مورینیو زیر سؤال، کارتال متهم به غرور

به گزارش ایلنا، لینکلن هنریکه، بازیکن برزیلی‌ای که در دوره خورخه ژسوس از سانتا کلارا به فنرباغچه آمد، در گفت‌وگویی اختصاصی با FANATİK از پشت‌پرده روزهایش در این باشگاه حرف زده؛ مصاحبه‌ای پر از گلایه که محورش تغییر شرایط او بعد از جدایی ژسوس و برخوردی است که خودش آن را ناعادلانه می‌داند.

او توضیح داده در زمان ژسوس، نقش پررنگ و چندمنظوره‌ای در تیم داشته و از بازیکنان قابل اتکای سرمربی پرتغالی بوده، اما با رفتن ژسوس همه‌چیز برایش عوض شده و دیگر نتوانسته جایگاه قبلی‌اش را پس بگیرد. لینکلن بعد از آن دوره ابتدا به براگانتینو و سپس هال‌سیتی قرض داده شد و در نهایت هم مسیرش از فنرباغچه جدا شد؛ به پرتغال برگشت و با اف‌سی آلورکا قرارداد بست.

در بخش مربوط به ژسوس، لینکلن از رابطه نزدیک و تجربه کاری‌اش با او گفت: «ژرژ ژسوس مستقیماً با من تماس گرفت. کار کردن با او لذت‌بخش بود و من واقعاً از تصمیمش برای آمدن به فنرباغچه خوشحال شدم.»

او همچنین تأکید کرد: «ژرژ ژسوس بدون شک بهترین مربی‌ای است که تا امروز با او کار کرده‌ام. او به من یاد داد فوتبال را طور دیگری ببینم. مردی با شخصیت است و همیشه رک و مستقیم با بازیکنان حرف می‌زند. او ۲۴ ساعت شبانه‌روز و ۷ روز هفته درگیر فوتبال است و اصلاً تصادفی نیست که هر جا می‌رود، قهرمان می‌شود. من همیشه برایش در هر نقطه‌ای از دنیا آرزوی موفقیت دارم.»

اما روایت لینکلن از دوره بعد از ژسوس، کاملاً متفاوت است. او می‌گوید نه اسماعیل کارتال و نه ژوزه مورینیو روی او حساب نکردند و فضا بعد از آن دوران تغییر کرد. در همین بخش، مدعی شد: «من ارتباط نزدیکی با اسماعیل کارتال و ژوزه مورینیو نداشتم. بعد از رفتن ژرژ ژسوس، فکر می‌کنم غرور زیادی در ساماندیرا شکل گرفت. هم کارتال و هم مورینیو می‌خواستند فقط بازیکنانی را بیاورند که خودشان به آنها اعتماد داشتند و در نهایت، هیچ‌کدام از بازیکنان دوران ژسوس را حفظ نکردند. آنها من، ویلیان آرائو، ژائو پدرو یا لوآن پرز را نمی‌خواستند.»

تندترین قسمت مصاحبه اما مربوط به برخوردش با مورینیو است؛ جایی که درباره ماجرای پیش‌فصل و اتفاقات قبل از رفتنش به هال‌سیتی توضیح داد: «ژوزه مورینیو واقعاً من را شگفت‌زده کرد. قبل از رفتنم به هال سیتی با او صحبت کردم و گفت دوست دارد من را در اردوی پیش‌فصل در پرتغال ببیند. من فصل را در هال سیتی تمام کرده بودم و منتظر دعوت برای تمرینات پیش‌فصل در پرتغال بودم. با مترجم تماس گرفتم تا با مورینیو صحبت کنم، اما او اصلاً حاضر نشد با من حرف بزند.»

او ادامه داد: «به من گفت هر چه دارم باید به مدیر ورزشی بگویم. تیم در پرتغال بود و من هم در خانه‌ام در پرتغال حضور داشتم، اما او اصرار داشت که به استانبول برگردم و جداگانه با میها زایک تمرین کنم.»

لینکلن در پایان، ضمن اشاره به افتخارات مورینیو، نتیجه‌گیری خودش را این‌طور بیان کرد: «او مربی‌ای است که قهرمانی‌های زیادی به دست آورده و کسی نمی‌تواند این را انکار کند. اما تنها چیزی که می‌توانم درباره‌اش بگویم این است که با من بد رفتار کرد و بی‌شخصیت عمل کرد. در زندگی، شخصیت از قهرمانی مهم‌تر است؛ حداقل برای من!»