ارلینگ هالند در اولین قاب جام جهانی دبل کرد

به گزارش ایلنا، اسکاندیناویایی‌ها در بازگشت دوباره خود به صحنه جام جهانی پس از ۲۸ سال غیبت، شروعی کم‌فروغ و لرزان داشتند، اما ماشین گلزنی منچسترسیتی به این اضطراب پایان داد؛ او در دقیقه ۳۰ با یک استارت سریع، سانتر ارسالی به تیر را به گل تبدیل کرد.

برخلاف پیش‌بینی‌ها، عراق در فاصله کمتر از ۱۰ دقیقه با ضربه سر قدرتمند ایمن حسین بازی را به تساوی کشاند، اما این تساوی پایدار نبود؛ چرا که پرس بی‌امان و خستگی‌ناپذیر هالند نتیجه داد. او روی یک پاس رو به عقب آرام و بی‌دقت، از کندی دروازه‌بان عراق نهایت استفاده را برد و دفع توپ سنگربان پس از برخورد به زانوی مهاجم نروژ وارد دروازه شد.

با این حال، نماینده آسیا بلافاصله به بازی برگشت؛ جایی که دیوید مولر وولف مجبور شد یک والی از فاصله نزدیک را مهار کند تا دروازه تیمش فرو نریزد. همچنین در آخرین ثانیه‌های نیمه اول، شوت سرکش آکام هاشم با فاصله‌ای مویی از بالای تیرک افقی به بیرون رفت.

نروژ در نیمه دوم کنترل بیشتری بر بازی داشت و با گذشت ۱۰ دقیقه از این نیمه، توسط لئو اوستیگارد تعویض‌شده برتری خود را دو برابر کرد. پس از اینکه هالند یک موقعیت خوب را برای ثبت هت‌‌تریک از دست داد، ضربه سر قوسی این بازیکن در عرض دروازه باعث شد مدافع عراق به اشتباه دروازه خودی را باز کند تا پیروزی نروژ پررنگ‌تر شود.

نمره‌دهی فنی به وایکینگ‌ها در شب پیروزی مقابل عراق

خط دروازه و دفاع

اورژان نیلاند (۶/۱۰): روی گل عراق شانس چندانی برای مهار نداشت و در طول مسابقه نیز مجبور به واکنش‌های زیادی نشد.

جولیان رایرسون (۶/۱۰): نتوانست آن‌طور که دوست داشت رو به جلو حرکت کند و ارسال‌های او کیفیت همیشگی را نداشت.

کریستوفر آیر (۷/۱۰): یک تکل حیاتی برای متوقف کردن الحمادی در موقعیت تک‌به‌تک زد و خط دفاعی را به خوبی رهبری کرد.

توربیورن هگم (۶/۱۰): بازی را متزلزل شروع کرد اما در نهایت آرامش خود را به دست آورد و دفع توپ‌های زیادی انجام داد.

دیوید مولر وولف (۷/۱۰): به خوبی نفوذ کرد و پاداش آن را با یک پاس گل زیبا برای گل اول گرفت. او همچنین با یک بلوک عالی مانع از فروپاشی حتمی دروازه شد.

خط هافبک

ساندر برگ (۶/۱۰): در حفظ توپ همیشه شجاعانه عمل نکرد، اما هر زمان تصمیم به پیشروی گرفت، پایه‌گذار گل اول تیمش شد.

فردریک اورسنس (۶/۱۰): هافبک بنفیکا یک بازی بی‌حاشیه، منظم و پر از دوندگی را به نمایش گذاشت.

مارتین اودگارد (۶/۱۰): با توجه به سطح حریف، انتظار می‌رفت موقعیت‌های بیشتری خلق کند، اما اغلب در جریان اصلی بازی نبود. هرچند که یک پاس گل از روی نقطه کرنر ارسال کرد.

خط حمله

الکساندر سورلوت (۵/۱۰): وقتی او به اجبار در کناره‌ها به کار گرفته می‌شود، کاملاً واضح است که یک وینگر نیست. او پیش از تعویض، برای گذاشتن کوچک‌ترین تأثیری روی بازی دست‌وپا زد.

ارلینگ هالند (۸/۱۰): اجتناب‌ناپذیر. او با اولین شوت در چارچوب خود در جام جهانی گلزنی کرد و پاداش پرس سنگینش را با گل دوم گرفت. در نیمه دوم آرام بود اما مأموریتش را انجام داد.

آنتونیو نوسا (۷/۱۰): با تکنیک چشم‌نواز خود بسیار تیزهوش نشان داد و روی گل اول نقش داشت. کاملاً مشخص است چرا به او لقب «نیمار نروژی» داده‌اند.

بازیکنان تعویضی و سرمربی

اسکار باب (۶/۱۰): حضور نسبتاً آرامی را در زمین تجربه کرد.

کریستین تورستود (۷/۱۰): به ثبت گل به خودی اواخر بازی کمک کرد و یک تهدید دائمی نشان داد.

آندریاس شلدروب (۶/۱۰): زمان زیادی برای کار با توپ نداشت و ضربه سختی را هم متحمل شد.

لئو اوستیگارد (۷/۱۰): مدت کوتاهی پس از ورودش به زمین، با یک ضربه سر چکشی گلزنی کرد.

پاتریک برگ (بدون نمره): در اواخر بازی برای تقویت خط هافبک آمد.

استاله سولباکن (۸/۱۰): یک روز بسیار رضایت‌بخش برای سرمربی نروژ رقم خورد؛ کسی که می‌داند کسب پیروزی در این مسابقه، با توجه به دیدارهای سخت بعدی مقابل سنگال و فرانسه، برای شانس صعود آن‌ها حیاتی بود.

منبع: گل