بنر جنجالی آرژانتین آتش مناقشه فالکلند را روشن کرد

به گزارش ایلنا، پس از شکست دادن انگلستان در مرحله نیمه‌نهایی، بازیکنان آرژانتین بنری را به نمایش گذاشتند که در آن جزایر مورد مناقشه فالکلند را متعلق به خود دانسته بودند؛ اقدامی که یک آرمان تاریخی را وارد تی‌شرت‌ها، دیوارهای اتاق خواب و فیدهای اینستاگرام نسل جدید کرد.

در هفته‌های پس از آن، تصویر ماندگار این تورنمنت در آرژانتینِ شیفته فوتبال، نه‌تنها متعلق به لیونل مسی، بلکه مربوط به تابلو نوشته‌ای بود که روی آن به سادگی حک شده بود: «مالویناس متعلق به آرژانتین است.»

مجمع‌الجزایر اقیانوس اطلس جنوبی که در آرژانتین با نام مالویناس شناخته می‌شود، مورد ادعای هر دو کشور آرژانتین و بریتانیاست؛ دو کشوری که در سال ۱۹۸۲ یک جنگ ۱۰ هفته‌ای را بر سر این سرزمین تجربه کردند. ظاهراً این بنر یک فرصت طلایی تجاری و تبلیغاتی در سراسر آرژانتین ایجاد کرد و روی برچسب‌ها، کیف‌های پارچه‌ای، کتانی‌ها، آثار هنری و پیراهن‌های فوتبال ظاهر شد.

این تصویر روی دیوارهای کافه‌ها آویخته شد، روی دیوارهای مترو نقاشی گردید و حتی روی ساق و ساعد دست‌ها تاتو شد. هزاران آرژانتینی فونت «Malvinas Sans» را دانلود کردند؛ تایپ‌فیسی که از روی حروف دست‌نویس این بنر الگوبرداری شده بود، در حالی که دیوارنگاره‌های رنگارنگ از جزایر و کهنه‌سربازان جنگ در سراسر کشور پدیدار شد.

ادگاردو استبان، نویسنده و از کهنه‌سربازان درگیری سال ۱۹۸۲ گفت: «جام جهانی تمام شده است، اما مردم همچنان درباره مالویناس صحبت می‌کنند زیرا مالویناس به نوعی بخشی از جام جهانی شد. بچه‌ها در مدارس از من می‌پرسند: موضوع مالویناس چیست؟ حالا پرچم به دست نسل جدید داده شده است.»

هیچ‌یک از بازیکنان آرژانتین زمانی که دیکتاتوری نظامی این کشور در سال ۱۹۸۲ به مالویناس حمله کرد و پیش از بازپس‌گیری آن توسط نیروهای بریتانیایی در جنگی که جان ۶۴۹ سرباز آرژانتینی و ۲۵۵ سرباز بریتانیایی را گرفت، ۷۳ روز جزایر را در اختیار داشت، به دنیا نیامده بودند.

با این حال، آن‌ها در کشوری بزرگ شدند که همواره تحت تأثیر تحقیر حاصل از آن تهاجم بدفرجام بود؛ تهاجمی که به طور گسترده به عنوان تلاشی ناامیدکننده برای کسب محبوبیت توسط یک حکومت نظامی تضعیف‌شده تلقی می‌شد که یک سال بعد سقوط کرد. همان‌طور که آرژانتین از ترومای یک دیکتاتوری بی‌رحم عبور می‌کرد، بسیاری از کهنه‌سربازان و خانواده‌های سربازان وظیفه‌ای که در جنگ کشته شده بودند، احساس می‌کردند فداکاری‌هایشان توسط یک دموکراسی نوپا که سعی داشت خود را از آن فاجعه دور کند، نادیده گرفته شده است.

استبان افزود: «به عنوان کهنه‌سرباز، ما مدت‌ها احساس می‌کردیم که سکوت بر ما تحمیل شده، فراموش شده و به حاشیه رانده شده‌ایم.»

یک جام جهانی دیگر پیش از این، این سکوت را شکسته بود. زمانی که آرژانتین در مرحله یک‌چهارم نهایی سال ۱۹۸۶ در مکزیکوسیتی به مصاف انگلستان رفت، دیگو مارادونا اسطوره فوتبال آرژانتین دو گل به ثمر رساند – از جمله گل معروف به «دست خدا» – که آن را به کشته‌شدگان جنگ تقدیم کرد و آن را انتقامی برای مالویناس خواند.

در طول دهه‌ها، ادعای آرژانتین بر این جزایر در قانون اساسی این کشور ثبت شد. نام مالویناس روی تابلوهای جاده‌ای ظاهر شد و هر ساله رهبران این کشور با برگزاری مراسم اهدای تاج گل، یاد کشته‌شدگان جنگ را گرامی می‌دارند. بر اساس آمار دولتی، این جزایر که در ۴۸۰ کیلومتری سواحل آرژانتین قرار دارند، مسکن حدود ۳۶۰۰ نفر، حدود ۴۵۰ هزار گوسفند و بیش از ۱ میلیون پنگوئن هستند.

