آرزویم، شکوفایی ورزشزنان ایران است
اردشنیان: فقط نیمی از زنان بسکتبالیستایران حقوق میگیرند!/ ورزشبانوان برد رسانهای ندارد
کاپتیان تیم بسکتبال آرارات معتقد است بسکتبال زنان در ایران نمیتواند مانند مردان حامی مالی جذب کند و کمتر به آن توجه میشود.
به گزارش خبرنگار ایلنا، تیم ملی بسکتبال زنان ایران سالهاست از سوی فیبا مجوز حضور در رقابتهای بینالمللی را دریافت نمیکند. این مشکل در برخی رشتههای ورزشی برای بانوان ایران وجود دارد.
نارینه اردشنیان در گفتوگو با خبرنگار ایلنا به این موضوع پرداخت و از دیگر معضلات بسکتبال زنان در ایران سخن گفت.
بازیهای سوپرلیگ بسکتبال بانوان با قهرمانی آرارات به پایان رسید. این رقابتها را چطور ارزیابی میکنید؟
خوشبختانه لیگ بسیار خوبی داریم که در سطح کیفی بالایی برگزار میشود. تیمها بازیکنان خارجی خوبی به خدمت گرفتهاند و همین موضوع یکی از دلایل بالا بودن سطح مسابقات سوپر لیگ است. خدا را شکر امسال هم موفق شدم با آرارات به عنوان قهرمانی برسم.
حدود 10 سال است در تیمملیبسکتبال حضور دارید. وضعیت این تیم چطور است؟
بله؛ دقیقاً یکدهه است افتخار عضویت در تیمملی کشورم را دارم. در این مدت به برخی رقابتهای برونمرزی هم اعزام شدیم و اتفاقا نتایج درخشانی هم کسب کردیم اما تعداد آنها زیاد نبود. متاسفانه فدراسیون بینالمللی بسکتبال حضور ما در رقابتهای رسمی بینالمللی را با پوشش اسلامی، برنمیتابد.
اما برخی رشتهها مانند والیبال چنین محدودیتی ندارند. دلیل فیبا برای مخالفت با حضور تیمهای بانوان که پوششاسلامی دارند در رقابتهای بینالمللی چیست؟
آنها معتقدند پوششاسلامی روی کیفیت بازی بسکتبال تاثیر میگذارد و ممکن است بازیکنان نتوانند با این پوشش کارایی لازم را از خود نشان دهند. با وجود این سالگذشته قرار بود برخی تیمها در رقابتهای بینالمللی به صورت آزمایشی با پوششاسلامی ظاهر شوند اما زمانی که قرار بود بانوان قطر با این پوشش در رقابتهای بینالمللی شرکت کنند، این اجازه به آنها داده نشد!
حالا واقعاً بازی کردن با پوششاسلامی، بر کیفیت بازی تاثیر میگذارد؟
باور کنید اینطور نیست. ما سالهاست با این پوشش در مسابقات حاضر میشویم و کاملاً به آن عادت کردیم. سالهاست لیگبسکتبال زنان ایران با این پوشش برگزار میشود. قطعاً در کشورهای دیگری هم که تیمهای ملی آنها با این لباس میخواهند در مسابقات رسمی بینالمللی حاضر شوند، وضعیت همینطور است.
در رقابتهای بینالمللی که همراه تیم ملی شرکت کردید، چه نتایجی به دست آوردید؟
ما تیمهای قدرتمندی را شکست دادیم. سال 78 برای نخستین بار در دیدارهای غرب آسیا حاضر شدیم و بین 8 تیم به عنوان چهارم رسیدیم. آن رقابتها در سطح بالایی برگزار میشد. سال 86 هم برای بازی با تیمملی و تیم دانشگاههای مالزی راهی این کشور شدیم که 2 پیروزی و یک شکست به دست آوردیم. ما تیم ملی قطر و اردن را که در رقابتهای بینالمللی حاضر میشوند، شکست دادیم. شاید برای شما جالب باشد تیم بسکتبال زنان ترکمنستان را هم در تهران با اختلاف 40 گل 3 رقمی کردیم! اینها نتایج بسیار خوبی برای تیم بسکتبال زنان ایران به حساب میآید اما چون این دیدارها دیده نمیشوند، کمتر کسی از نتایج ما با خبر است.
