اشلی کول:
ایتالیا از من یک سرمربی ساخت
اشلی کول با ۱۰۷ بازی ملی، رتبه هفتم تاریخ تیم ملی انگلیس را در اختیار دارد؛ اما او معتقد است ساختار فوتبال این کشور مانع از ورود او به دنیای سرمربیگری شده و او را ناامید کرده بود.
به گزارش ایلنا، کول در حال حاضر اولین تجربه سرمربیگری خود را در تیم چزنا، حاضر در دسته دوم ایتالیا، پشت سر میگذارد. او پس از سالها دستیاری و تکمیل مدارج مربیگری، اولین فرصت هیجانانگیزی که به او پیشنهاد شد را پذیرفت.
او پس از گذراندن دورههای مربیگری در دربی کانتی زیر نظر فرانک لمپارد، در آکادمی چلسی مشغول به کار شد. کول بعدها به عنوان دستیار در اورتون، بیرمنگام سیتی (دوران وین رونی) و تیم ملی انگلیس (دوران لی کارسلی) فعالیت کرد و حالا با کولهباری از هفت سال تجربه مربیگری راهی ایتالیا شده است.
کمبود فرصت برای سرمربیگری در انگلیس باعث شد او به ایتالیا بازگردد؛ کشوری که سالهای پایانی دوران بازیاش را در رم سپری کرده بود و حالا هدایت چزنا را بر عهده دارد.
او در گفتگو با BBC Sport اعلام کرد: من به دلیل نبود فرصت از سوی برخی باشگاههای انگلیسی که با آنها صحبت کرده بودم، نوعی ناامیدی را تجربه میکردم.
آنها دوست دارند از جمله کلیشهای «تو تجربه نداری» استفاده کنند. و من با خودم میگویم، میفهمم چه میگویید و با آن موافقم - اما چطور قرار است تجربه کسب کنم؟
این نبردی است که باید به عنوان نفر دوم برای شش یا هفت سال در آن بجنگید - شما باید ریسک کنید و به مسیرتان ایمان داشته باشید، اما یک باشگاه هم باید این ریسک را بپذیرد و به شما اعتماد کند.
فکر نمیکنم مربیان سیاهپوست انگلیسی زیادی در ایتالیا فعالیت کنند، بنابراین بله، این یک اعتماد و ریسک بزرگ از سوی آنهاست و من بسیار مفتخرم که اینجا هستم.
اینجا مکان فوقالعادهای برای بودن و شروع کردن است. خوشحالم که برگشتهام. ما قصد داریم کاری متفاوت انجام دهیم - چیزی که کمی خاص باشد.
پیادینا، داور افسانهای سابق و صحبت به زبان ایتالیایی
کول در جلسات تمرینی کاملاً جدی است؛ او عمدتاً انگلیسی صحبت میکند اما عبارات ایتالیایی را هم چاشنی حرفهایش میکند.
یکی از کارکنان محلی از اینکه او شخصاً وسایل تمرین را جمعآوری میکند، شگفتزده شده بود و میگفت چنین رفتاری از بازیکنی با این همه افتخار بعید است. اما برای کول، که در شرق لندن بزرگ شده، این رفتار کاملاً عادی است. حتی عنوان جدیدش یعنی «مستر» که در ایتالیا به تمام مربیان میگویند، هنوز برایش تازگی دارد.
او اظهار داشت: من خودم را بالاتر از هیچکس در این باشگاه نمیبینم. البته که باید رهبر گروه باشم، اما خودم هم موانع تمرینی را جمع میکنم.
کول تا حدی با فضای امیلیا-رومانا آشنا بود؛ منطقهای که به «دره غذای ایتالیا» شهرت دارد و به خاطر پنیر پارمیجانو، سرکه بالزامیک مودنا و ژامبون پارما معروف است. در این مسیر، همسرش شارون کانو هم مشاور مهمی برای اوست.
او به شوخی گفت: من قطعاً زمانی که در سال ۲۰۱۴ به رم پیوستم به دنبال همسر ایتالیایی نبودم، اما با یکی از آنها برگشتم.
شارون برای من فوقالعاده بوده است. او اهل رم است، اما درک میکند که مردم در شهرهای کوچکتر واقعاً عاشق باشگاه محل زندگی خود هستند. من باید این موضوع را بپذیرم.
یک نمونه از این همراهی، عادت کول به خرید یک ساندویچ «پیادینا» پنج یورویی از دکهای در بیرون ورزشگاه چزنا، پیش از کنفرانسهای خبری است. این دکه معمولاً بعد از بازیهای خانگی به بازیکنان تیم هم غذا میدهد.
در این شهر کارگری با جمعیتی کمتر از ۱۰۰ هزار نفر، تیم کول در سری ب یک تیم ضعیف و نادیده گرفته شده محسوب میشود؛ چیزی که او با آن همزادپنداری میکند.
