هو شدن اوزیس در آزتکا؛ چرا مکزیکی‌ها قبل از بازی با انگلیس عصبانی شدند؟

به گزارش ایلنا، دیدار مکزیک و انگلیس به دلیل شرایط نامساعد جوی و خطر رعدوبرق در مکزیکوسیتی با یک ساعت تأخیر آغاز شد و در همین فاصله، سیستم صوتی ورزشگاه آزتکا برای پر کردن فضای پیش از مسابقه چند قطعه موسیقی پخش کرد. یکی از این قطعات «Don’t Look Back in Anger» از اوزیس بود؛ آهنگی که به محض پخش، با هو کردن و سوت‌های اعتراضی گسترده از سوی هواداران مکزیکی حاضر در ورزشگاه روبه‌رو شد.

دلیل اصلی این واکنش، ارتباط پررنگ اوزیس با تیم ملی انگلیس در این دوره از جام جهانی است. از ابتدای تورنمنت، آهنگ «Wonderwall» از همین گروه پس از پیروزی‌های انگلیس در ورزشگاه‌ها پخش شده و به نوعی به سرود غیررسمی سه‌شیرها تبدیل شده است. پس از برد انگلیس مقابل کرواسی، هواداران و بازیکنان این تیم با هم این آهنگ را خواندند و همین لحظه، به یکی از تصاویر احساسی مسیر انگلیس در جام جهانی تبدیل شد.

بر اساس گزارش رویترز، انتخاب موسیقی در ورزشگاه‌های جام جهانی تصادفی نیست. فیفا از قبل بیش از ۷۵۰ آهنگ را با همکاری فدراسیون‌های ملی آماده کرده و هر تیم برای موقعیت‌هایی مانند معرفی ترکیب، گرم کردن، گلزنی و جشن پس از بازی آهنگ‌های خاص خود را دارد. در همین چارچوب، بعضی ترانه‌ها به مرور و با واکنش هواداران به بخشی از هویت احساسی یک تیم در تورنمنت تبدیل می‌شوند؛ اتفاقی که برای «Wonderwall» و انگلیس رخ داده است. (Reuters)

به همین دلیل، وقتی در ورزشگاه آزتکا آهنگ دیگری از اوزیس پخش شد، هواداران مکزیکی آن را فقط یک قطعه پاپ انگلیسی نشنیدند؛ برای آن‌ها این آهنگ یادآور تیم ملی انگلیس، هواداران انگلیسی و جشن‌های بعد از پیروزی سه‌شیرها بود. در واقع، اوزیس در فضای این جام برای مکزیکی‌ها به نشانه‌ای از رقیب تبدیل شده بود و واکنش تند آن‌ها بیشتر از جنس جنگ روانی پیش از بازی بود.

فضای آزتکا نیز به شدت به سود مکزیک بود. انگلیسی‌ها در این بازی برخلاف بسیاری از مسابقات معمول خود، در ورزشگاه در اقلیت قرار داشتند و گزارش‌ها از برتری چشمگیر هواداران مکزیکی روی سکوها حکایت داشت. در چنین فضایی، پخش آهنگی که به شکل غیرمستقیم با انگلیس پیوند خورده بود، برای هواداران میزبان شبیه نوعی تحریک یا حداقل بی‌سلیقگی در انتخاب موسیقی به نظر رسید.

پس از آن نیز چند قطعه مشهور دیگر از موسیقی پاپ و راک انگلیس، از جمله آهنگ‌هایی از بلور و کوئین، در ورزشگاه پخش شد. طبق گزارش اکیپ، این قطعات هم واکنش‌های منفی بخشی از تماشاگران را به دنبال داشت؛ نشانه‌ای روشن از اینکه حساسیت هواداران مکزیکی فقط نسبت به اوزیس نبود، بلکه هر نشانه فرهنگی مرتبط با انگلیس در آستانه این بازی حساس می‌توانست با اعتراض روبه‌رو شود.

این ماجرا از یک زاویه دیگر هم قابل توجه است. «Wonderwall» در روزهای اخیر برای انگلیسی‌ها نقشی شبیه «Sweet Caroline» در تورنمنت‌های قبلی پیدا کرده؛ آهنگی ساده، نوستالژیک و جمع‌خوان که بازیکنان و هواداران را به هم وصل کرده است. هری کین نیز درباره لحظه خواندن این آهنگ با هواداران گفته بود که این ارتباط احساسی با هواداران برای بازیکنان اهمیت زیادی دارد.

به همین خاطر، هو شدن «Don’t Look Back in Anger» در آزتکا فقط واکنش به یک آهنگ نبود؛ اعلام موضع هواداران مکزیک بود. آن‌ها می‌خواستند از همان پیش از شروع مسابقه به انگلیس یادآوری کنند که در زمین بی‌طرف بازی نمی‌کند و آزتکا قرار است کاملاً علیه سه‌شیرها باشد.