نمرات بازیکنان مکزیک
رونمایی از پدیده جدید مکزیک در شب وداع باشکوه اوچوای افسانهای
مکزیک با درخشش خیرهکننده گیلبرتو مورا، ستاره نوظهور خود، و کلینشیت گیلرمو اوچوا در بازی خداحافظیاش، جمهوری چک را ۳-۰ درهم کوبید تا با کسب ۹ امتیاز کامل راهی دور حذفی جام جهانی شود.
به گزارش ایلنا، پیام واضح و صریح مکزیکیها در طول این تورنمنت کاملاً شنیده شد: تمام ۲۶ بازیکن تیم آماده خدمت و درخشش هستند. آزتکها پس از بهکارگیری تمام بازیکنان درون زمین خود در طول مرحله گروهی، این بار در استادیوم آزتکا با یک نمایش کاملاً حسابشده و تحت کنترل، تاریخسازی دیگری را رقم زدند.
ماتئو چاوز در دقیقه ۵۵ روی کار تیمی عالی لوئیس رومو قفل دروازهها را شکست و گل اول را به ثمر رساند. تنها شش دقیقه بعد، خولیان کوئینونز روی پاس گل خورخه سانچز اختلاف را به دو گل رساند. در نهایت، آلوارو فیدالگو در وقتهای تلفشده مسابقه با ضربه تمامکننده خود روی پاس روبرتو آلوارادو، حسن ختامی بر این آتشبازی بود تا پیروزی ۳-۰ مکزیک قطعی شود. ترکیب اصلی مکزیک مقابل جمهوری چک با میانگین سنی ۲۷ سال و ۳۸ روز، جوانترین ترکیب آنها در یک مسابقه جام جهانی از سال ۲۰۰۶ (دیدار مقابل پرتغال با میانگین ۲۶ سال و ۳۴۱ روز) به شمار میرفت. آینده درخشان است، اما زمان حال شرایطی را رقم زده که یک کشور به رویاپردازیهای بزرگ دعوت شده است.
نمرات بازیکنان مکزیک
پرواز چاوز در شب چشمنوازی خط دفاعی التری
خط دروازه و دفاع
رائول رانجل (۷/۱۰): در مهار شوتها روز خلوتی را سپری کرد، اما بازی با توپ او باز هم چشمنواز بود. بازیسازی عالی او همچنان یکی از بزرگترین نقاط قوت اوست؛ دلیلی محکم برای اینکه آگیره در این سیستم به او اعتماد کند.
خورخه سانچز (۷/۱۰): به راههای مختلف برای تاثیرگذاری روی فاز تهاجمی مکزیک ادامه داد. او گلی نزد، اما با استارت سریع به فضاهای خالی و تبدیل شدن به یک تهدید جدی، نقش مهمی در جریان گل دوم ایفا کرد.
اسرائیل ریس (۷/۱۰): گزارشها نشان میدهد او پس از جام جهانی احتمالاً راهی اروپا خواهد شد و آاس رم یکی از مشتریان جدی اوست. توانایی بازی در تمام پستهای خط دفاعی، این توجهات را بیشتر خواهد کرد. او امشب با خونسردی در کار با توپ و اقتدار در کارهای دفاعی ظاهر شد.
سزار مونتس (۷/۱۰): توانایی او در شکستن خطوط حریف با پاسهای عمقی از خط هافبک، او را به مدافعی حیاتی برای مکزیک تبدیل کرده است. در نبردهای هوایی مقتدر بود و یک روز باثبات دیگر را در قلب دفاع رقم زد.
ماتئو چاوز (۸/۱۰): در همان دقایق ابتدایی بسیار پرانرژی ظاهر شد و مداوم در جناح چپ در دسترس بود. گل او، پاداش شایستهای برای نمایشی بود که بر پایه استمرار، زمانبندی دقیق و میل به هجوم ساخته شد.
رهبری مقتدرانه ادسون و رونمایی از معمار آینده فوتبال مکزیک
خط هافبک
ادسون آلوارز (۷/۱۰): رهبری کاریزماتیک او همچنان میدرخشد. او در نقش هافبک دفاعی بار دیگر نشان داد چرا مهرهای بیجایگزین برای التری است و میتواند تعادل، کنترل و تجربه را به میانه زمین تزریق کند.
