رونمایی از ستاره جدید بارسا در نیوکمپ

 به گزارش ایلنا، آنتونی گوردون ظاهر یک بازیکن بارسلونا را ندارد. اما به دلیلی موجه، این موضوع غول‌ اسپانیایی را دلسرد نکرد. او در اولین حضورش در ترکیب اصلی و نخستین بازی خانگی خود، طوری ظاهر شد که گویی تماماً به اینجا تعلق دارد.

درخشش زودهنگام و هماهنگی سریع با سبک بازی کاتالان‌ها

گوردون با ثبت دو پاس گل ظرف شش دقیقه پس از ورودش به عنوان بازیکن تعویضی در دیدار هفته گذشته مقابل الچه (که با پیروزی ۵ بر صفر بارسلونا همراه شد)، گام اول را محکم برداشته بود. آن شروع کاملاً بی‌نقص در فصل جدید لالیگا، با درگیری پلیس اسپانیا با هواداران و ضبط پرچم‌های استلادا (نماد جنبش استقلال‌طلبی کاتالونیا) تلخ شد.

این اتفاق سبب شد تا بارسا مراسم برنامه‌ریزی‌شده جشن قهرمانی جام جهانی برای ملی‌پوشان اسپانیایی خود—که البته شامل خرید جدیدشان رودری هم می‌شد—را پیش از اولین بازی خانگی پنجشنبه‌شب مقابل اتلتیک بیلبائو (تیمی دیگر از منطقه باسک که با حس قوی تعلق منطقه‌ای شناخته می‌شود) لغو کند. در عوض، بارسلونا نمایش پرشوری از استقلال‌طلبی کاتالان به راه انداخت و هزاران پرچم استلادا را میان هواداران توزیع کرد که در زمان پخش سرود باشگاه، تمام سکوها را پر کرده بود.

گوردون به عنوان یک لیورپولی، اشتیاق جدایی‌طلبی فرهنگی را درک می‌کند. اما سیاست، تنها نقطه‌ای نیست که او و بارسا را به هم پیوند می‌دهد. او از همین حالا نشان داده که بازی در این صحنه بزرگ و برای این باشگاه بزرگ را کاملاً بلد است.

این بازیکن ۲۵ ساله بوضوح از تغییر تاکتیکی از پرمیرلیگ به لالیگا لذت می‌برد؛ تغییری که به او آزادی عمل می‌دهد تا غرایز فوتبالی‌اش را به رخ بکشد. او دیگر با بلاک‌های دفاعی فشرده روبه‌رو نیست که مجبور باشد فقط به دل مدافعان بزند تا ببیند چه می‌شود. او حالا با چالش‌های تاکتیکی واقعی مواجه شده و از این موضوع لذت می‌برد.

در دیدار مقابل بیلبائو، بارها و بارها دو یا سه بازیکن فیروزه‌ای‌پوش به سمت او یورش بردند، اما او با مهارت از تنگناها خارج می‌شد و به فضاهای خالی ایجادشده فرار می‌کرد. در نیمه اول، گوردون چند حرکت بارسلونا را از چپ به راست کلید زد؛ او آغازگر بود و لامین یامال مامور تمام کردنش.

رافینیا مثلث تهاجمی ویرانگر هانسی فلیک را در این شب کامل می‌کرد و گوردون مکملی بی‌نقص برای دو تن از بهترین مهاجمان جهان بود. او که همواره بازیکنی خستگی‌ناپذیر در دوندگی است، شدتی زودهنگام به بازی داد و در همان دو دقیقه اول، دو بار با پرس خود توپ را از چنگ بازیکنان بیلبائو درآورد. حرکات او همچنین به‌طور مداوم برای هم‌تیمی‌هایش در خط حمله فضاسازی می‌کرد.

ازخودگذشتگی او کاملاً مشهود بود؛ ما این را مقابل الچه هم دیدیم، جایی که در موقعیت تک‌به‌تک، شانس گلزنی در اولین بازی‌اش را فدا کرد تا فرمین لوپز یک گل ساده به ثمر برساند. او مقابل بیلبائو نیز پس از نفوذ به محوطه جریمه تلاش کرد باز هم پاس بدهد تا اینکه خودش شوت بزند. این بار او سرنگون شد، اما داور اعتنایی به درخواست‌ پنالتی نکرد.

طغیان احساسات و ایستاده تشویق شدن در نیوکمپ

مثلث خط حمله پس از استراحت بین دو نیمه روان‌تر شد. در همان اولین دقیقه نیمه دوم، بهترین شانس گلزنی گوردون در این مسابقه به دست آمد، اما شوت او از بالای تیرک محوطه جریمه به بیرون رفت. چند دقیقه بعد باران شروع به بارش کرد؛ شاید آن حس آشنای بریتانیایی، خونسردی لازم در چنین لحظه حساسی را به این بازیکن انگلیسی می‌داد.

این احساس وجود داشت که وینگر جوان، در حالی که هنوز در حال یادگیری نحوه مهار چنین جو شورانگیزی است، تمایل دارد کنترل احساساتش را از دست بدهد. هواداران نیوکاسل از این موضوع کاملاً آگاهند؛ کارت‌های قرمز بی‌مورد مقابل لیورپول در لیگ و برایتون در جام حذفی طی ۱۸ ماه گذشته به یاد می‌آیند.

او از دهان‌به‌دهان شدن ابایی نداشت که همین امر منجر به هشدار جدی داور به او شد. او سپس خوش‌شانس بود که بابت یک تکل خشن روی پای یری آلوارز کارت زرد نگرفت.

این بدان معنا نیست که هواداران حاضر در نیوکمپ، علاوه بر فوتبال زیبایش، شیفته این تعصب و سرسختی او نشدند. زمانی که شماره گوردون در دقیقه ۸۰ بالا رفت، تمام ورزشگاه ایستاده او را تشویق کردند. آن‌ها از همین حالا نام او را سر می‌دهند.

ارزش واقعی خرید ۷۰ میلیونی بارسا

او جای خود را به یک خرید جدید دیگر یعنی کریم آدیمی داد؛ بازیکنی که ظرف دو دقیقه پس از ورودش به زمین پایه‌گذار گل شد—گل دوم بارسا در پیروزی ۲ بر صفر. این یادآوری واقعیت کاملاً واضحی بود: رقابت در بارسلونا فوق‌العاده سنگین است.

با این حال، بلوگرانا روی گوردون سرمایه‌گذاری کرده تا او یک ستاره بزرگ باشد. برچسب قیمتی ۷۰ میلیون پوندی او بازتاب‌دهنده همین مسئله است.

پیش از جام جهانی، زمانی که این رقم منتشر شد برخی به آن خندیدند و گفتند: «چرا با نصف این قیمت سراغ مارکوس رشفورد نرویم؟» اما حالا با دیدن اینکه بازیکنانی چون یانکوبا مینته و ساوینیو با مجموع تنها چهار گل در فصل گذشته پرمیرلیگ، ارقام مشابهی را به خود اختصاص می‌دهند، به نظر می‌رسد بارسلونا در بازار دیوانه‌کننده وینگرها، خریدی کاملاً ارزشمند و مقرون‌به‌صرفه انجام داده است.

منبع: وان‌فوتبال