پادشاهی بازیکنان در استمفوردبریج جواب داد

به گزارش ایلنا، پیروزی اقتصادی یک بر صفر مقابل لیدز ناامید، تمام تضادهای این روزهای چلسی را به نمایش گذاشت؛ تیمی که با تمام توان جنگید تا لیام روزنیور تنها پس از ۱۰۶ روز اخراج شود و حالا در غیاب او، همان بازیکنان بی‌انگیزه، ناگهان در ومبلی به جنگجویانی تمام‌عیار تبدیل شدند.

اگر روزنیور نظاره‌گر این نیمه‌نهایی کسل‌کننده بود، حق داشت بپرسد آن غیرت و دوندگی که با گل ضربه سر انزو فرناندز همراه شد، در دوران حضور او کجا پنهان شده بود؟ چلسی که تحت هدایت او ۵ باخت پیاپی بدون گل زده (اتفاقی که از سال ۱۹۱۲ بی‌سابقه بود) را تجربه کرده بود، حالا در غیابش دوباره راه پیروزی را یاد گرفته است. استراتژی «استخدام و اخراج» دوران آبراموویچ که ۱۸ جام بزرگ را به ارمغان آورد، گویا در رگ‌های مالکان جدید (بلوکو) هم جاری شده تا با هشتمین مربی خود، در آستانه صید یک جام جدید قرار بگیرند.

انزو فرناندز؛ از خیانت به رختکن تا قهرمانی در میدان

ستاره بی‌چون و چرای زمین، انزو فرناندزی بود که همین چندی پیش توسط روزنیور به دلیل «عبور از خط قرمزها» و مصاحبه برای جدایی، دو جلسه محروم شده بود. انزو که گویی برای رئال مادرید چراغ سبز نشان می‌داد، در ومبلی دوباره به همان فرمانده آرژانتینی تبدیل شد. او با سیزدهمین گل فصل خود، طلسم ۴۹۸ دقیقه گل نزدن چلسی را شکست تا ثابت کند قدرت اصلی در لندن نه در دستان مربی، بلکه در اختیار ساق‌های بازیکنان است.

قدرت کثیف بازیکنان؛ فرمول همیشگی چلسی

راب گرین، دروازه‌بان سابق انگلیس، با انتقاد از این وضعیت می‌گوید: «این صحنه‌ها زشت است اما بازیکنان تمام قدرت را در اختیار دارند و انزو فرناندز نماد این جریان بود. او بازی را چرخاند، در حالی که در روزهای آخر روزنیور خبری از این تلاش نبود. این وضعیت برای یک باشگاه سالم نیست، اما برای چلسی، این راهی است که آن‌ها را به فینال می‌رساند. به بازیکنان یک وجب رو بدهی، یک مایل پیش می‌روند!»

بازگشت از ویرانه؛ فینال در انتظار آبی‌ها

حالا کالم مک‌فارلین، سرمربی موقت، باید تیم را برای فینال ۱۶ می مقابل منچسترسیتی آماده کند. چلسی نشان داده که در انجام یک شعبده‌بازی تخصص دارد: تبدیل یک فصل فاجعه‌بار به فصلی با جام قهرمانی. اگر بازیکنانی که در طول فصل بارها غیب‌شان می‌زد، مقابل شاگردان گواردیولا هم همین چهره را نشان دهند، شاید یک افتخار دیگر به تالار افتخارات پر از آشوب استمفوردبریج اضافه شود. همان‌طور که مک‌فارلین گفت: «شخصیت این گروه بارها زیر سوال رفته، اما امروز آن‌ها ثابت کردند که وقتی بخواهند، کارهای بزرگی انجام می‌دهند.»