نقبی به گذشتهای مبهم؛
رضازاده؛ آب یا بنزین روی آتش!
آنهایی که رضازاده را میشناختند میدانستند او دوست ندارد کسی بالای دستش بلند شود، در المپیک آتن وقتی خبر رسید ساعی اولین طلای کاروان را گرفته چنان شاکی شد که کم مانده بود دوستانش را کتک بزند…
از سال ۸۸ شروع شد. یا از المپیک ۲۰۰۸ پکن. چند اتفاق مشکوک در وزنهبرداری که نمیشد و نمیشود از کنارش به راحتی گذشت.
به گزارش ایلنا، در حالیکه کاروان ورزشی ایران خود را آماده حضور در المپیک پکن میکرد و تقریبا همه مسئولان روی مدال طلای رضازاده حساب میکردند خبر تصادف خودروی حامل رضازاده منتشر شد. قبل از آن هم در محافل رسانهای شایعاتی مبنی بر کنارهگیری و یا مصدومیت رضازاده در محافل رسانهای پیچیده بود.
شاکی از طلای ساعی!
از طرفی آنهایی که رضازاده را میشناختند میدانستند او دوست ندارد کسی بالای دستش بلند شود و حتی در المپیک آتن وقتی خبر رسید هادی ساعی اولین طلای کاروان ایران را گرفته رضازاده چنان شاکی شد که کم مانده بود دوستانش را کتک بزند که چرا اولین طلای کاروان به نام او ثبت نشد. او که نسبت به دیگر ورزشکاران اینگونه حساس بود، مشخص است نسبت به کسانی که بخواهند وارد حریم رکوردهایش شوند چه حالی دارد.
سعید علیحسینی همشهری رضازاده در مسابقات نوجوانان و جوانان جهان ثابت کرده بود میتواند روی دست رضازاده بلند شود و به همین خاطر وقتی در جوانی به تیم بزرگسالان دعوت شد، بسیاری از رسانهها به علیحسینی هشدار دادند با احتیاط حرکت کند و مراقب باشد به رکوردهای رضازاده نزدیک نشود و این در حالی بود که رضازاده آن روزها مدیر تیمهای ملی شده بود و افشارزاده رییس فدراسیون بود، اما علیحسینی در اردو و قبل از مسابقات جهانی کره روی دست رضازاده بلند شد و همین عاملی شد تا مقدمات تخریب او آغاز شود.
افشاگری دور و بریها!
ما اصلا به راست و دروغ بودن این قضایا کاری نداریم و فقظ بر اساس اتفاقاتی که رخ داد جلو میرویم. سعی ما نوشتن واقعیات است و قضاوت بر عهده خوانندگان. سعید علیحسینی در مسابقات جهانی کره به یکباره فهمید باید مصدوم شود تا وزنهبردار کره قهرمان شود و چندی بعد حکم محرومیت او به دلیل دوپینگ صادر شد و جالب اینکه دور و بریهای رضازاده زودتر از فدراسیون جهانی محرومیت و دوپینگی بودن او را افشا کردند.
بهداد سلیمی جوانی دلاور از خطه مازندران این بار جا پای علیحسینی گذاشت با این تفاوت که این بار رضازاده برای المپیک لندن رییس فدراسیون بود و نیاز به یک سردار بزرگ داشت تا هنوز هم بگوید من هستم و اینها سایه من هستند که قهرمان سنگین وزن جهان میشوند. وزنهبرداری در المپیک لندن خوب نتیجه گرفت و با یک طلا، ۲ نقره و یک برنز کارنامه قابل قبولی از خود بر جای گذاشت، اما بعد از المپیک بهداد سلیمی بود که مورد تمجید همگان قرار میگرفت و رضازاده خود را در سایه میدید. البته دعوای زیر پوستی بین کادر فنی و تیم ملی قبل از المپیک آغاز شده بود و البته رضازاده زرنگتر از آن بود که بخواهد خودش را برنده این دعواها کند و گرنه برای او مثل آب خوردن بود که یک جوان را جایگزین سلیمی کند!
