بیعت رضوان انقلاب و بشارت فتح قریب

به گزارش ایلنا، محسن اسماعیلی در یادداتشی با عنوان «بیعت رضوان انقلاب و بشارت فتح قریب» به مقایسه حضور تاریخی و ماندگار مردم در راهپیمایی روز قدس با رویداد «بیعت رضوان» در سال ششم هجری پرداخت و نوشت: مردم پس از دو هفته تجاوز ددمنشانه آمریکا و رژیم صهیونسیتی و به رغم مشاهده بی باکی آنان از انجام هر جنایت وحشیانه‌ای بازهم به خیابان ها آمدند و زیر بمب های موشک ها با امام راحیل و رهبر شهید پیمان خون بستند و به سومین مقتدای خویش نشان دادند که بر آن عهد که بسته بودند هستند.»

متن راهبردی این یادداشت  به این شرح است:

بسم الله الرّحمن الرّحیم

راهپیمایی حماسی مردم قهرمان ایران در روز قدس امسال از هر جهت شبیه بیعت رضوان با پیامبر خدا (ص) است و تا ابد همچون نگینی در تاریخ این مرز و بوم ماندگار و درخشان خواهد ماند و باید منتظر بود به زودی شاهد تحقق پیروزی نهایی باشیم؛ همان گونه که در سال ششم هجری اتفاق افتاد. در آن سال، کوشش های صلح آمیز رسول خدا (ص) و موافقت با اعزام نمایندگانی برای مذاکره با مشرکان موجب اشتباه محاسباتی دشمن و تحرکات جنگ طلبانه آنان شد و در نهایت ایشان را مجبور به اعلام جهاد ساخت. پیامبر به زیر درختى آمد، با مردم تجدید بیعت کرد و از آنها خواست که در پیکار با مشرکان کوتاهى نکنند و فرمود: «از شما بر مرگ بیعت می‌گیرم. نباید فرار کنید. باید آن‌قدر بجنگید تا پیروز و یا کشته شوید!»

همان طور که رهبر شهیدمان سی سال پیش در خطبه های نماز جمعه گفته بود: نبیّ اکرم (ص) چندین بار به مناسبت هایی از مردم بیعت گرفته بود ولی این بیعت شاید از همه سختتر بود و آن حضرت جز همین یک بار، در هیچ جای دیگر چنین بیعتی از مسلمانان نگرفته است. از سوی دیگر، در میان آن جمعیت، همه رقم آدمی حضور داشت.

در تاریخ و تفاسیر قرآن (از جمله: تفسیر نمونه، ج ۲۲) نوشته اند:  هدف از این بیعت، انسجام هر چه بیشتر نیروها، تقویت روحیه، تجدید آمادگى رزمى، سنجش افکار، و آزمودن میزان فداکارى برخی مدعیان ایمان بود. آنان نیز از این آزمون دشوار در آن لحظات ترسناک و پرخطر سربلند بیرون آمدند و از صمیم دل پای آرمان های خویش ایستادند ولذا این بیعت که به عنوان «بیعت رضوان»؛ یعنی بیعت خشنودى خداوند معروف شد، لرزه بر اندام مشرکان انداخت و نقطه عطفى در تاریخ اسلام گردید.

خدای متعال در آیات هجدهم و نوزدهم سوره فتح در این باره فرموده است:  «خداوند از مؤمنانى که در زیر درخت با تو بیعت کردند راضى و خشنود شد.» سپس خداوند به این مؤمنان فداکار و ایثارگر که در این لحظه حساس با پیامبر (ص) بیعت کردند چهار پاداش و نعمت بزرگ داد که از همه مهمتر همین رضایت و خشنودى او بود. دیگر آنکه، فرمود: «خداوند مى‏دانست آنچه را در درون قلب آنها از صداقت و ایمان و آمادگى وفادارى نسبت به این پیمان نهفته است، و لذا سکینه و آرامش را بر آنها نازل کرد.»؛ آن چنان آرامشى که در میان انبوه دشمنان و سلاحهاى آماده آنها هیچ ترس و وحشتى به دل راه نمى‏دادند، و همچون کوه استوار و پا بر جا ایستاده بودند. در ادامه این آیه به سومین نعمت اشاره کرده مى‏فرماید: «و پیروزی نزدیکى به عنوان پاداش نصیب آنها فرمود»، و این پیروزی بزرگ و نزدیک چیزی جز «فتح خیبر» نبود!

چهارمین نعمتى که به دنبال بیعت رضوان نصیب مسلمانان شد غنیمت های فراوان بود چنان که در آیه بعد مى‏فرماید: «پاداش دیگر، غنیمت های کثیرى است که به دست مى‏آورند»، و از آنجا که باید مسلمانان به این وعده الهى کاملا اطمینان کنند در آخر آیه مى‏افزاید: «خداوند شکست ناپذیر و حکیم است.» 

پیشتاز بیعت رضوان و فاتح خبیر، على (ع) فرمود: «هنگامى که خداوند صداقت و اخلاص ما را دید خوارى و ذلت را بر دشمن، و پیروزى و نصر را بر ما نازل کرد تا آنجا که اسلام بر صفحه زمین گسترده شد، و مناطق پهناورى را براى خویش برگزید.» (خطبه 56 نهج البلاغه).

مردم ایران نیز روز جمعه ۲۲ اسفند ۱۴۰۴ صداقت و اخلاص خود را به زیباترین شکل نمایان ساختند. پس از دو هفته تجاوز ددمنشانه آمریکا و رژیم صهیونیستی و به رغم مشاهده بی باکی آنان از انجام هر جنایت وحشیانه ای باز هم به خیابان ها آمدند و زیر بمب ها و موشک ها با امام رحیل و رهبر شهید پیمان خون بستند و به سومین مقتدای خویش نشان دادند بر آن عهد که بسته بودند هستند. زنان و مردان قدخمیده ای را دیدیم که عصا زنان همپای جوانان می خروشیدند. کودکان بسیاری را مشاهده کردیم که در گهواره به میدان آمده بودند. پدران و مادران داغدیده ای را زیارت کردیم که چون کوهی استوار ایستاده بودند و چشممان به میلیون ها ایرانی روشن گشت که با گرایش ها و خاستگاه متفاوت فریادی واحد سر داده بودند. به راستی که روز قدس امسال بیعت رضوان انقلاب بود و ما با اطمینان کامل  در انتظار مشاهده وعده خدا هستیم؛ صدق الله العلی العظیم.