پلوئیس رومو (۷/۱۰): گویی او را جادو کردهاند! پس از تاثیرگذاری سرنوشتسازش مقابل کره جنوبی، این بار هم با پایهگذاری گل چاوز، نقش مهمی در شکستن قفل بازی داشت تا نشان دهد چرا آگیره به او در ترکیب اصلی اعتماد دارد.
گیلبرتو مورا (۸/۱۰): به عنوان جوانترین بازیکن فیکس تاریخ مکزیک در جام جهانی، کمی زمان نیاز داشت تا با اتمسفر بازی خو بگیرد؛ اما به محض اینکه ریتم خود را پیدا کرد، با پاسهای جادویی خود خط دفاعی چک را ویران کرد. اعتمادبهنفس او با هر لمس توپ بیشتر شد تا آزتکا چشمهای از آینده فوتبال مکزیک را به چشم ببیند.
زهر چشم کوئینونز در خط آتش
خط حمله
روبرتو آلوارادو (۷/۱۰): بخش عمدهای از برنامههای هجومی مکزیک از کانال او طراحی شد. بهترین لحظات او زمانی رقم خورد که به مناطق مرکزی متمایل میشد تا با دید فوقالعاده و دامنه پاسهایش، حلقه اتصال خط حمله باشد.
گیلرمو مارتینز (۶/۱۰): در نبردهای هوایی هر دو سمت زمین بسیار فعال بود و خوب جنگید، اما هرگز در محوطه جریمه پاس سالمی دریافت نکرد تا بتواند دروازهبان حریف را به طور جدی به چالش بکشد.
خولیان کوئینونز (۷/۱۰): دومین گل خود در این تورنمنت را به ثمر رساند و همچنان یکی از خطرناکترین مهرههای هجومی تیم است. البته اگر التری به دنبال صعود به مراحل بالاتر است، او باید تصمیمات خود را در یکسوم تدافعی حریف کمی دقیقتر و هوشمندانهتر کند.
تعظیم دنیای فوتبال به شاهکار پیرمرد مکزیکی
بازیکنان تعویضی و سرمربی
اوبد وارگاس (۶/۱۰): به عنوان بخشی از نسل جدید التری، هربار که پا به زمین میگذارد پختگی بالایی نشان میدهد. بازی در کنار رهبرانی چون آلوارز، مونتس، کوئینونز و آلوارادو سرعت رشد او را چند برابر خواهد کرد.
سانتیاگو خیمنز (۶/۱۰): در نبرد با مدافعان چک کاملاً راحت نشان داد و با یک پاس باهوش به کوئینونز میتوانست پایهگذار گل دیگری برای مکزیک شود. یک حضور تعویضی کاملاً مفید در زمان مدیریت بازی.
آلوارو فیدالگو (۷/۱۰): پس از اینکه مقابل کره جنوبی فرصت بازی پیدا نکرد، بازگشت باشکوهی به زمین داشت و از فرصت خود نهایت استفاده را برد. گلزنی او، شانسش را برای داشتن نقشی پررنگتر در مرحله یکشانزدهم نهایی افزایش میدهد.
گیلرمو اوچوا (۶/۱۰): با تشویق ایستاده و پرشور تماشاگران استادیوم آزتکا روبهرو شد که تا سالها در یادها خواهد ماند. اوچوا پس از حضور در شش دوره جام جهانی، به عنوان یکی از اسطورههای جاویدان مکزیک در تاریخ ثبت خواهد شد.
خسوس گایاردو (۶/۱۰): زمانی به زمین آمد که بازی کاملاً تحت کنترل مکزیک بود و فرصت چندانی برای تاثیرگذاری روی روند مسابقه نداشت، اما دقایق مهمی را بازی کرد تا انرژیاش برای مرحله یکشانزدهم حفظ شود.
خاویر آگیره (۱۰/۱۰): مکزیک هرگز در تاریخ خود مرحله گروهی جام جهانی را با ۹ امتیاز کامل تمام نکرده بود. شیرینتر از آن، آنها این مرحله را بدون حتی یک گل خورده به پایان رساندند! آگیره توازن کاملی میان سیستم چرخشی، کنترل بازی و ایجاد باور در تیمش ایجاد کرده است. از همه مهمتر، برنامهریزی بینقص او برای وداع باشکوه اوچوا در استادیوم آزتکا، لحظهای است که هیچیک از هواداران التری آن را فراموش نخواهند کرد.
منبع: گل