بنزین روی آتش اختلاف
اما این اختلافات بعد از المپیک سر باز کرد و جالب اینکه تمامی ۵ وزنهبردار المپیکی مقابل سرمربی تیم ملی صفآرایی کردند و دعوا زمانی بالا گرفت که سلیمی و باقری در تلویزیون رودروی هم ایستادند و حرمتها را کاملا از بین بردند تا دعوا علنی شود و جمع و جور کردن کار دشوار! در این میان معمولا رییس فدراسیون باید با پادرمیانی بزرگان، موضوع را حل و فصل میکرد اما رضازاده به جای آب روی آتش ریختن، بنزین روی آن ریخت و با دفاع یکطرفه و سفت و سخت از باقری و حمله به المپیکیهای مغضوب کار را خرابتر کرد و بنابر شنیدهها باز هم رضازاده بیشترین دلخوری را از سلیمی دارد چراکه حالا بهداد در عین جوانی شانس زیادی برای کسب دو مدال المپیکی دیگر دارد، ضمن اینکه از رکوردهای رضازاده هم عبور کرده، اما به روی خودش نمیآورد چه اینکه تجربه تلخ علیحسینی را میداند.
ناسزا به رئیس وقت فدراسیون!
رضازاده از یک موضوع دیگر هم دلخور است؛ اینکه قهرمانان المپیکی همانند دورانی که خود رضازاده از فدراسیون سهم خواهی میکرد، گویا برخی از قهرمانان نسبت به حلقه دوستان رضازاده در فدراسیون و در اختیار قرار دادن همه بودجهها و امکانات فدراسیون از سوی آنها نگران است. علی مرادی در زمان ریاستش بر فدراسیون وزنهبرداری بارها از بد اخلاقیها در محافل خصوصی گلایه کرد و گفته میشد یکی - دو وزنهبردار معروف علنا به مرادی ناسزا میگویند و حتی یکی از این بزرگان هر سال ادعا داشته بودجه فدراسیون باید به وی برسد چه اینکه فدراسیون فقط با مدالآوری وی زنده است و اگر او نباشد بودجهها تاثیری ندارد!
… بگذریم… درد دل زیاد است.
رضازاده به واسطه حمایتش از احمدینژاد در انتخابات ریاستجمهوری باید یک آوانس یا یک امتیاز میگرفت که با ریاستش بر فدراسیون وزنهبرداری گرفت، در حالیکه او به واقع یک اسطوره است و باید اسطوره بماند ولی قبول کنیم ریاست فدراسیون با خصوصیات ذاتی رضازاده همخوانی ندارد و او باید به عنوان یک اسطوره قداست و بزرگیهای مدالهایش را حفظ کند. برای اثبات ادعای خود به اتفاقات سالهای اخیر به خصوص جریان سعید علیحسینی و دردسرهای این قهرمان زمین خورده مروری میکنیم بر حرفهای آن روزهای طرفین. اتفاقات فعلی وزنهبرداری را هم که دیگر همه میدانیم:
ماجرا از اینجا آغاز شد
ادرار مربی تیم ملی جای رضازاده /تاریخ انتشار: ۰۶ بهمن ۸۸
