باقری در گفتوگو با ایلنا:
انتظار میرود دولت کشور را به سمت شرایطی باثبات و پایدار سوق دهد/ از تحمیل هزینه و استهلاک بیمورد بر توان ملی جلوگیری کنیم
یک فعال سیاسی اصلاحطلب گفت: انتظار میرود دولت همچنان نقشآفرینی کند و کشور را به سمت شرایطی باثبات و پایدار سوق دهد که در آن، بیشترین منافع قابل کسب در عالم واقع برای کشور حاصل شود. این هم مقولهای است که در این فصل و این برهه انتظار میرود و در هر دو زمینه، نقشآفرینی دولت، نقشآفرینی قابل دفاعی بوده است که امید به استمرار آن وجود دارد.
علی باقری فعال سیاسی اصلاحطلب در گفتوگو با خبرنگار ایلنا، درباره عملکرد دولت در آستانه سومین سال آن گفت: واقعیت این است که همانطور که آقای رئیسجمهور هم اعلام کرد، رابطه میان مشکلات اقتصادی کشور و موضوع جنگ، رابطهای غیر قابل انکار است که به چشم همگان با هر میزان از اطلاع و آگاهی نسبت به مسائل و مباحث اقتصادی میآید. همانگونه که ایشان توضیح داد، جنگ درآمدهای کشور را محدود میکند و هزینههای کشور را بالا میبرد و نتیجه طبیعی این امر، سختتر شدن زندگی و حیات روزمره و معیشت روزانه مردم است. این واقعیتی غیر قابل انکار است.
دولت در مدیریت شرایط جنگی کارنامه مردودی نداشته است
وی گفت: به این موضوع باید اضافه کنیم که این شرایط جنگی متعاقب نزدیک به ۸ سال تحریمهای همهجانبه علیه کشور است که به شکل میانگین، تورمی ۴۰ درصدی را در جامعه موجب شده است. این جنگ و این فشارهای مستقیم و مضاعف، متعاقب همان ۸ سال تحریمهاست و لذا فشار اقتصادی بر جامعه به این دلایل غیر قابل انکار است.
وی ادامه داد: در این شرایط، چند موضوع از هنر مدیریت دولت مستقر است، بخشی از این وضعیت و این شرایط، بخشی به پذیرش واقعیتی به نام جنگ و ادامه آن برمیگردد؛ یعنی اقداماتی که مقارن و همزمان با وجود شرایط جنگی در کشور از دولت برمیآید که به نظر میرسد تا سرحد امکان این کارها در کشور انجام شده است؛ از جمله حمایت از اقشار آسیبپذیرتر جامعه که مثلاً در قالب پوشش بیمههای بیکاری و بیمههای اجتماعی صورت میگیرد؛ چراکه به هر حال بیکاری و از دست رفتن فرصتهای شغلی اقتضای جنگی، یا تلاش برای ارائه کمکهای معیشتی به جامعه است که طرح کالابرگ پاسخی به این نیاز بوده و هست.
این فعال سیاسی اصلاحطلب گفت: در زمینه تلاش برای تداوم روند تولید در کشور بهرغم شرایط جنگی باز هم به نظر من دولت در حد توان این اقدامات را انجام داده است؛ تمرکز بر جبران و از بین بردن آثار تخریبی جنگ، بهویژه در واحدهای تولیدی، همانگونه که اخبار آن را میشنویم در حد بضاعت اقتصادی و فناوری کشور در دست اقدام است؛ تلاش برای ورود مایحتاج و بهویژه اقلام ضروری کشور با توجه به محاصره اقتصادی که از سمت جنوب و دریا بر کشور اعمال میشود، عمدتاً با فعالسازی مرزهای دریایی و زمینی در شمال، شرق و غرب کشور صورت پذیرفته است. اینها اقداماتی بوده که منحیثالمجموع دولت آقای پزشکیان برای تعدیل و تخفیف شرایط سخت جنگی انجام داده است و من فکر میکنم که وجدان عمومی جامعه هم بر آن وقوف دارد و تأیید میکند که به هر حال دولت در این زمینهها کارنامه مردودی نداشته و کارنامه نسبتاً موفقی داشته است؛ همین افزایش محبوبیت شخص رئیسجمهور و دولت در شرایط جنگی که پیمایشهای ملی آن را نشان میدهد هم حاکی از همین موضوع است.
