رونمایی از نقشه راه لامین یامال برای پادشاهی در فوتبال جهان

به گزارش ایلنا، وقتی در مراسم رونمایی از یک تبلیغ مربوط به جام جهانی از لیونل مسی خواسته شد تا نام بهترین بازیکن نسل جدید را بگوید، او گفت: «لامین خواهد بود. هیچ شکی در آن نیست: برای من، او بهترین است.»

در همان هفته، شبکه تلویزیونی آمریکایی CBS از لامین یامال در مقابل دوربین پرسید که آیا اسپانیا قهرمان جام جهانی خواهد شد؟ او لبخند زد و گفت: «بله».

آنچه لامین یامال، پدیده شگفت‌انگیز اسپانیا را به معنای واقعی کلمه متمایز و فوق‌العاده می‌کند، صرفاً تمجیدهایی نیست که نثارش می‌شود؛ بلکه خونسردی و آرامشی است که او با به کمک آن این شرایط را مدیریت می‌کند و وضوحی است که از همین حالا در حال شکل دادن به هویت خود به عنوان یک فوتبالیست و یک مرد است.

او ۱۸ سال سن دارد. پیش از این در نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا بازی کرده، قهرمان جام ملت‌های اروپا شده و پیراهن شماره ۱۰ بارسلونا را بر تن کرده است که مسی نزدیک به ۱۵ سال آن را می‌پوشید. با این حال، برجسته‌ترین نکته در مورد او، این نبوغ و بلوغ زودرس نیست؛ بلکه آرامش و وقار اوست.

مقایسه‌ با مسی اجتناب‌ناپذیر است

مقایسه با مسی به سراغ لامین یامال می‌آید، چه او خودش این را بخواهد و چه نخواهد.

از یک سو، هر دوی آن‌ها چپ‌پا هستند و بازی این بازیکن جوان از همان هوش دریبل‌زنی و همان راحتی فریبنده‌ای بهره می‌برد که کارهای دشوار را ناگزیر و ساده جلوه می‌دهد.

او در سن مشابه، تأثیر بسیار بزرگ‌تری نسبت به مسی داشته است، اما این امر که بگوییم او می‌تواند به همان سطح برسد، هنوز خیلی زود و ناپخته است.

اگرچه ممکن است این مقایسه‌ها بیهوده به نظر برسند، اما یک آمار نشان می‌دهد که لامین یامال در مسیر تبدیل شدن به وارث شایسته مسی قرار دارد.

او در سن ۱۸ سالگی، ۱۵۱ بار برای بارسلونا بازی کرده است. در حالی که تا زمان رسیدن مسی به نوزدهمین سالروز تولدش در ۲۴ ژوئن ۲۰۰۶، او تنها ۴۱ بار در مسابقات سطح اول برای این باشگاه به میدان رفته بود.

رونالدینیو که در آغاز آن دوران طلایی در بارسلونا در کنار مسی بازی می‌کرد و با او قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد، این اصالت و تبار را به طور مستقیم ترسیم کرده است.

این ستاره برزیلی در ماه مارس به وب‌سایت فیفا گفت: «من و مسی تاریخ‌سازی کردیم و اکنون نوبت لامین یامال است. آنچه او در چنین سن کمی نشان داده، فوق‌العاده است.»

ریو فردیناند، مدافع سابق منچستریونایتد پا را از این هم فراتر گذاشت؛ وقتی از او پرسیده شد که آیا یامال در حال حاضر از مسی و کریستیانو رونالدو در سن مشابه بهتر است یا خیر. فردیناند به شبکه ESPN  چنین پاسخ داد: «بله، پتانسیل یا سقف توانایی‌های او ممکن است بهتر از آن‌ها باشد. کارنامه کاری او در ۱۷ سالگی را هیچ‌کس انجام نداده است. پله شاید این کار را کرده باشد، اما من بازی پله را ندیدم.»

لوئیس دلا فوئنته، سرمربی اسپانیا که پیشرفت لامین یامال را در رده‌های سنی مختلف تیم ملی تماشا کرده، معتقد است آنچه می‌بیند تنها یک استعداد ساده نیست.

دلا فوئنته گفت: «او بازیکنی است که از سوی خدا متبرک شده است. نابغه‌های فوتبال چیز خاصی دارند و او هم آن را دارد. شما بلافاصله می‌توانید آن دسته از فوتبالیست‌هایی را ببینید که لمس شده با جادو هستند؛ جادویی که می‌گوید: تو قرار است خاص باشی.»