پانزوان با دهان آرنج سعید را میمکید تا کبود شود که عکس بگیرند و بگویند علیحسینی مصدوم شده است. کجا سعید مصدوم شده بود؟ همه اینها نقشه بود. همه اینها نقشهای بود برای نابود کردن سعید. گفتم میروم روی تخته مینشینم و اعتراض میکنم. گفتند با آبروی ایران بازی نکن و این کار برای ایران بد میشود. گفتوگوی علی حسینی و پدرش در آن تاریخ آنچنان فضایی را به تصویر میکشد که دریافت اوضاع خرابتر از آن است که بتوان چیزی را پنهان کرد و گویی علیحسینی که دیگر چیزی برای از دست دادن نداشته، قصد کرده، " چون پرده بر افتد نه تو مانی و نه من " را به خوبی صرف کند و نشان دهد هیچ کاری را سر خود انجام نداده است. مروری بر این گفتهها، مطالبی که توسط برخی اهالی وزنه برداری بیان میشد و از درجش به واسطه غیرقابل استناد بودن پرهیز میکردیم، مقابلمان به حرکت در میآورد. اینکه او حتی از بطری که دربش باز شده بود و صدای شکستن پلمب درش را نشنیده بوده، آب نمیخورده و یا اینکه تماس میگرفته و به نام مسئولان غذا سفارش میداده و هنگام تحویل غذا، هزینه را پرداخت میکرده تا احیاناً اتفاقی در مسیر نیافتد و یا این روایت که حتی روی غذایش داروی دوپینگ ریخته بوده و ته قاشقی خورده بوده تا متوجه شود اگر در غذایش دارویی ریخته شود، چه طعمی خواهد گرفت، مطالبی است که میتواند با استناد به اعترافات صریح علیحسینی انطباق داد و نتیجه گرفت، او از فرا رسیدن چنین روزی با توطئه هراس داشته است.
شروع سئوالبرانگیز!
ماجرا از آنجا شروع شد که دوشنبه - پنجم بهمن ۸۸ - داراب ریاحی، نایب رییس فدراسیون وزنهبرداری به یکباره به نمایندگان رسانههای گروهی اعلام کرد که نمونه آزمایش دوپینگ " سعید علیحسینی " مثبت اعلام شده و او برای همیشه باید از دنیای وزنهبرداری خداحافظی کند. این خبر در حالی اعلام شد که هیچکدام از مراحل قانونی، بنابر قوانین آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ طی نشده و حتی مراجع ذیصلاح نیز همچون فدراسیون بینالمللی وزنهبرداری به آن اشاره نکردهاند! در مورد مثبت شدن دوپینگ سعید علیحسینی صدها سئوال وجود دارد که هر کدام میتواند قبول این مسئله را سخت و سختتر کند. پس از همین ماجرا بود که عزیز و سعید علیحسینی بسیاری از سئوالها و ناگفتههای خود را برای مردم بیان کردند تا مردم قضاوت کرده و افکار عمومی راه را برای پیگیریهای آنها بازتر کند.
سابقه مشکلات
علیحسینی از سال پیش که توانست رکوردهای دسته فوق سنگین جوانان جهان را بشکند، جای خود را به عنوان یک پدیده جدید در وزنهبرداری دنیا باز کرد. او اگر در بازیهای المپیک مصدوم نبود به گفته کارشناسان فدراسیون بینالمللی یکی از مدالهای المپیک پکن را به خود اختصاص میداد. عملکرد او به قدری خوب بود که بسیاری عقیده داشتند سعید نه تنها جانشین خوبی برای رضازاده خواهد شد، بلکه میتواند همه رکوردهای جهانی و المپیک او را بشکند و به نام خود ثبت کند. همین موضوع برای او خطرناک بود. سعید علیحسینی پس از رقابتهای جوانان آسیا بارها به اردو دعوت شد و تا ماهها از حضور در اردوی تیم ملی به دلایل مختلف طفره رفت.
