سوشی تند ژاپنی برای ستاره رئال
صخره ساموراییها در مسیر جادوی وینی
تیم ملی فوتبال ژاپن با آمار خیرهکننده تنها یک شکست در ۱۶ نبرد اخیر خود، به عنوان رقیبی سرسخت و آماده، خط و نشان جدی برای وینیسیوس جونیور و یارانش کشیده است.
به گزارش ایلنا، حقیقت عریانی در فوتبال دنیا وجود دارد؛ یک برزیل با وینیسیوس داریم و یک برزیل بدون او. با تیمی مواجه هستیم که مهرههای کلیدی خود را به مرور زمان یا به دلیل مصدومیتهای پیاپی از دست داده است؛ قهرمان پنج دوره جهان که اکنون بدون رهبر، گلزن برتر و همهکاره خود یعنی وینی، حتی قابل تصور هم نیست. شاگردان کارلو آنچلوتی با وجود شروع طوفانی و پر فراز و نشیب در جام جهانی مقابل مراکش، در نهایت جایگاه نخست گروه خود را از آن خود کردند و به مسیرشان ادامه میدهند.
اکنون بدون حضور هلند در مسیر آنها، که میتوانست نبرد مرحله یکشانزدهم نهایی را به شدت جذاب و جنجالی کند، سلسائو مأموریت ویژهای برای از پیش رو برداشتن ژاپنیها دارد؛ تیمی که یک اسکواد انتحاری و سرسخت به شمار میرود و زرد پوشان برزیل با اتکا به همین تقابل با امیدواری به افق پیش رو نگاه میکنند.
پپیش از این کمتر کسی برزیل را در میان مدعیان اصلی قهرمانی جام جهانی قرار میداد، اما تعداد کمتری متوجه این واقعیت بودند که برزیل وینی را دارد و او مهرهای است که باید به شدت از او حساب برد.
ثبت چهار گل در سه مسابقه، بریس تماشایی مقابل اسکاتلند که حتی میتوانست به گلهای بیشتری تبدیل شود، و نمایشهای خیرهکننده از مهارتهای فردی مقابل رقیبان، همگی این حس را تقویت میکنند که این ستاره رئال مادرید بیش از هر کس دیگری در حال لذت بردن از فوتبال زیر نظر آنچلوتی است. این موضوع نه تنها در زمان مالکیت توپ، بلکه در عطش و گرسنگی مفرط او برای موفقیت دیده میشود؛ خصلتی که پیش از این در رئال مادرید و حداقل در زمان همبازی بودن با امباپه، کمتر از او سراغ داشتیم. همین فشارهای بیامان او باعث اشتباهات متعددی از سوی خط دفاعی اسکاتلند در دیدار اخیر شد که وینی از دو موقعیت آن نهایت استفاده را برای گلزنی برد.
توفیق اجباری برای پدیده جدید بورنموث
حتی غیبت رافینیا نیز تا این لحظه چندان به چشم نیامده است، هرچند این دوری به حدی تلخ و دردناک است که مطمئناً در مقاطعی از جام خودش را نشان خواهد داد. در حال حاضر، بازیکن محبوب آندونی ایرائولا یعنی رایان جوان که به عنوان آخرین نفر به اردو ملحق شد، با قاطعیت کامل جای او را پر کرده است؛ بازیکنی عمیق، سریع، مستقیم و فداکار. چند ماه پیش هیچکس انتظار نداشت او را در ترکیب اصلی سلسائو ببیند، اما مصدومیت استئوا و رودریگو و در نهایت مصدومیت رافینیا در جریان همین تورنمنت، دری را به روی این بازیکن بورنموث باز کرد که او به هیچ وجه قصد بستن آن را ندارد.
در سوی مقابل، ژاپن تیمی است که از تمام مهرههای خود میخواهد به روند خوبشان ادامه دهند. آنها تیمی منضبط، هوشیار و به شدت سختکوش هستند. اینها همگی حاصل کار سرمربی آنها، موریاسو است که پیش از این در قطر زندگی را برای تیمهای بزرگی چون اسپانیا سخت کرده بود. او سبک بازی خود را با سه مدافع میانی و پرس با شدت بالا چنان تقویت کرده که آنها را به یکی از هماهنگترین تیمهای این تورنمنت تبدیل کرده است.
ساموراییها بدون حتی یک شکست در رتبه دوم گروه خود قرار گرفتند و این مشخصه تیمی است که یک سال است طعم شکست را نچشیده و در ۱۶ نبرد اخیر خود تنها یک بار بازنده از زمین خارج شده است.
نوعی هارمونی دراماتیک و هاله رمزآلود پیرامون فوتبال برزیل و ژاپن وجود دارد؛ از زیکو که اسطوره و بت هر دو کشور است گرفته تا تنها تقابل قبلی آنها در جام جهانی ۲۰۰۶ که با بریس رونالدو نازاریو و کامبک سنگین ۴ بر ۱ به سود برزیل همراه شد. از آن زمان شرایط تغییر کرده است. ژاپنیها تماشا میکنند و یاد میگیرند؛ آنها هر روز به سطح اول فوتبال جهان نزدیکتر میشوند. نکته مهم اینجاست، آنها یک وینیسیوس در ترکیب خود ندارند، همانطور که پیش از این رونالدو را نداشتند. این همان امید بزرگ برزیل است؛ اینکه این وینیسیوس مهارناپذیر در جام جهانی، هرگز فروکش نکند و متوقف نشود.
