پایان جادوی آربلوا روی نیمکت رئال مادرید/ تیره و ناامیدکننده

به گزارش ایلنا، گل دقیقه ۹۴ بیرین، نه تنها پیروزی را قطعی کرد، بلکه خط بطلانی بر تمام بحث‌های مربوط به قهرمانی لالیگا کشید. رئال مادرید با یک امتیاز و این حس انکارناپذیر که جام از میان انگشتانش سُر خورده است، ورزشگاه لا کارتوجا را ترک کرد. تنها در عرض دو ماه، آن‌ها از حاکم سرنوشت خود بودن، به تماشای فاصله گرفتن بارسلونا با ۹ پیروزی متوالی رسیدند. حالا اختلاف به قدری زیاد است که دیگر نه مجالی برای حساب و کتاب ریاضی مانده و نه نوری برای رویاپردازی.

البته اوضاع همیشه این‌قدر تیره و تار نبود. وقتی آربلوا آمد، رئال مادرید شتاب تازه‌ای گرفت؛ تیم نفس راحتی کشید، وینیسیوس دوباره به بازیکنی تعیین‌کننده تبدیل شد و کهکشانی‌ها به آنچه غیرممکن به نظر می‌رسید دست یافتند: تصاحب صدر جدول در هفته بیست‌وچهارم، یعنی همان زمانی که بارسا در مونتیلیوی لغزید. اما این خوشبختی فقط یک هفته دوام آورد. مادرید در ورزشگاه ال‌سادار با گل دقیقه ۹۰ رائول گارسیا زانو زد و از آن به بعد، در حالی که بارسا پیروزی‌ها را به هم گره می‌زد، تیم آربلوا به تدریج تحلیل رفت. آن‌ها تنها قربانیان دقایق پایانی نبودند؛ گل‌های موریکی در سون مویکس و بیرین در شب گذشته، مجموعه‌ای از گل‌های دیرهنگام را تکمیل کردند که ۵ امتیاز حیاتی را از چنگ رئال ربود.

جام حذفی در همان روزهایی که آربلوا کارش را شروع کرده بود در آلباسته از دست رفت. رقابت برای قهرمانی لیگ هم روز به روز دشوارتر شد. وقتی هر دو جبهه عملاً بسته شدند، لیگ قهرمانان به آخرین پناهگاه در فصلی تبدیل شد که به شدت تشنه یک جام بود. کمتر کسی به بقا باور داشت، اما رئال مادرید با نشان دادن شخصیت واقعی خود مقابل سیتی، آن‌ها را در برنابئو درهم کوبید و کار را در اتحاد تمام کرد.

اما داستان بایرن متفاوت بود و رئال را دوباره به زمین سخت واقعیت کوبید. بازی برگشت در مونیخ به شکل ویژه‌ای دردناک بود؛ مادرید ۲-۳ عقب افتاد، کاماوینگا در حساس‌ترین لحظه کارت زرد دوم را گرفت و دو گل در دقایق پایانی، در میان تصمیمات جنجالی داوری، شوک بزرگی را در آلیانز آرنا به هواداران مادرید وارد کرد. مادرید جنگنده با جام وداع کرد، اما افتخار لزوماً تضمین‌کننده پیروزی نیست.

سقوط نهایی

آنچه در ادامه رخ داد، نوعی از دست دادن تمرکز بود که به هیچ وجه با کیفیت این اسکواد همخوانی ندارد؛ فقط یک برد در ۶ بازی اخیر. غیبت شوامنی، میلیتائو و کورتوا بی‌تأثیر نبود، اما این شرایط هم نمی‌تواند آمار ضعیف فعلی را به طور کامل توجیه کند. آربلوا در ۲۳ بازی خود آمار ۶۰.۹ درصد پیروزی را ثبت کرده است که ضعیف‌ترین درصد برد میان تمام مربیان رئال مادرید (با حداقل ۲۰ بازی) از زمان اخراج برند شوستر در سال ۲۰۰۸ (با ۵۹ درصد برد) محسوب می‌شود. او در لالیگا همین حالا بیشتر از دوران کوتاه ژابی آلونسو، امتیاز از دست داده است.

«آثار حضور آربلوا» برای چند هفته کاملاً واقعی بود؛ او موفق شد ایمان را به تیمی که از درون دچار تفرقه شده بود بازگرداند، بازیکنانی که به حاشیه رفته بودند را احیا کند و مانع از پایان زودهنگام فصل شود. با این حال، پایان این قصه می‌تواند بسیار بی‌رحمانه‌تر باشد. بارسا ممکن است در ال‌کلاسیکو قهرمانی‌اش را قطعی کند، یا اگر زودتر این اتفاق بیفتد، تصویر تونل افتخار زدن رئالی‌ها برای آبی‌اناری‌ها در بازگشت به نیوکمپ، به کابوس مادریدی‌ها تبدیل خواهد شد. دو تصویری که تا همین دو ماه پیش، هیچ‌کس در باشگاه جرئت تصور کردنشان را هم نداشت.

آربلوا در واکنش به این وضعیت گفت: «کسانی که باید درباره این نوع موقعیت‌ها تصمیم‌گیری کنند، نه چیزی می‌دانند و نه درکی از ماجرا دارند.»