هانسی فلیک که هر روز او را در تمرینات می‌بیند و عملکردش را در بزرگترین مسابقات کل فصل تماشا کرده است، از ادبیات مشابهی استفاده می‌کند.

سرمربی بارسلونا گفت: «او خاص است، او یک نابغه است. او در مسابقات بزرگ خودش را نشان می‌دهد. بازیکنان معمولاً تا سن ۲۴ یا ۲۵ سالگی به این سطح از بلوغ نمی‌رسند. اگر این نوع استعداد تنها هر نیم قرن یک بار ظهور می‌کند، خوشحالم که در بارسلونا حضور دارد.»

آنچه لامین یامال را از بیشتر پدیده‌های شگفت‌انگیز جدا می‌کند این است که او تلاشی برای تبدیل شدن به مسی انجام نمی‌دهد. او مسی را تحسین می‌کند، اما یک لجاجت و سرسختی پنهان در نحوه شکل دادن به جاه‌طلبی‌های خودش وجود دارد.

او گفت: «برای من، مسی بزرگترین بازیکن فوتبال در تاریخ است. او یک افسانه است و من خودم را شایسته مقایسه شدن با او نمی‌دانم. من نمی‌خواهم مسی باشم و خودش هم این را می‌داند. من می‌خواهم مسیر خودم را دنبال کنم.»

همین موضوع در خصوص ورود کریستیانو رونالدو به این گفتگو نیز صدق می‌کند. لامین یامال این مقایسه یا میراث را رد نمی‌کند – او فقط از سازماندهی اهداف و جاه‌طلبی‌هایش بر پایه آن امتناع می‌ورزد.

او در یک مراسم اهدای جوایز گفت: «بهترین کار این است که خودتان را با هیچ‌کس مقایسه نکنید. بازیکنانی مانند کریستیانو رونالدو کاری را که انجام دادند به این دلیل بود که می‌خواستند خودشان باشند. من تلاش می‌کنم خودم باشم، بازی خودم را انجام دهم و کاری کنم که مردم من را به خاطر لامین بودن بشناسند.»

فشار وجود ندارد، این یک بهانه است

دنیای فوتبال مملو از مدعیان سابق تاج و تخت مسی است که همگی سطوح و درجات مختلفی از موفقیت، سختی و ناملایمات را تجربه کرده و آسیب دیده‌اند.

جیووانی دوس سانتوس، جرارد دلوفئو، آنسو فاتی، منیر الحدادی و به ویژه بویان کرکیچ، تنها چند تن از بازیکنانی هستند که از آن‌ها به عنوان پدیده بزرگ بعدی یاد می‌شد.

لامین یامال ترجیح می‌دهد اجازه دهد رسانه‌ها حرف‌هایشان را بزنند، در حالی که خودش روی عمل کردن و پیش رفتن تمرکز می‌کند؛ حتی با وجود شایعات مداوم درباره توپ طلا که از ۱۶ سالگی به دنبال او بوده است.

او به این خاطر بازی می‌کند که مردم لذت ببرند. او می‌خواهد کودکان دوست داشته باشند شبیه به او باشند، نه شبیه به مسی یا رونالدو.

او گفت: «من به توپ طلا فکر نمی‌کنم. من می‌خواهم از بازی خودم لذت ببرم و با بارسا و تیم ملی به پیروزی برسم. فشار وجود ندارد، این یک بهانه است. اگر فقط به لذت بردن و سرگرم شدن فکر کنید، هیچ فشاری وجود نخواهد داشت.»

اینوسنته دیاز، مربی دوران کودکی او که بازی او را در آکادمی بارسلونا تماشا می‌کرد، سال‌ها پیش این موضوع را گفته بود.

او در سال ۲۰۲۵ به روزنامه اسپانیایی اسپورت گفت: «او حتی از مسی هم بهتر است. او دارای ترکیبی منحصربه‌فرد از ویژگی‌های فیزیکی است که یادآور هر دو بازیکن یعنی مسی و کریستیانو رونالدو است. او تا شش سال دیگر برنده توپ طلا خواهد شد.»

لامین یامال به سهم خود، جام جهانی را در تیررس نگاهش نگه می‌دارد.

او پیش از این نظرش را درباره شانس اسپانیا در این رقابت‌ها به ما گفته است؛ یک کلمه که به زبان انگلیسی بیان شد ("Yes"). اما پشت این لبخند، بازیکنی قرار دارد که تمام زندگی‌اش را در رویای حضور در این تورنمنت سپری کرده است.