رضازاده نامه من را پاره کرد
عزیز علیحسینی که خود قهرمان وزنهبرداری آسیا بوده در این مورد گفت: «من پیش از اینکه سعید به اردو برود، گفتم این بچه من ۲۱ سالش است و میخواهم درسش را در کنار وزنهبرداری تمام کند. دیپلمش را بگیرد، بعد بیاید در اردو. این موضوع را به صورت کتبی به افشارزاده نوشتم. افشارزاده نامه من را به حسین رضازاده تحویل داد. رضازاده هم نامه من را به جای اینکه مطالعه کند و بگوید که سعید علیحسینی اردو نرود، پاره کرد و بیرون انداخت. من آن موقع گفتم راضی نیستم سعید به اردو برود. افشارزاده هم آن موقع گفت من ضمانت میکنم، هر مشکلی که برای سعید به وجود بیاید جوابگو هستم. آن موقع این موضوع را افشارزاده شفاهی به ما قول داد و پرویز جلایر دبیر فدراسیون وقت، شاهد ماجرا بود. حتی یکی از مسوولان فدراسیون هم پس از اینکه سعید به اردو رفت، به رییس فدراسیون نامه نوشت که علیحسینی در اردو امنیت ندارد.»
راضی نبودم به اردو بروم
سعید علیحسینی هم در مورد رفتنش به اردو میگوید: «پس از این ماجراهایی که پدرم گفت، من را به اردوی ازبکستان دعوت کردند. همه میدانند این اردوها برای چیست و چه اتفاقهایی در این اردوها میافتد. من حضور در این اردو را قبول نکردم، چون میدانستم برایم مشکل به وجود خواهد آورد. در این اردوها کارهایی انجام میدادند که ورزشکار برای مسابقه آماده شود که حالا من نمیخواهم جزییات این کارها را روشن کنم. خیلی از مسائل دیگر هم هست که هنوز نیاز به گفتن آنها نیست. با این وجود «من از ۱۵ تیرماه به اردو رفتم. دو هفته در تهران بودیم. بعد از آن رفتیم اردبیل و در آنجا باز هم شروع کردند و بعد رفتیم اردوی چابکسر که در اردوی چابکسر تنها دو روز زارع و رضازاده آنجا بودند و بقیه دست پانزوان بود. پس از اینکه از چابکسر به تهران آمدیم، مسوولان اردو به ما گفتند از آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای نمونهگیری آمدهاند. در حالیکه آنها از فدراسیون جهانی آمده بودند. دوم آبانماه هم از ما نمونهگیری کردند که من با خیال راحت به نمونهگیری رفتم. بدون اینکه هیچ مشکلی وجود داشته باشد، آخر آبانماه به رقابتهای جهانی رفتیم که آن اتفاقهای شگفتانگیز برایمان رخ داد.»
* در کره گفتند وزنه نزنم!
کمتر از ۲۴ ساعت مانده تا مسابقه سعید علیحسینی در رقابتهای جهانی ۲۰۰۹ کرهجنوبی و درحالیکه او شانس نخست کسب مدال طلا محسوب میشد، به یک باره اعلام شد او آسیب دیده و نمیتواند در رقابتها شرکت کند. آسیب دیدگیای که بسیاری آن را مشکوک قلمداد کردند. سعید علیحسینی در این رابطه گفت: «من در مسابقههای جهانی مصدوم نبودم. در مسابقههای جهانی یک شب مانده به مسابقه، پدرم را صدا کردند. پدرم رفت صحبت کرد. رضازاده و کادر فنی نامهای را به ما دادند و گفتند شما نمیتوانید در مسابقه وزنه بزنید. به ما گفتند نامهی تذکری از سوی آقای " آیان "(رییس فدراسیون بینالمللی) آمده و اجازه ندارید در این مسابقه شرکت کنید. ما گفتیم باید چکار کنیم و گفتند: " آقای آیان گفته باید وزنهبردار کرهای اول شود. همینطور که وزنهبردار آلمان و روسیه نیامده. " البته این صحبتها را زارع میکرد و رضازاده بیشتر سکوت کرده بود. به من گفتند کرهای باید اول شود. تو هم باید کنار بکشی تا وزنهبردار کره اول شود. به من گفتند آیان با وزنهبردار کرهای بسته که او اول شود. آنجا صحبت از دوپینگ نبود. یک نامهای به ما نشان دادند که این اخطاریه است. ما گفتیم اخطاریه چیست؟ وقتی نامه اخطاریه را دیدم، زارع به عنوان مربی تیم آن را از من گرفت و در ساکش انداخت و گفت این نمایشی و بیاهمیت است.
