ایمنی خطوط ریلی را در طول بحران حفظ کرده ایم/ امنیت شغلی نداریم

به گزارش خبرنگار ایلنا، جمعی از کارگران و کارکنان امور نگهداری خط و ابنیه فنی راه‌آهن در اقصی نقاط کشور با ارسال نامه‌ای سرگشاده، مشکلات صنفی، معیشتی و شغلی خود را مطرح کردند. 

این کارکنان در نامه خود با اشاره به شرایط سخت کاری، از قراردادهای موقت، تبعیض در مزایا و نبود امنیت شغلی انتقاد کرده و خواستار تعیین تکلیف وضعیت استخدامی و بهبود شرایط کاری شدند. 

متن کامل این نامه به شرح زیر است: 

این نامه را از جانب کارگران و کارمندان امور نگهداری خط و ابنیه فنی راه‌آهن در اقصی نقاط کشور می‌نویسم تا دغدغه‌های واقعی و شرایط دشوار صنفی خود را به‌روشنی بیان کنیم. 

نگهداری خطوط ریلی، به‌عنوان قلب تپنده‌ی شبکه ریلی کشور، در تمام شرایط جوی از گرمای طاقت‌فرسای تابستان تا سرمای استخوان‌سوز زمستان و در شرایط امنیتی دشوار جنگی سال ۱۴۰۴ (که دو بار اتفاق افتاد و همچنان ادامه دارد)، شبانه‌روز با اعزام به درزین‌های پیشرو، عملیات نگهبانی و افزایش هوشیاری، ایمنی خطوط ریلی را در طول این بحران حفظ کرده‌ایم. 

اما آنچه اکنون ما را بیش از هر زمان دیگری آزرده است، نگرانی درباره‌ی آینده و امنیت شغلی ماست: 

قراردادهای موقت و نامنظم: قراردادهای ۱.۲ و ۳ ماهه‌ی ما، آینده‌ای نامشخص را رقم می‌زند و هیچ‌گونه آرامش و انگیزه‌ای برای ادامه‌ی کار ایجاد نمی‌کند. 

 تبعیض در کارگاه‌ها و مناطق: تفاوت‌های آشکار در شرایط کاری و مزایا میان مناطق مختلف و کارگاه‌ها، احساس بی‌عدالتی را در بین پرسنل تشدید کرده است. 

نگرش فرسایشی و بی‌توجهی: متأسفانه هنوز نگاه «شهروند و کارگر درجه ۳» به نیروهای نگهداری خط و ابنیه وجود دارد و این بی‌توجهی، روح و جان این عزیزان را خسته کرده است. 

حقوق و مزایای ناچیز: با وجود سختی کار و مسئولیت‌های خطیر، بیمه و حقوق واریزی به‌اندازه‌ی حداقل‌های قانون کار هست و در مقایسه با سایر پرسنل راه‌آهن، عقب‌افتاده است. 

ما، کارکنان نگهداری، سال‌هاست که با ایثار و جان‌فشانی، شبکه‌ی ریلی کشور را پشتیبانی و نگهداری میکنیم. اما این انتظار ما همواره وجود داشته که مسئولان نسبت به تعیین تکلیف امنیت شغلی پرسنل قراردادی و رفع تبعیض‌ها اقدام کنند. 

لذا استدعا داریم تا با نگاهی انسانی و عدالت‌محور، نسبت به موارد زیر اقدام فرمایید: تبدیل وضعیت پرسنل قراردادی و تضمین امنیت شغلی آن‌ها با ارائه قراردادهای حداقل یکساله، رفع تبعیض در مزایا و حقوق بین مناطق و کارگاه‌ها، 

بهبود شرایط پرداخت بیمه و مزایای رفاهی متناسب با سختی کار، تغییر نگرش مدیریتی به جایگاه واقعی کارکنان نگهداری،