پس تیم بسکتبال زنان ایران میتواند در رقابتهای بینالمللی خوب ظاهر شود؟
شک نکنید همینطور است. بدونشک اگر بتوانیم در رقابتهای آسیایی حاضر شویم، دیدارهای خوبی از خود به نمایش میگذاریم. من نمیگویم میتوانیم مانند تیم مردان ایران قهرمان آسیا شویم اما معتقدم میتوانیم حرفهایی زیادی دستکم در قارهکهن برای گفتن داشته باشیم. مطمئنم روزی مجوز حضور در رقابتهای بینالمللی به زنان ایران داده میشود و ما حقانیت خود را ثابت میکنیم.
اما شاید آنروز شما و برخی بازیکنان ملیپوش دیگر در تیم ملی نباشید...
(پس از کمی مکث) ببینید من 10 سال از بهترین سالهای زندگیام را با افتخار در تیم ملی کشورم گذراندم. این را هم قبول دارم که اوج شکوفایی یک بازیکن بسکتبال سنین 20 تا 30 سال است اما من در آستانه 30 سالگی هرگز ناامید نیستم. با وجود این اگر عمر بسکتبال من به آن روز قد ندهد و چه ما باشیم، چه نباشیم روزی بسکتبال زنان ایران در آسیا شکوفا میشود.
به مربیگری هم فکر میکنید؟
(میخندد) چرا فکر نکنم؟ من کارت A مربیگری بسکتبال را دارم و مترصد این هستم تا کلاسهای بینالمللی مربیگری برگزار شود تا در آنها شرکت کنم. 22 سال است بسکتبال بازی میکنم و این ورزش بخش مهمی از زندگیام را تشکیل میدهد. شک نکنید پس از پایان بسکتبالام به جرگه مربیان میپیوندم.
مدتی هم از آرارات جدا شدید...
بله من 2 سال از این تیم جدا شدم و رفتم دانشگاه آزاد. آن سالها دانشگاهآزاد روی بسکتبال زنان هم سرمایهگذاری خوبی داشت. من هم در این تیم روزهای خوبی داشتم اما خاستگاه من باشگاهآرارات بود و این تیم را قلباً دوست دارم. به همین دلیل از دانشگاه جدا شدم و به آرارات برگشتم.
تیم مردان دانشگاهآزاد نتایج خوبی میگیرد و به فینال لیگحرفهای هم صعود کرد اما چرا دیگر خبری از تیم زنان دانشگاه نیست؟
ببینید این به سرمایهگذاری روی بسکتبال زنان برمیگردد. متاسفانه بسکتبال زنان مانند مردان برد رسانهای ندارد و به تبع آن اسپانسرهای زیادی هم جذب نمیکند. به همین دلیل برخی باشگاهها زمانی روی بسکتبال بانوان سرمایهگذاری میکنند و در مقطعی هم تصمیم میگیرند تیم نداشته باشند. برای نمونه تیم قزوین که سال گذشته قهرمان شد، امسال تصمیم گرفت تیم نداشته باشد. این موضوع در بسکتبال زنان ایران طبیعی است.
وضعیت درآمدزایی در سوپر لیگ زنان ایران به چه ترتیب است؟
متاسفانه باید این واقعیت تلخ را بازگو کنم که تنها برخی تیمها در سوپر لیگ به بازیکنان خود حقوق پرداخت میکنند! شاید از 10 تیم حاضر در سوپر لیگ تنها بازیکنان 5 تیم از باشگاه خود پول میگیرند. البته شما میدانید که هزینه تیمداری در ایران بسیار بالاست. پول تهیه بلیت و رزرو هتل و خیلی مخارج دیگر، هزینههای سنگینی روی دست باشگاهها میگذارد و اسپانسر برخی تیمها هم تنها این مخارج را تقبل میکنند و این میان چیزی برای بازیکنان نمیماند. خیلی از بازیکنان حاضر در سوپر لیگ برای عشقشان به بسکتبال یا علاقه به مربی و باشگاه خود در رقابتها حضور مییابند. حتی مربیانی را هم میشناسم از جیب خود برای تیم هزینه میکنند.
اما این با اصول ورزش حرفهای مغایرت دارد.
من هم نظر شما را قبول دارم. البته این موضوع مختص بسکتبال نیست و در خیلی از رشتههای ورزشی شاهد چنین روندی هستیم. امیدوارم روزی این مسائل از ورزش زنان این رخت ببندند و در همه رشتهها، روی ورزش بانوان سرمایهگذاری مطلوبی انجام شود.
و چه برنامهای برای آینده دارید؟
قرار است مردادماه در رقابتهای المپیک ارامنه که از سوی باشگاهآرارات برگزار میشود، حضور پیدا کنیم و تمرکز ما روی قهرمانی در این رقابتهاست. باز هم میگویم، آرزوی قلبی من، شکوفایی ورزش زنان ایران، بهویژه بسکتبال است.