او گفت: «من همیشه بازی در جام جهانی و دیدن مادرم روی سکوها را تصور کرده‌ام. امیدوارم بتوانم قهرمان آن شوم.»

الهام گرفتن از مودریچ نشانه‌ای برای آینده است؟

یک موضوع پنهان در دیدرس همگان درباره لامین یامال وجود دارد که مربیان او در لاماسیا – آکادمی بارسلونا – مدت‌ها قبل از اینکه بقیه جهان متوجه آن شوند، درک کرده بودند.

نام او به عنوان یک وینگر ثبت شده است. او مدافعان کناری را از جناح چپ به وحشت می‌اندازد و آمار دریبل‌زنی او در سطح نخبگان است. با این حال، زمانی که شبکه CBS از او پرسید که در دوران کودکی چگونه بازی می‌کرد، پاسخ او مانند یک رمزگشایی بود.

او گفت: «وقتی کوچک بودم هیچ‌وقت زیاد دریبل نمی‌زدم یا از سد حریفان زیادی عبور نمی‌کردم. گل‌های زیادی می‌زدم و زیاد می‌دویدم، اما فراتر از همه این‌ها، دید بسیار خوبی از بازی داشتم. من روی کارهایی که مسی انجام می‌داد تمرکز می‌کردم چون او پاس‌های متفاوتی می‌داد؛ پاس‌هایی که منجر به گل می‌شدند. و به مودریچ نگاه می‌کردم که با بیرون پا پاس می‌داد. این برای من جالب‌تر از دریبل زدن به نظر می‌رسید، زیرا بیشتر به ذهن مربوط می‌شود.»

مودریچ؛ نه آرین روبن، نه فرانک ریبری و نه هیچ‌یک از مهاجمان کناری بزرگی که او می‌توانست نام ببرد. یک هافبک مرکزی خلاق در عمق زمین که نبوغش فضاسازی بود؛ بازیکنی که یامال در کودکی او را تماشا می‌کرد و به او فکر می‌کرد.

آلبرت پویگ، یکی از مربیان او در آکادمی بارسلونا، سال‌ها پیش متوجه این موضوع شده بود.

پویگ گفت: «لامین زمانی که توپ را در مقابل خود دارد، خودش را بهتر ابراز می‌کند. من فکر می‌کنم او می‌تواند همان‌طور که مسی تکامل یافت، پیشرفت کند؛ یعنی نزدیک شدن به جریان بازی، در تماس بودن با توپ و مشارکت بیشتر.»

داده‌ها و آمار نیز در حال تایید این موضوع هستند. در طول دو فصل گذشته، لامین یامال به طور فزاینده‌ای بیشتر به فضاهای داخلی و مرکزی زمین متمایل شده و به همان اندازه که یک وینگر است، به عنوان بازیساز دوم نیز عمل می‌کند.

خولن گررو که با او در سیستم جوانان اسپانیا کار کرده است، از این مسیر غافلگیر نشده است.

گررو گفت: «البته که می‌توانم او را در نقش یک مهاجم کاذب تصور کنم. اما این موقعیت پیچیده‌ای است زیرا تیم‌ها مرکز زمین را بیشتر می‌بندند، فضاهای کمتری وجود دارد و باید صبورتر باشید. اما او بسیار باهوش است و می‌داند چگونه حرکت کند.»

نقش وینگر به سرعت و انزوا در کناره‌ها پاداش می‌دهد؛ در حالی که نقش مرکزی به تمام چیزهایی پاداش می‌دهد که لامین یامال در کودکی به سمت آن‌ها جذب شده بود: دید، زمان‌بندی و پاسی که پیش از رها شدن از پای شما، سرنوشتش تبدیل شدن به گل است.

مسی دقیقاً همین مسیر را طی کرد؛ از جناح راست به مهاجم کاذب، از کناره‌ها به مرکز بزرگترین تیم باشگاهی تاریخ.

برای مسی تا اواسط دهه ۲۰ زندگی‌اش طول کشید تا این فرآیند را کامل کند، اما لامین یامال ممکن است به این اندازه زمان نیاز نداشته باشد.

جام جهانی در راه است. لامین یامال زمانی که این تورنمنت فرا برسد ۱۸ ساله خواهد بود و تا روز قبل از اولین بازی نیمه‌نهایی در ۱۴ جولای، ۱۹ ساله نخواهد شد.

اسپانیا به عنوان یکی از مدعیان اصلی و تیمی که حول محور او ساخته شده است، پا به آنجا خواهد گذاشت.