راستین وقاری، خواننده موسیقی پاپ در گفت و گو با ایلنا:
موسیقی نیازمند یک شبکه پخش است
یکسری از افراد خواننده حرفهای نیستند و صداهایشان را با افکتهای استودیویی درست میکنند و چون نمیخواهند این کوه ساخته شده پوشالی ویران شود، هرگز نمیتوانند اجرای زنده داشته باشند.
ایلنا: راستین وقاری که چندی پیش آلبوم موسیقی " حرف دل " را منتشر کرد، از نبود یک شبکه برای پخش موسیقی برای چهرهها و صداهای جدید موسیقی گلهمند است.
این خواننده موسیقی پاپ در گفت و گو با خبرنگار ایلنا، با اعلام این مطلب گفت: متاسفانه فعالیت خوانندگان و هنرمندان جدید که به تقلید روی نمیآورند زیاد دیده نمیشود. در همین راستا اگر شبکه خاص موسیقی باشد که کلیپ موسیقی از آن طریق پخش شود میتواند راه را برای عرضه آثار جدید و متنوع باز کند.
این هنرمند که گیتار مینوازند و نزد محمد نوری تکنیکهای آوازی را فراگرفته، درباره تقلید در آواز گفت: این روزها حوصلهها کم شده است و اکثر دوستان صدایشان را شبیه خواننده دیگر میکنند تا زودتر دیده شوند. یک خواننده بیشتر کارش شنیداری است و آلبومی که ارائه میدهد، همانند ویترین مغازهای میماند که بهترینهایش را در این ویترین قرار داده است.
وی که سبک خاصی در خواندن موسیقی دارد، درباره این موضوع که چرا صداهای جدید کمتر دیده میشود، اظهار داشت: متاسفانه ما شبکه خاصی در عرصه موسیقی نداریم تا موسیقیهایمان پخش شوند. برنامههای تلویزیونی که پخش میشوند نیز چارچوبهای خاص خود را برای معرفی خوانندگان جدید به مخاطب دارند؛ بنابراین مردم بیش از هرچیز از طریق اینترنت و فضای مجازی موسیقی را میشناسند.
وقاری ادامه داد: با وجود آنکه استعدادهای خوب بسیاری داریم اما بسیاری بهترین راه را تقلید صدای خوانندگان چهره میدانند تا آهنگهایشان را در فضای مجازی منتشر کنند و مخاطب نیز به دلیل این تشابه صدایی، اشتباه کرده و زمانی که با صدای خواننده درگیر شد، متوجه شود که این صدا متعلق به فرد جدیدی است و درنتیجه به دنبال کارهای او برود.
این خواننده موسیقی پاپ خاطرنشان کرد: یکسری از افراد خواننده حرفهای نیستند و صداهایشان را با افکتهای استودیویی درست میکنند و چون نمیخواهند این کوه ساخته شده پوشالی ویران شود، هرگز نمیتوانند اجرای زنده داشته باشند؛ البته نباید از این نکته غافل شد که ما خوانندههای خوبی داریم که در این عرصه فعالیت میکنند و از بهترینها هستند.
خواننده آلبوم " حرف دل " درباره این موضوع که چرا اغلب ترانههای امروزی یا سیاه هستند یا عاشقانه، گفت: دلیل این موضوع به جوانان برمیگردد و اصالت فرهنگی که از آن دور شدهایم. وقتی از فرهنگ خودمان دور میشویم این اتفاقات رخ میدهد. یک مثال کوچک از کشور همسایهمان ترکیه میزنم، در موسیقی ترکیه میبینیم که بسیاری از چهرههای شناخته شدهشان در عرصه موسیقی مدتی کار نمیکنند و به سمت تحقیق میروند تا بتوانند مخاطب را همچنان با کارهای جدید وبه روز حفظ کنند. این تحقیق حتی در کار ترانه سرایان هم دیده میشود یعنی شاعر از کلماتی استفاده میکند که ساده است و راحت به گوش مینشیند به گونهای که هم عام میپسندد و هم خاص؛ درحالی که از فرهنگ و اصالت خود دور نشده است و همچنان شعر در موسیقی با قدرت و استوار است.
وی در پایان اظهار داشت: وقتی شما از این فضا دور میشوید وخوراک شنیداری ضعیف به مخاطب میدهید و ترانهها قدرتشان کم میشود، دیگر موسیقی خوب شنیده نمیشود. این ضعف نیز می تواند به دلیل ارتباطات کم و از هم گسیختهای باشد که این روزها در عرصه موسیقی دیده میشود یعنی یکسری از آدمها در یک چارچوب بسته قرار می گیرند در نتیجه کیفیت شعریشان کم میشود، این درمورد خواننده و آهنگساز هم صادق است و وقتی کیفیت کار پایین میآید، ذائقه شنیداری مخاطب هم تغییر میکند و به ترانه سیاه و عاشقانه میرسد که این روزها در بسیاری از موسیقی های ما جان گرفته است و این سیکل همچنان ادامه پیدا میکند.