* گفتند با پول محرومیت تو را حل میکنیم
به من گفتند ما میرویم فدراسیون جهانی پول میدهیم و مشکل تو حل میشود. هیچکس هم نمیفهمد. حتی این را به من گفتند که آیان گفته شما عکاس ورزشی دارید یا من بگویم عکاس ما بیاید که از دست سعید عکس بگیرد و به رسانهها بگویید مصدوم شده است. من و پدرم این را قبول نکردیم. وقتی هم که آمدیم ایران، دکتر شهابی(عضو کمیته پزشکی فدراسیون بینالمللی) گفت که سعید علیحسینی دوپینگش مثبت شده و من در فدراسیون جهانی دیدهام.» سعید علیحسینی در این رابطه گفت: «در مورد اینکه اعلام کردهاند آزمایش دوپینگ من مثبت شده، من این موضوع را اصلا قبول ندارم چون این را باید فدراسیون بینالمللی اعلام کند و هنوز این کار را نکردهاند. سعید علیحسینی با تاکید به پاک بودنش میگوید: «من پارسال پیش از آنکه به اردو بیایم چندین بار رکوردهای جوانان جهان را در رقابتهای قهرمانی آسیا شکستم و ۴ بار از من - یک بار در ایران و ۳ بار در رقابتهای آسیایی - تست گرفتند و همه آنها منفی بود. چطور میشود آن رکوردها را بزنم و همه تستهایم منفی باشد و حالا اعلام کنند تستهایم مثبت شده؟ من مطمئن هستم نمونه دوپینگم را عوض کردهاند.»
* دوپینگی بودم چرا گفتند خودت را به مصدومیت بزن؟!
سعید ادامه میدهد: «نکته جالب اینکه اگر من مشکل داشتم، چرا در مسابقههای جهانی به من گفتند خودت را به مصدومیت بزن؟ علت این ماجرا چه بود؟ اگر من مشکل داشتم و دوپینگی بودم میگفتند دوپینگ کردم. چرا به من گفتند آیان گفته عکس سعید علیحسینی را که مصدوم شده در سایت فدراسیون منتشر کنید؟ چرا آیان این کار را کرد؟ مگر عاشق من است که میخواهد آبرویم نرود؟»
* در اردوی اردبیل به ما آمپول زدند!
سعید علیحسینی میافزاید: «چطور میشود برای رضازاده در آن موقعی که آزمایش دوپینگ ۹ وزنهبردار درآمد سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک دست به دست هم دادند تا او محروم نشود، اما اکنون برای من همه کنار کشیدند. ما در اردوی اردبیل که بودیم به ما آمپول انسولین، تستسترون و سوماتوتروپین میزدند و بعد فهمیدیم این همان بلایی است که به سر خیلی از وزنهبرداران آمده و آنها دچار بیماری دیابت شدهاند. این کار را میخواستند برای ما هم بکنند. من و بهداد گفتیم ما نیازی به این آمپولها نداریم. پدرم هم اجازه نمیداد که من از این آمپولها استفاده کنم.»
به قرآن قسم میخورم سعید دارو مصرف نکرده
پدر علیحسینی هم میگوید: «همه ما به قرآن اعتقاد داریم. این قرآن را جلوی رضازاده گذاشتم و گفتم سعید هیچ قرصی نخورده، از این بالاتر دیگر چیزی نداریم که قسم بخورد. من به این قرآن قسم میخورم آن دارویی که اعلام میکنند سعید مصرف نکرده ولی به نام سعید آن را درآوردهاند. من آنقدر به سعید اعتماد دارم که قسم قرآن میخورم. یک روز به او آب معدنی دادم که درش باز بود، او آب را نخورد به دلیل اینکه میترسید مادهای در آن ریخته شده باشد. او حتی آب معدنی را در صورتی که پلمب شده بود میخورد. او اینقدر کنترل میکرد.