شور ملی‌گرایی در بوئنوس آیرس؛ واکنش‌ها به اقدام جنجالی بازیکنان

پیش از بازی نیمه‌نهایی امسال مقابل انگلستان، الاندرا مونتئولیوا، وزیر امنیت آرژانتین، به هواداران هشدار داده بود که به دلیل ممنوعیت پیام‌های سیاسی توسط فیفا، آوردن نمادهای مربوط به مالویناس به داخل ورزشگاه ممنوع خواهد بود. با این حال، در حالی که بازیکنان آرژانتین پیروزی خود را جشن می‌گرفتند، هواداران آنچه به نظر می‌رسید یک ملحفه سفید بود را به داخل زمین پرتاب کردند.

جیووانی لوسلسو، هافبک تیم، آن را باز کرد تا پیامی را نشان دهد که با حروف درشت و سیاه با دست نوشته شده بود: «Las Malvinas son Argentinas». هم‌تیمی‌هایش، کریستین رومرو و لیساندرو مارتینز، به پهن کردن این بنر در برابر دوربین‌های تلویزیونی و هواداران پرشور کمک کردند.

پژوهشگران حوزه دیجیتال خاطرنشان کردند که پس از این مسابقه، سیاستمداران و هواداران بریتانیایی برای ابراز خشم خود به شبکه‌های اجتماعی آمدند و موجی از انتقادات آنلاین را علیه آرژانتین و تیم ملی آن تشدید کردند. فیفا متعاقباً فدراسیون فوتبال آرژانتین را به دلیل این اقدام بازیکنان جریمه و متهم کرد.

در آرژانتین، این بنر به یک پدیده فوق‌العاده تبدیل شد و برای بسیاری، هم ناامیدی ناشی از شکست تیم مقابل اسپانیا در فینال و هم حجم بالای حواشی و انتقادات تند را تحت‌الشعاع قرار داد.

خوان راتنباخ، کارشناس سیاسی آرژانتینی در امور مالویناس گفت: «با وجود برنده نشدن در تورنمنت یا نیاوردن جام به خانه، تک‌تک بازیکنان به عنوان قهرمانان مردمی مورد استقبال قرار گرفتند.»

ایوان مارکاسیانو، ۳۶ ساله، که صاحب یک چاپخانه در بوئنوس آیرس است، برای پاسخگویی به تقاضای انفجاری تی‌شرت‌های حاوی تصویر بازیکنان دارنده این بنر با چالش مواجه شده است.

مارکاسیانو توضیح داد: «بازیکنان این شجاعت را داشتند که پرچمی را در زمین نمایش دهند که هواداران از آوردن آن به ورزشگاه منع شده بودند. آن حرکت که نشان می‌داد این وظیفه آرژانتینی‌های معمولی است که مطالبات ما را به پیش ببرند، واقعاً در میان جوانان طنین‌انداز شد.»

«آن‌ها به مخاطبانی دست یافتند که شاید هرگز پیش از این در این نوع کنشگری یا یادآوری تاریخی شرکت نکرده بودند.» زمانی که مارکاسیانو در اینستاگرام پیشنهاد داد تصویر این بنر را به صورت رایگان روی پیراهن‌های آرژانتین هواداران چاپ کند، ۳۵۰۰ نفر – از نوجوانان گرفته تا کهنه‌سربازان جنگ – تنها در یک روز در مغازه او حاضر شدند.

جهانی شدن مناقشه تاریخی؛ جهش بی‌سابقه جستجوها در گوگل

هنوز مشخص نیست که آیا این هیجان حول محور مالویناس یک شیفتگی زودگذر است یا نشانه‌ای از احیای پایدار یک آرمان سیاسی. فعالان به سرعت دست به کار شده‌اند تا از این موج برای تقویت حاکمیت ملی و سازماندهی مخالفت‌ها با برنامه‌های بازار آزاد خاویر میلی، رئیس‌جمهور آزادی‌خواه، از جمله قانون‌گذاری‌هایی که محدودیت‌های مربوط به مالکیت زمین توسط خارجی‌ها در آرژانتین را کاهش می‌دهد، استفاده کنند.

با این حال، کارشناسان می‌گویند فراتر از آرژانتین، تاثیر واقعی سیاسی ممکن است گستره بیشتری داشته باشد: آشنا کردن ده‌ها میلیون بیننده در سراسر جهان با مناقشه‌ای بر سر زنجیره‌ای از جزایر که تعداد کمی می‌توانستند جای آن را روی نقشه مشخص کنند.

بر اساس داده‌های گوگل ترندز، جستجوهای جهانی برای کلمه مالویناس پس از بازی نیمه‌نهایی آرژانتین مقابل انگلستان ۲۴۰۰ درصد جهش داشت که بزرگ‌ترین افزایش در میزان جستجو از زمان آغاز ثبت داده‌ها توسط این پلتفرم محسوب می‌شود.

راتنباخ در پایان گفت: «استراتژی بریتانیا از سال ۱۹۸۲ این بوده است که موضوع مالویناس را دور از کانون توجه نگه دارد. حالا هیچ‌کس نمی‌تواند دیده شدن و توجه جهانی به آن را انکار کند.»

منبع: وان‌فوتبال