باقری گفت: در کنار این مباحث که با پذیرش واقعیتی به نام جنگ و استمرار این شرایط میتوان انجام داد، فصل دیگری هم وجود دارد و آن، تلاشها برای دستیابی به یک صلح پایدار و تأمینکننده منافع ملی کشور و مردم است. این هم فصل دیگری از انتظاراتی است که از دولت برای بهبود شرایط معیشتی جامعه انتظار میرود. همانگونه که ما در جریان آتشبس و به تعبیری تحمیل تفاهمنامه به طرف آمریکایی در دو ماه گذشته شاهد بودیم، نقشآفرینی دولت و شخص رئیسجمهور در پیشبرد مقدمات رسیدن به یک صلح پایدار مشهود بوده است؛ دولت در بحث تفاهمنامه نقشآفرینی کرد و از این پس هم انتظار میرود با تدابیر همهجانبه دولت در کنار سایر قوا در کشور، این تلاش انجام شود تا در نخستین فرصت ممکن که منافع ملی کشور در آن تأمین گردد، شرایطی فراهم شود که به یک صلح پایدار دست یابیم.
وی گفت: البته قطعا همه ما میدانیم که طرف مقابل ما در منازعه اخیر، طرفی زورگو، سلطهجو و بدعهد است؛ این واقعیتی غیرقابلانکار است و همانطور که در خصوص تفاهمنامه ۱۴ بندی دیدیم، به هر حال اعتماد و سرمایهگذاری بر دائمی بودن توافقات و پایبندی طرف مقابل، به هر حال چندان قابل اتکا و اعتماد نیست؛ منتها این واقعیت را نباید از نظر دور داشت که به هر حال جنگ شرایطی استثنایی است و اصل بر شرایط عادی و طبیعی است؛ شرایطی که در آن صلح پایدار وجود داشته باشد. این را هم باید مورد توجه قرار داد که تأمین منافع ملی کشور کاملا مفهومی نسبی است؛ یعنی قطعاً مطلق نیست و صفر و یکی نیست. در این عرصه، انتظار رقم زدن شرایط برد و باخت مطلق شاید منطبق با واقعیتهای عرصه میدان نباشد.
این فعال سیاسی اصلاح طلب تصریح کرد: خلاصه اینکه در این عرصه انتظار میرود دولت همچنان نقشآفرینی کند و کشور را به سمت شرایطی باثبات و پایدار سوق دهد که در آن، بیشترین منافع قابل کسب در عالم واقع برای کشور حاصل شود. این هم انتظاری است که در این فصل و این برهه انتظار میرود و در هر دو زمینه، نقشآفرینی دولت، نقشآفرینی قابل دفاعی بوده است که امید به استمرار آن وجود دارد.
نقد عملکرد دولت حتی در شرایط جنگی ایرادی ندارد
باقری در بخش دیگری از صحبتهای خود درباره هجمههای وارد شده به دشمن گفت: گمان من این است که نقد رویکردهای دولت حتی در شرایط جنگی علیرغم اینکه میدانیم در شرایط جنگی در اغلب جوامع شرایط ویژه اعلام میشود و آزادیهای نقد عملکرد حاکمیت محدود میگردد، ایرادی ندارد و گروههایی در جامعه نسبت به عملکرد دولت در زمینه اداره کشور یا نقشآفرینیاش در بحث مذاکرات و موارد مشابه میتوانند ایراد داشته باشند و این ایرادها را به شکل منطقی در جامعه و تریبونهای خصوصی خودشان اعلام کنند. من این را بیایراد میبینم؛ منتها ایرادی که اکنون با آن روبهرو هستیم، مقداری فراتر از این موضوع است.
