آتش زیر خاکستر؛ جدال بارسا و اتلتیکو وارد فاز جنجالی شد
در آستانه دو تقابل حساس میان بارسلونا و اتلتیکومادرید، تنش میان دو تیم بالا گرفته و نشانهها از دیدارهایی پرحاشیه و داغ خبر میدهد.
به گزارش ایلنا، تقابل بارسلونا و اتلتیکو مادرید همواره بوی یک نبرد کلاسیک و ریشهدار را میدهد. هرچند دیهگو سیمئونه و هانسی فلیک در نشستهای خبری پیش از بازی با نهایت احترام و تمجید از خجالت هم درمیآیند و شاگردانشان هم چندان به ارائه بازی خشن و درگیرانه شهره نیستند، اما پرده اول از سهگانه رویارویی این دو تیم در یک بازه زمانی ۱۰ روزه، پرده از تنشی بیسابقه برداشت؛ التهابی که سایه سنگین نبرد حساس و پیشروی مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا را به وضوح روی خود میدید.
با وجود اینکه شاگردان الچولو در لالیگا دغدغه چندانی برای از دست دادن امتیاز نداشتند و لغزش رئال مادرید برابر مایورکا هم جاده را برای کاتالانها هموارتر کرده بود، اما داخل مستطیل سبز شرایط کاملا جنگی بود. وقتی دو بازیکن بااخلاق و آرام مثل کوکه و دنی اولمو استارت یک درگیری فیزیکی را میزنند، به خوبی میتوان به فشار خردکننده و حساسیت بالای این مسابقه پی برد؛ اتفاقی که تنها پیشدرآمدی بر برخوردهای فیزیکی و خشنِ متعدد در ادامه کار بود.
جرقه اصلی این درگیریها زمانی زده شد که یکی از ستارههای بارسا، جولیانو، سیمئونه را به تمارض و بزرگنمایی در یک صحنه متهم کرد. همین ادعا کافی بود تا خون کاپیتان روخیبلانکو به جوش بیاید و واکنشی آتشین نشان دهد. در کسری از ثانیه، زمین مسابقه به صحنه هل دادنها و کشمکشهای دستهجمعی تبدیل شد تا اینکه بوسکتس فرر، قاضی میدان، مجبور شد با نشان دادن کارت زرد به کوکه، فرمین لوپز و ناهوئل مولینا، روی این غائله آب یخی بریزد؛ هرچند مشخص بود که این سه نفر تنها مقصران آن درگیری شلوغ نبودهاند.
ترکشهای این «جنگ تمامعیار» خیلی زود به محوطه فنی مربیان هم سرایت کرد و نقطه اوج آن پس از اخراج نیکو گونزالس رقم خورد. در لحظاتی که داور برای بازبینی صحنه به سمت مانیتور کنار زمین رفته بود، هرجومرج خالصی بر استادیوم حاکم شد.
نیمی از اردوی بلوگرانا در حال فشار آوردن برای اعلام ضربه پنالتی بودند و در سمت مقابل، کل نیمکت اتلتیکو با التهاب فریاد میزدند که پیش از خطای منجر به اخراج ستاره آرژانتینیشان، باید آفساید مهاجم بارسا اعلام میشد.
با شروع نیمه دوم هم آبی از آب تکان نخورد و اتمسفر بازی همچنان ملتهب باقی ماند. صحنه جنجالی بعدی زمانی شکل گرفت که جرارد مارتین پس از دفع توپ، با استوکهایش روی پای تیاگو آلمادا رفت. این بار هم نیمکتنشینان و هم بازیکنان داخل زمین به شدت وارد فاز اعتراض شدند. کاتالانها به کارت قرمزی که در ابتدا از جیب داور خارج شد به شدت معترض بودند و در جبهه مقابل، مادریدیها با چشمانی بهتزده تماشا میکردند که چطور بوسکتس فرر از تصمیم اولیه خود عقبنشینی کرد و رنگ کارت را از قرمز به زرد تغییر داد.
خشم کاروان اتلتیکو زمانی منطقیتر به نظر میرسید که به یاد بیاوریم درست ۵ هفته پیش و در جریان تقابل رئال بتیس و رایو وایکانو، کمیته داوران در یک برخورد کاملا مشابه، رسماً آن را خطایی شدید و مستحق دریافت کارت قرمز مستقیم دانسته بود. در میان همین اعتراضات و برای تکمیل شدن کلکسیون حواشی مسابقه، هرنان بونویچینی، مربی اتلتیکو نیز به دلیل اعتراضات تند و تیزش با دریافت کارت قرمز از کنار زمین اخراج شد.
در این هیاهو، خود دیهگو سیمئونه هم از گزند حواشی در امان نماند. سرمربی اتلتیکو به دلیل درخواست صریح از داور برای دادن اخطار به بازیکن حریف، آماج انتقادات قرار گرفت. در همان لحظات، شاگردان فلیک هم از بیاحتیاطی بازیکن روخیبلانکو که دو خطای پشت سر هم انجام داده بود، به شدت شاکی بودند. در این دیگ جوشان، کوچکترین برخورد یا واکنشی حکم یک کبریت روشن در انبار باروت را داشت و میتوانست آتش درگیری تازهای را در زمین شعلهور کند.