سعید نیز میگوید: «من حتی در مورد غذایی هم که میخوردم مواظب بودم که به آن چیزی اضافه نکنم. همه چیز را تحت کنترل داشتم. حتی من کراتین هم مصرف نمیکردم. من که میدانستم یک بار محروم شدهام و این بار برای همیشه محروم میشوم. من که این تجربه را داشتم که به صورت ناگهانی از من تست بگیرند. مگر دیوانه بودم که دوباره این کار را بکنم.»
پدر سعید نیز میگوید: " ما یک مثل داریم؛ وقتی چهارپایی از جویی رد شود و پایش در گلها گیر کند، دیگر تا آخر عمر آن کار را تکرار نمیکند. حالا این مثل سعید است. چطور میشود او یک بار دو سال محروم شود و دوباره با این مشکل مواجه شود؟ چرا؟ چون بخواهند در فدراسیون ریاست کنند ".
بیمهری در فدراسیون
سعید علیحسینی همچنین با بیان اینکه بارها در اردو مورد بیمهریهای رضازاده قرار میگرفتم، میافزاید: «وقتی بقیه بچهها به وزنههایی در حد رکوردهای ایران میرسیدند چند سکه پاداش میگرفتند اما وقتی من در اردو رکوردهای جهانی را هم میزدم رضازاده بلند شده و میرفت. وقتی ۲۱۰ کیلوگرم را در یکضرب زدم رضازاده سالن را ترک کرد. وقتی ۲۱۵ کیلوگرم را هم زدم باز هم سالن را با ناراحتی ترک کرد. وقتی ۲۵۰ کیلوگرم در دو ضرب زدم همین کار را تکرار کرد و هر بار با بهانهای اعلام میکرد که اینها فایدهای ندارد. چرا باید با من این رفتار را انجام میداد؟ آیا با این رفتار اکنون نباید شک کنم میخواستند من را قربانی کنند؟ وقتی من گفتم میخواهم از نمونه ادرارم آزمایش DNA به عمل آید تا ببینم واقعا این نمونه ادرار من است که مثبت شده یا نه؟ افشین ریاحی گفت احتیاجی به این کار نیست. مشکل تو حل میشود. حتی رضازاده پیش از حضور در مجارستان به من گفت تو مشکلی نداری و میتوانی در رقابتهای قهرمانی کشور وزنه بزنی. حالا چطور شده به یکباره من دوپینگی شدهام».
اتهام دروغ به بینندگان تلویزیونی
سعید علیحسینی در جایی میگوید: «برای رضازاده متاسفم که برای حفظ منافع شخصی خود حاضر است همه اعتبار و حیثیت ایران را به بیگانگان هدیه کند. اگر تا امروز سکوت کردهام به این دلیل بود که رضازاده از من خواست به عنوان یک سرباز در خدمت تیم ملی باشم، اما حالا که خود او به حفظ منافع و موقعیت خود میاندیشد، همه ناگفتهها را میگویم تا همگان بدانند وی چه معاملهای با ورزش وزنهبرداری و آینده ملیپوشان آن انجام داد. قبل از مسابقات جهانی در اردوی تیم ملی وزنه ۲۱۵ کیلویی را بالای سر میبردم، اما رضازاده در برنامه تلویزیونی رخصت و در مقابل چشم میلیونها بیننده تلویزیونی به دروغ گفت، من تنها ۲۱۰ کیلوگرم را بلند کردهام، حال میخواهم بپرسم اگر او به فکر ایران و کسب افتخار برای کشور است، آیا باید قبل از آغاز رقابتهای جهانی اینگونه با روحیه من بازی میکرد. من از حق خود و ملت ایران به خاطر این که رضازاده نگذاشت طلای جهان را کسب کنم، نخواهم گذشت و او مطمئن باشد به زودی باید پاسخ تمام کارهای خود را در پیشگاه ملت ایران بدهد».
