غیبت تیمهای جذاب در جام جهانی 2026/ ایتالیای ناکام
ایتالیا قطعا جذابترین تیمی است که در اتفاقی عجیب بار دیگر از سفر به جام جهانی بازمانده تا شور و هیجان این رقابت را با کاهشی بزرگ مواجه کند.
به گزارش ایلنا، سومین دوره رقابتهای جام جهانی فوتبال در تاریخ ۳۰ خرداد ۱۳۱۷، برابر با ۱۹ ژوئن ۱۹۳۸، با قهرمانی تیم ملی ایتالیا در فرانسه به پایان رسید؛ رقابتهایی که در آستانه آغاز جنگ جهانی دوم برگزار شد و تحت تأثیر بحرانهای سیاسی و غیبت چند قدرت بزرگ فوتبال جهان قرار داشت.
تیم ملی ایتالیا در دیدار نهایی موفق شد با نتیجه ۴ بر ۲ مجارستان را شکست دهد و برای دومین دوره متوالی، عنوان قهرمانی جهان را به دست آورد؛ اتفاقی که این تیم را به نخستین قهرمان دو دوره متوالی جام جهانی تبدیل کرد.
میزبانی فرانسه در فضای ملتهب اروپا
فیفا میزبانی سومین دوره جام جهانی را به فرانسه سپرد، اما شرایط سیاسی اروپا در آن زمان بسیار بحرانی بود. آلمان نازی، اتریش را به خاک خود ضمیمه کرده بود و چکسلواکی نیز در آستانه تجزیه قرار داشت. با وجود این تنشها، مسابقات طبق برنامه برگزار شد.
برخلاف جام جهانی ۱۹۳۴ در ایتالیا که با ساخت ورزشگاههای جدید همراه بود، فرانسویها از ورزشگاههای موجود استفاده کردند و ورزشگاه المپیک کلمب در حومه پاریس میزبان دیدار فینال شد.
غیبتهای بزرگ در جام
یکی از مهمترین غایبان این دوره، اتریش بود؛ تیمی قدرتمند که در دوره قبل به نیمهنهایی رسیده بود اما پس از الحاق به آلمان، از حضور در جام جهانی محروم شد.
اسپانیا نیز به دلیل جنگ داخلی نتوانست در این مسابقات شرکت کند. همچنین آرژانتین و اروگوئه در اعتراض به انتخاب دوباره یک میزبان اروپایی، از حضور در جام انصراف دادند. در نتیجه، مسابقات به جای ۱۶ تیم با ۱۵ تیم برگزار شد.
فرمت مسابقات و صعود مستقیم میزبان و قهرمان
برای نخستین بار، تیم میزبان یعنی فرانسه و مدافع عنوان قهرمانی یعنی ایتالیا، بدون حضور در مرحله مقدماتی مستقیماً به مرحله نهایی صعود کردند؛ قانونی که تا جام جهانی ۲۰۰۲ ادامه داشت.
مسابقات همانند دوره قبل به صورت حذفی برگزار شد و در صورت تساوی پس از ۱۲۰ دقیقه، بازی تکرار میشد.
نتایج مهم مسابقات
در مرحله یکهشتم نهایی، سوئد با نتیجه ۸ بر صفر کوبا را شکست داد که پرگلترین بازی مسابقات بود. فرانسه ۳ بر ۱ بلژیک را برد و ایتالیا پس از وقت اضافه ۲ بر ۱ از سد نروژ گذشت.
یکی از جذابترین بازیهای تاریخ جام جهانی نیز در همین مرحله رقم خورد؛ جایی که برزیل با نتیجه ۶ بر ۵ لهستان را شکست داد.
در مرحله یکچهارم نهایی، برزیل ابتدا مقابل چکسلواکی ۱-۱ مساوی کرد و در بازی تکراری ۲ بر ۱ پیروز شد. ایتالیا نیز ۳ بر ۱ فرانسه میزبان را حذف کرد.
در نیمهنهایی، ایتالیا ۲ بر ۱ برزیل را شکست داد و راهی فینال شد.
فینال؛ دومین قهرمانی متوالی ایتالیا
دیدار فینال در حضور حدود ۴۵ هزار تماشاگر برگزار شد. ایتالیا با ستارههایی مانند جووانی فراری و سیلویو پیولا از همان ابتدا بازی را در اختیار گرفت و در نهایت ۴ بر ۲ پیروز شد.
سیلویو پیولا در این دیدار دو گل به ثمر رساند و یکی از بهترین بازیکنان میدان بود. ایتالیا با این قهرمانی، رکوردی تاریخی ثبت کرد که بعدها تنها برزیل در سالهای ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲ توانست آن را تکرار کند.
آقای گل و آمار مسابقات
لئونیداس داسیلوا، ستاره برزیلی، با ۷ گل عنوان آقای گل رقابتها را به دست آورد.
در مجموع ۱۸ مسابقه برگزار شد و ۸۴ گل به ثمر رسید؛ یعنی میانگین ۴.۶۶ گل در هر بازی.
تعداد کل تماشاگران این دوره نیز حدود ۳۷۵ هزار نفر اعلام شد.
حاشیهها و اتفاقات ماندگار
در مسیر قهرمانی ایتالیا، نروژیها پس از شکست مقابل این تیم به داوری اعتراض کردند و حتی سفارت نروژ در پاریس شکایت رسمی به فیفا ارائه داد، اما نتیجه تغییر نکرد.
کوبا که برای نخستین بار در جام جهانی حضور داشت، با پیروزی مقابل رومانی به یکچهارم نهایی رسید اما در آن مرحله ۸ بر صفر مقابل سوئد شکست خورد.
دیدار برزیل و لهستان نیز یکی از تاریخیترین بازیهای جام جهانی بود؛ ارنست ویلیموسکی از لهستان ۴ گل زد، اما تیمش شکست خورد. او نخستین بازیکنی شد که در یک بازی جام جهانی ۴ گل میزند اما بازنده میشود.
همچنین در این دوره نخستین اخراج تاریخ جام جهانی ثبت شد.
آخرین جام پیش از جنگ جهانی دوم
جام جهانی ۱۹۳۸ آخرین رویداد بزرگ فوتبال جهان پیش از آغاز جنگ جهانی دوم بود. پس از این مسابقات، جهان وارد جنگ شد و جام جهانی تا ۱۲ سال بعد، یعنی سال ۱۹۵۰ در برزیل، برگزار نشد.
ایتالیا با هدایت ویتوریو پوتسو، که هر دو قهرمانی ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ را به دست آورد، نشان داد در آن سالها از نظر تاکتیکی و تیمی یک سر و گردن بالاتر از رقبا قرار داشت.
جام جهانی ۱۹۳۸ نه فقط یک تورنمنت فوتبالی، بلکه نمادی از پایان یک دوران و آغاز یکی از تاریکترین فصلهای تاریخ جهان بود.
