فریاد اعتراض علیه مالکیت بلوکو
اتحاد هواداران چلسی و استراسبورگ در استمفوردبریج
هواداران چلسی و باشگاه استراسبورگ، در راهپیمایی مشترکی علیه گروه مالکیت «بلوکو» اعتراض کردند تا نارضایتی خود را از مدل مالکیت چندباشگاهی به گوش مدیران برسانند.
به گزارش ایلنا، ورزشگاه استمفوردبریج روز شنبه به صحنه یک اعتراض فرامرزی کمسابقه تبدیل شد؛ جایی که صدها تن از هواداران چلسی دوشادوش طرفداران باشگاه استراسبورگ فرانسه راهپیمایی کردند. این تظاهرات که از مقابل «ولفپک» آغاز شد و به سمت ورزشگاه ادامه یافت، نتیجه خشم فزاینده نسبت به گروه سرمایهگذاری «بلوکو» به رهبری تاد بولی و بهداد اقبالی است که کنترل هر دو باشگاه را در اختیار دارند.
این تجمع با دودهای آبیرنگ، منورها و بنرهایی همراه بود که نارضایتی از مسیر فعلی باشگاه را فریاد میزدند. هواداران فرانسوی به طور اختصاصی برای رساندن صدای اعتراض خود به لندن سفر کرده بودند؛ چرا که بسیاری از آنها معتقدند استراسبورگ از زمان روی کار آمدن بلوکو، به یک «تیم دوم» یا باشگاهی برای پرورش و تغذیه بازیکنان چلسی تبدیل شده است.
انتقادات تند از پروژه بلوکو
دیوید کوک، سازماندهنده این راهپیمایی، در ارزیابی خود از مدیریت فعلی هیچ ابایی نداشت و به گزارش میرر اعلام کرد: «این راهپیمایی اعتراضی در کنار هواداران استراسبورگ، حامل یک پیام واحد و متحد است: بلوکو اخراج. در طول چهار فصلی که بلوکو مسئولیت این باشگاه بزرگ را بر عهده داشته، شاهد فرسایش ذهنیت و ارزشهایی بودهایم که باعث موفقیت تیم در سطوح عالی میشد. بحث ما زیادهخواهی نیست؛ بحث بر سر استانداردهاست. بلوکو با سوءمدیریت وحشتناکی که آینده باشگاه را بسیار متزلزل کرده، بارها ثابت کرده است که نگهبان شایستهای برای این باشگاه نیست.»
کوک در ادامه توضیح داد که هدف آنها آگاه کردن سرمایهگذاران «کلیرلیک کپیتال» از میزان نارضایتیهای موجود است. او افزود: «هدف ما این است که حرکت اعتراضیمان پوشش رسانهای گستردهای ایجاد کند تا سرمایهگذاران کلیرلیک متوجه شوند که این به اصطلاح پروژه، در داخل و خارج از زمین با شکست مواجه شده است. استراسبورگ هم در مشکل مالکیت با ما شریک است و آنها برای بازپسگیری هویت فوتبالی خود میجنگند. ما معتقدیم این میتواند لحظهای تاریخی در فوتبال باشد که هواداران دو کشور مختلف برای ایجاد تغییر، در کنار هم قدم برمیدارند.»

نتایج ضعیف، هیزم بر آتش خشم استمفوردبریج
خشم ناشی از راهپیمایی پیش از مسابقه، خیلی زود به داخل ورزشگاه سرایت کرد؛ چرا که تیره روزیهای چلسی در زمین مسابقه همچنان ادامه داشت. در جریان شکست ناامیدکننده ۱-۰ مقابل منچستریونایتد، فریادهای «ما چلسی خودمان را میخواهیم» به وضوح نشاندهنده شکاف عمیق میان سکوها و اتاق مدیریت بود. این شکست یک رکورد منفی تاریخی را ثبت کرد؛ چرا که برای اولین بار از سال ۱۹۱۲، باشگاه در چهار بازی پیاپی لیگ تن به شکست داد و حتی موفق به باز کردن دروازه حریفان هم نشد.
لیام روزنیور، سرمربی تیم که در اوایل این فصل طی یک تصمیم جنجالی برای جایگزینی انزو مارسکا از استراسبورگ به چلسی منتقل شد، اکنون تحت فشار شدیدی قرار دارد. جابهجایی پرسنل بین دو باشگاه تحت مالکیت بلوکو در ماه ژانویه، محرک اصلی پیوستن اولتراهای فرانسوی به این اعتراضات بود. با وجود این ناآرامیها، گفته میشود مدیران ارشد باشگاه همچنان از روزنیور برای طولانیمدت حمایت میکنند، هرچند هواداران به دنبال ثبات و موفقیتهای فوری هستند.
ریسکهای بزرگ برای چشمانداز بلوکو
تبعات مالی فرم فعلی چلسی میتواند برای مدل اقتصادی بلوکو ویرانگر باشد. با کمرنگ شدن شانس کسب سهمیه لیگ قهرمانان، باشگاه با کاهش چشمگیر درآمد روبرو خواهد شد که وضعیت مالی تحت فشار آنها را پیچیدهتر میکند. بهداد اقبالی اخیراً به نیاز تیم به بازیکنان باتجربه برای رسیدن به ثبات اشاره کرده است، اما بسیاری از هواداران بر این باورند که آسیبهای ناشی از تغییر مداوم مربیان و تمرکز بیش از حد بر بازیکنان جوان، باشگاه را سالها به عقب رانده است.
در حالی که فریادهای «بلوکو اخراج» بلندتر از همیشه به گوش میرسد، مالکان باشگاه با دورانی تعیینکننده روبرو هستند. با در پیش بودن نیمهنهایی جام حذفی مقابل لیدزیونایتد، جو پیرامون باشگاه همچون انبار باروتی از ناامیدی و مطالبه برای تغییر است.