واکنش رضازاده به افشاگری سعید
اعترافات سنگین سعید علیحسینی که اتهامات زیادی را به رضازاده وارد کرده بود واکنش نه چندان تند سرپرست فدراسیون وزنهبرداری را به همراه داشت. او دوست ندارد زیاد حرف بزند و در پاسخ به اینکه چه جوابی برای ادعاهایی که علیحسینی و پدرش کردهاند میگوید «همهاش حرف است، باور نکنید». رضازاده درباره اتهام دوپینگ که به او زدند، گفت: «سعید و پدرش تحت یکسری شایعات این حرفها را زدنند. فکر میکنم به آنها خط میدهند. من در همه این سالها نشان دادهام هیچوقت دوپینگ نکردهام. هیچوقت هم کسی جای من تست نداده است».
او در پاسخ به این سوال که چه کسانی و به چه دلایلی باید به آنها خط بدهند؟ گفت: «خیلیها که نمیخواهند رضازاده نامش باقی بماند. خیلیها که دشمن این ورزش هستند. من تمام حرفهایی که آنها زدهاند را تکذیب میکنم. پدر علیحسینی دست روی قرآن گذاشته که این حرفها حقیقت دارد؟ من هم دست روی قرآن میگذارم آنها حقیقت ندارد. این چه حرفهایی است؟ من کلی تلاش کردم تا با حضور در مجارستان جلوی محرومیت سعید را بگیرم اما حالا این حرفها مطرح میشود».
رضازاده در واکنش به اینکه سعید گفته شما از زدن رکوردهای او ناراحت میشدی و هر وقت او رکوردی ثبت میکرده شما سالن را ترک می کردی؟ میگوید: «این هم از آن حرفهایی است که نباید باور کرد. چرا باید این کار را بکنم؟ بیکار که نبودم شبانه روز در اردو باشم و به خاطر وزنه زدن او از سالن خارج شوم. من باز هم میگویم دوست دارم جانشین رضازاده یک ایرانی باشد، چه سعید چه کس دیگری.
این پرونده هیچگاه در ورزش ما بسته نخواهد شد چراکه تا رضازاده مسئولیتی در این ورزش دارد سنگین وزنهای ایران همواره باید با ترس و لرز به تیم ملی بیایند. از طرفی نمیتوانیم رضازاده و افتخارات بینظیرش را در المپیکهای سیدنی و آتن و مسابقات مختلف جهانی و آسیایی نادیده بگیریم و فراموش نکردهایم او وقتی روی تخته میآمد همه یا ابالفضل میگفتیم تا رضازاده طلایش مسجل شود. یادمان نرفته احساس غروری که هنگام انتخاب وزنه از سوی سنگین وزنهای جهان داشتیم چه اینکه هر چه آنها انتخاب میکردند بازهم رضازاده روی تخته نمیآمد و این یعنی اینکه رضازاده بالای دست همه آنها بلند خواهد کرد. لبخند ملیح و صورت دوست داشتنی او را زیر نیم تن وزنه فراموش نمیکنیم که با آن همه فشار او، برای همه ما سر تکان میداد و خوش و بش میکرد و یکبار هم دستش نلرزید. رضازاده را چون دوست داریم و میخواهیم ابهتش حفظ شود از مسئولین آینده ورزش میخواهیم کار اجرایی در فدراسیون را به مدیر دیگری واگذار کنند تا هم او از اتهامات مبری باشد و هم کسانی که دنبال بهانه هستند جلوی بهانه آنها گرفته شود…
گزارش: سیدرضا فیضآبادی