان دهد؟ تجربه غزه نشان میدهد این وعدهها بهراحتی تحقق نمییابند. ممکن است عدهای (آن پنج سیاستمدار طرفدار آمریکا) تصور کنند با خلعسلاح حزبالله، اسرائیل به آنها احترام میگذارد و تجاوزات پایان مییابد؛ اما این نوع خیالپردازی شباهتی آشکار به راهحلهای ناکام درباره غزه دارد.
وی در پایان خاطرنشان کرد: احتمال دارد دونالد ترامپ در روزهای آینده تلاش کند اعلام آتشبس یا توقف مخاصمه را بهعنوان یک موفقیت سیاسی مطرح کند؛ اسرائیلیها هم ممکن است بگویند «ما کار خود را انجام دادهایم» و ادعا کنند دیگر نیازی به ادامه حملات نیست. از سوی دیگر، درگیریهای قبلی اسرائیل با ایران و فشارهای بینالمللی میتواند عامل دیگری باشد که طرفها را به تمایل به آتشبس سوق دهد. در نهایت اینکه ممکن است آمریکاییها و هوادارانشان بخواهند یک پیروزی نمادین اعلام کنند (آتشبس موقت، مذاکرات بین لبنان و اسرائیل، و پس از آن ترویجِ ایده پیوستن به پیمانهایی شبیه پیمان ابراهیم) تا این موفقیت را به نفع خود بازتاب دهند. اما با توجه به تناقضگوییها و مواضع متضاد مقامات و وضعیت میدانی، همهچیز همچنان نامعلوم است.