وی ادامه داد: ایراد موجود این است که در شرایطی که حاکمیت و دولت درگیر اداره یک جنگ تمامعیار با یک قدرت بیمنازع جهانی است، جریانات منتقدِ تصمیمهای حاکمیت و دولت برای انتقال نارضایتی و نقد رفتار حاکمیت، از یک بسط یدی در استفاده از تریبونهای عمومی، رسمی و ملی به مفهوم حاکمیتی برخوردار هستند و این موضوع قابل نقد است. در تریبونهای رسمی و ملی که از صدا و سیما و تریبونهای عمومی شبانه میادین و خیابانها میتوان به عنوان نمونههایی از آن نام برد، حداقل انتظار این است که کلام و گفتار غالب در این تریبونها، همان مواضع و تحلیلهایی باشد که مجموعه حاکمیت که دولت هم بخشی از آن است، اتخاذ کرده است. اینها باید مبلغ و مروج دیدگاههای رسمی باشند و این درخواست، در شرایط جنگی کاملا بدیهی و معقول است.
دبیر کل حزب عهد ایران گفت: متأسفانه اگر محتوای این تریبونها تحلیل شود، غلبه با نظرات منتقدانه نسبت به عملکرد دولت است؛ نظراتی که بعضاً با ادبیاتی تند و تهاجمی گاهی علیه کلیت حاکمیت بیان میشود. این نقد بسیار مهم و وارد است، اما هرچه از جانب دلسوزان گفته میشود، اقدام اصلاحیای به چشم نمیآید. این وضعیت آسیب بزرگی است و واقعاً لطمه میزند. من شنیدن نگاههای نقادانه، حتی در شرایط سخت جنگی را امر مذمومی نمیدانم و نمیگویم باید قلمها را شکست یا دهانها را بست.
باقری ادامه داد: اما حداقل انتظار این است که تعادلی میان این نقدها و تبلیغ مواضع رسمی کشور برقرار باشد. در غیر این صورت، کسی که واقعیتهای میدان را نمیداند، به اشتباه تصور میکند آنچه نقد میشود مواضع حاکمیت نیست. او ممکن است گمان کند آنچه نقد میشود، مواضعی شبیه به جریان اپوزیسیونی است که شب و روز در رسانه ملی مورد نقد قرار میگیرد. دقیقا این آسیب بزرگی است که با آن مواجهیم. انتظار بهحق این است که در شرایط جنگی، این منتقدان دلالت شوند به اینکه صدای خود را از تریبونهای خصوصی و حزبی به جامعه برسانند.
از تحمیل هزینه و استهلاک بیمورد بر توان ملی جلوگیری کنیم
وی گفت: تریبونهای رسمی هم اگر میخواهند مبتنی بر آزاداندیشی عمل کنند، محور اصلی برنامههایشان باید معرفی مواضع رسمی کشور و نظام باشد. اگر قرار است تریبون نقدی هم برپا کنند، نخست حجم آن باید نسبت به خطوط رسمی و تصمیمات حاکمیت کاملا محدود باشد. ثانیا، تریبون یکطرفه در اختیار کسی قرار نگیرد تا امکان دفاع و تبیین مواضع رسمی هم فراهم شود. اگر قرار است در تریبونهای رسمی نقدی صورت گیرد، باید در قالب مناظره و اختصاص وقت متناسب به منتقدان و تبیینکنندگان نگاه رسمی باشد. همچنین در میان خود منتقدان هم باید انصاف و تساوی رعایت شود، زیرا تصمیمات و مواضع کنونی حاکمیت هم از جناح چپ و هم از جناح راست در معرض نقد قرار دارد.
دبیرکل حزب عهد ایران تصریح کرد: به عنوان نمونه، جریانهایی وجود دارند که این میزان از مذاکره و دیپلماسی را بهنوعی خیانت تلقی میکنند و در مقابل افرادی معتقدند این اقدامات کافی نبوده و باید گامهای بیشتری برداشته شود. هر دوی این دیدگاهها رویکردی منتقدانه دارند و اگر بناست وقتی اختصاص یابد، باید به شکلی برابر و معقول به همه اطراف ماجرا داده شود. متأسفانه در حال حاضر چنین تعادلی در تریبونها مشاهده نمیشود. امید است در آینده به این نکات توجه شود تا از تحمیل هزینه و استهلاک بیمورد بر توان ملی جلوگیری به عمل آید.
