شگفتی فوتبال اروپا
بودو گلیمت در سرمای قطب میدرخشد
تیم نروژی که در سالهای اخیر به کابوس بزرگان تبدیل شده، این بار هم در سرمای قطبی نمایش درخشانی ارائه داد تا نامش بیش از پیش بهعنوان یکی از پدیدههای بزرگ رقابتهای اروپایی بر سر زبانها بیفتد.
به گزارش ایلنا، وقتی سوت پایان در ورزشگاه آسپمیرا به صدا درآمد، خبری از جشنهای دیوانهوار نبود. پیروزی قاطع ۳-۰ بودو گلیمت مقابل اسپورتینگ لیسبون در مرحله یکهشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا، برای تیمی که این روزها به کابوس غولهای قاره تبدیل شده، بیشتر شبیه یک شب عادی بود. انگار پیروزیهای بزرگ برای نماینده نروژ بیش از حد معمولی شده است.
این برد در حالی رقم خورد که گلیمت به پنجمین پیروزی متوالی خود در معتبرترین تورنمنت باشگاهی جهان دست یافت. شاید در نگاه اول، این پیروزی در مقایسه با شبهای تاریخی مقابل منچسترسیتی، اتلتیکو مادرید یا حتی دو پیروزی برابر اینتر کمی کماهمیتتر به نظر برسد. اما اگر با واقعبینی به ماجرا نگاه کنیم، شکست دادن اسپورتینگ لیسبون نیز کار کوچکی نیست؛ حتی اگر برای تیمی مثل گلیمت به ظاهر عادی جلوه کند.
در آستانه این مسابقه یک نگرانی جدی وجود داشت. پس از مجموعهای از شبهای بزرگ اروپایی در مدت زمانی کوتاه، این سؤال مطرح بود که آیا بازیکنان گلیمت ممکن است از نظر ذهنی دچار اشباع شده باشند؟ چنین احساسی برای هر تیمی طبیعی است. اما گلیمت نشان داد که با یک ذهنیت متفاوت وارد میدان میشود؛ ذهنیتی که تنها یک چیز را میشناسد: عطش بیپایان برای پیروزی.
همین ذهنیت باعث شد این دیدار نیز در کنار شبهای تاریخی آسپمیرا قرار بگیرد؛ ورزشگاهی که پیش از این هم صحنه لحظات بزرگی بوده است: برد ۶-۱ مقابل رم، پیروزی ۳-۲ برابر پورتو و برد ۲-۰ مقابل لاتزیو. با این حال شاید هنوز هم این پیروزیها کمی پایینتر از بردهای درخشان ۳-۱ برابر منچسترسیتی و اینتر قرار بگیرند.
اسپورتینگ با هشدار کامل به شمال نروژ سفر کرده بود. این تیم در میان ۳۶ تیم مرحله گروهی لیگ قهرمانان این فصل رتبه هفتم را کسب کرده بود و به خوبی میدانست چه چالشی در انتظارش است. با این حال آمادگی ذهنی هم نتوانست مانع از طوفان گلیمت شود.
کیتیِل کنوتسن، سرمربی بودو گلیمت، پیش از مسابقه در گفتوگو با TV2 گفته بود:
«امیدوارم آنها از زمین بازی کمی بیشتر از چیزی که تصور میکنند غافلگیر شوند، چون این موضوع اهمیت دارد و ما باید از آن استفاده کنیم.»
به نظر میرسد دقیقاً همین اتفاق رخ داد. اسپورتینگ در بسیاری از لحظات بازی انگار نمیدانست چه چیزی به آن ضربه میزند. دوندگیهای بیوقفه، پاسهای سریع و جابهجاییهای هوشمندانه ریتمی نفسگیر به بازی داده بود؛ بهخصوص روی چمن مصنوعی بسیار سریع آسپمیرا که در پنج سال گذشته به یک دژ مستحکم برای گلیمت تبدیل شده است. نماینده نروژ در این مدت در رقابتهای اروپایی ۲۱ پیروزی در ۳۱ بازی خانگی به دست آورده است (بدون احتساب مسابقات مقدماتی).
در میانه میدان، پاتریک برگ پیش از پایان نیمه نخست نمایشی کمنقص ارائه داد. در خط حمله نیز ینس پتر هاوگه با حرکات تکنیکی خود بارها دفاع اسپورتینگ را به دردسر انداخت. در همین حال کاسپر هوگ روزبهروز بیشتر به یک مهاجم کامل در تیمی تبدیل میشود که حالا میتوان آن را یک مجموعه کامل دانست.
پس از چند دقیقه ابتدایی پرتنش، هاوگه و هاکون اوین هر کدام فرصتهای خطرناکی خلق کردند. اسپورتینگ تلاش داشت سرعت مسابقه را کاهش دهد، اما گلیمت عمداً ریتم بازی را بالاتر برد. در ادامه کاسپر هوگ با پاس دقیقی توپ را به سوندر برونستاد فت در محوطه جریمه رساند.
پنالتی اعلامشده شاید کمی آسان به دست آمده باشد، اما گلی که از دل آن شکل گرفت ارزش زیادی داشت. برونستاد فت توپ را تبدیل به گل کرد؛ بازیکنی که شش ماه اخیر برایش شبیه یک داستان افسانهای بوده است. او زمانی در آستانه جدایی از تیم قرار داشت و اغلب از روی نیمکت بازی را آغاز میکرد. اما در نخستین مسابقه لیگ قهرمانان مقابل اسلاویا پراگ تنها ۱۵ دقیقه فرصت حضور پیدا کرد و با یک گل رؤیایی تیمش را به تساوی رساند. پس از آن قرارداد جدیدی امضا کرد و از آن زمان دیگر هرگز از نیمکت شروع نکرده است.
او همچنین در حملهای دیگر نقش داشت که با کمی خوششانسی توپ به اوله دیدریک بلومبرگ رسید. اما ضربه پایانی کاملاً حسابشده بود؛ بلومبرگ با ضربهای ظریف با داخل پا گل دوم را به ثمر رساند.
نیمه دوم مسابقه کمی آشفتهتر دنبال شد. گلیمت با نفرات زیادی به حمله میرفت و در خط دفاعی گاهی کنترل کمتری داشت. حتی هاوگه چند بار توپ را از دست داد و فرصتهایی برای ضدحملات اسپورتینگ ایجاد شد. شرایط میتوانست خطرناک شود، اما در این مقطع از فصل به نظر میرسد تقریباً هیچ چیز علیه گلیمت پیش نمیرود.
در نهایت هاوگه در سمت چپ زمین با یک حرکت فریبنده فضای لازم را پیدا کرد و سانتری دقیق ارسال کرد؛ سانتری که کاسپر هوگ با جنگندگی آن را از خط دروازه عبور داد تا گل سوم نیز به ثبت برسد.
اکنون گلیمت با برتری ۳-۰ و روحیهای عالی هفته آینده راهی پرتغال میشود. با این حال اگر انتظار دارید کیتیِل کنوتسن درباره نزدیک بودن تیمش به مرحله یکچهارم نهایی صحبت کند، احتمالاً ناامید خواهید شد. او همواره از صحبت درباره نتیجه اجتناب میکند. در عوض ترجیح میدهد درباره «یادگیری» حرف بزند و همان جمله آشنای دنیای فوتبال را تکرار کند: هدف این است که گلیمت در اروپا رقابتی باشد.
اما شاید دیگر نیازی به تکرار این جمله نباشد. پاسخ حالا برای همه روشن است. بودو گلیمت دیگر چیزی برای اثبات کردن ندارد.