او گفت: خوشم آمد که مالکان باشگاه پیشینهای مشابه من دارند - سختکوشی، تلاش زیاد، آدمهای نادیده گرفته شدهای که کسی به آنها باور نداشت - اما آنها یک کسبوکار واقعاً موفق راه انداختند.
آنها همچنین به دنبال کسی بودند که به آنها باور داشته باشد و به آنها فرصت بدهد.
چزنا مانند اکثر باشگاههای ایتالیایی، ورزشگاه و امکانات تمرینی را از شهرداری اجاره میکند، اما کول تا جایی که توانسته نوآوری ایجاد کرده است. او یک اتاق آنالیز ویدئویی ساخته و از دوربینهای تاکتیکی با زاویه بالا برای ضبط تمرینات استفاده میکند که هر روز آنها را به طور کامل تماشا میکند.
کول اظهار داشت: من با این فکر به اینجا آمدم که چیزی باید تغییر کند. ما برای مدتی طولانی در بازیهای خارج از خانه پیروز نشده بودیم، بنابراین این وضعیت باید تغییر میکرد چون سیستم قبلی جواب نمیداد.
ما چندین بازی را بدون برد پشت سر گذاشته بودیم، بنابراین آن هم باید عوض میشد. ما به شدتِ بیشتری در تمرینات و مسابقات نیاز داشتیم. سبک فوتبال تیم باید تغییر میکرد.
ما باید در برابر سبکهای مختلفی که با آنها روبرو میشویم منعطفتر باشیم و از طریق مالکیت توپ، کنترل بیشتری بر بازیها داشته باشیم.
کول در اولین کنفرانس خبری خود، عدم راهیابی ایتالیا به سه جام جهانی متوالی را نشانهای از نیاز آنها به پذیرش سبکهای جدید فوتبال دانست؛ سبکی که او قصد دارد پیش از سفر برای تقابل با پالرمو در روز شنبه، آن را پیادهسازی کند.
تماس با تیری آنری و نگاه به آینده
کول اعتراف کرد: فرانک لمپارد خیلی خوب بود - او در زمان بازنشستگی از من جلوتر بود.
شما با فرانک مقایسه میشوید و مردم میپرسند چرا من بلافاصله وارد شغلی نشدم. من آماده نبودم. به همین سادگی. سعی کردم زیرسازی کنم و مطمئن شوم که برای این فرصت آماده هستم.
زمان برد تا کول برای نقش نفر اول آماده شود. او به طور مرتب با تیری آنری، یکی از مالکان باشگاه کومو در سری آ، در تماس است. چزنا علیرغم داشتن حامیان آمریکایی، به اندازه کومو ثروتمند نیست و رویکردی جوانگرایانه دارد.
کول گفت: هدف فعلی ما ماندن در پلیآف و در بلندمدت رسیدن به سری آ است. اما اگر همین حالا به سری آ برسیم، به نظر من هنوز آماده نیستیم. ما باید تلاش کنیم و باور داشته باشیم، به روش بهتری برای بازی نیاز داریم - اما این اتفاق یکشبه رخ نخواهد داد.
در باشگاه سابق کول یعنی چلسی، لیام روزنیور به عنوان اولین مربی سیاهپوست بریتانیایی در یک باشگاه «شش تیم برتر» شناخته شده است، اما کول خودش را یک پیشگام نمیبیند.
کول اظهار داشت: واضح است که بازیکنان سابق سیاهپوست زیادی وجود دارند، اما مربیان سابق سیاهپوست زیادی نداریم. آیا آنها دورههای مربیگری خود را میگذرانند؟ بله، میگذرانند. آیا برای مشاغل درخواست میدهند؟ بله، میدهند.
این واضح است - این یک واقعیت است. اگر قضیه این است، پس مطمئناً مشکلی وجود دارد. اما من نمیتوانم در مورد چیزهایی که نمیدانم اظهارنظر کنم.
در حال حاضر، کول فقط میخواهد پاسخ این اعتماد را بدهد و به چزنا به عنوان پلهای برای بازگشت به خانه نگاه نمیکند.
من قرار نیست یک ژوزه مورینیو باشم - من آن جایگاه یا احترام را ندارم چون چیزی نبردهام. کارلو آنچلوتی خونسرد و آرام است - و یک بازیکن و مربی موفق - پس من نمیتوانم او باشم. من نمیتوانم یک رافا بنیتز باشم.
من باید نکات کوچکی از آنها بگیرم، خودم باشم و به مسیرم اعتماد کنم و روی چزنا تمرکز کنم. میخواهم کار کنم و امیدوارم روزی بتوانم جامی را فتح کنم.
