«حس خوب» با همکاران؛
ما یک خانواده هستیم که گذشته را پاس میداریم و آینده را با جسارت میسازیم
میهمانان این هفته: همکاران صمیمی نورد سرد به مناسبت سالروز افتتاح خط گالوانیزه فولاد مبارک
هجدهم بهمنماه سال ۱۳۸۱ یکی دیگر از چراغهای صنعت فولاد کشورمان در فولاد مبارکه روشن شد. به تعبیر همکاران این خط تولید، این چراغ روشن شد، روشن ماند و متحول شد و امروز برای شرکت و سهامداران آن و البته برای بسیاری از صنایع پاییندستی شرکت مایه خیروبرکت است. به همین مناسبت به سراغ جمعی از مدیران، رؤسا و کارشناسان ناحیه نورد سرد و بهطور مشخص کارکنان خط گالوانیزه رفتیم تا دیدگاه آنها را درباره این خط تولید و کار در آن جویا شویم.
به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی فولاد مبارکه، هجدهم بهمنماه سال ۱۳۸۱ یکی دیگر از چراغهای صنعت فولاد کشورمان در فولاد مبارکه روشن شد. به تعبیر همکاران این خط تولید، این چراغ روشن شد، روشن ماند و متحول شد و امروز برای شرکت و سهامداران آن و البته برای بسیاری از صنایع پاییندستی شرکت مایه خیروبرکت است. به همین مناسبت به سراغ جمعی از مدیران، رؤسا و کارشناسان ناحیه نورد سرد و بهطور مشخص کارکنان خط گالوانیزه رفتیم تا دیدگاه آنها را درباره این خط تولید و کار در آن جویا شویم.
محسن استکی، مدیر ناحیه نورد سرد: هجدهم بهمن ۱۳۸۱روز تولد یک توانمندی استراتژیک و نقطه عطفی در خودکفایی صنعتی کشور است. در آن روز، خط تولید ورق گالوانیزه با ظرفیت اسمی ۲۰۰ هزار تن در سال افتتاح شد تا فولاد مبارکه نهتنها در تولید فولاد خام، بلکه در ارائه محصولات نهایی با ارزشافزوده بالا نیز پیشگام باشد. داستان این خط، داستانی ایستا نیست. این خط طی بیش از دو دهه، با تکیه بر دانش، غیرت و کار جمعی همکاران، مسیری پویا و روبهرشد را طی کرده است: از روزهای نخست نصب و راهاندازی تا پروژههای بهینهسازی افزایش سرعت و تولید و در نهایت، نوسازی گسترده و تحولآفرین در سال ۱۴۰۱.
محسن زارع، مدیر محصولات پوششدار و نهایی: هجدهم بهمن برای ما نمادی زنده از روحیهای است که واحد گالوانیزه را شکل داده است: روحیه یادگیری، همکاری و جسارت برای تحول. از نخستین روزهای نصب و راهاندازی که همکاران جوان و پرانرژی ما در کنار متخصصان خارجی، با اشتیاق دانش میآموختند و پایههای این خط را بنا میکردند، تا امروز که با تکیه بر توان داخلی، بزرگترین پروژه نوسازی را با موفقیت به پایان رساندیم، یک اصل ثابت بوده است: ما با هم پیش میرویم. همکاری صمیمانه واحدهای همکار و پشتیبان، چه در بخش بهرهبرداری و چه در بخش خدمات فنی پشتیبانی از قبیل دفاتر فنی تولید و تعمیرات، خرید، فروش، کنترل کیفی، آزمایشگاه، MPT، حملونقل و سایر واحدهایی که در این مسیر ما را یاری کردند، عامل کلیدی در عبور از چالشها و تحقق اهدافمان بوده است. از یکایک این عزیزان صمیمانه سپاسگزاریم.
علیرضا گندمکار، رئیس واحد گالوانیزه: دستاوردهای فنی ما، از افزایش سرعت تولید در محدوده محصولات نازک تا نوسازی کامل خط در سال ۱۴۰۱، تنها با این همدلی و همکاری گسترده ممکن شد. هر موفقیت، حاصل ساعتها تحلیل مهندسی، شببیداریها و ازخودگذشتگیهایی است که همکاران عزیز با مسئولیتپذیری کامل انجام دادهاند. ما بر این باوریم که واحد گالوانیزه امروز، تنها یک خط تولید نیست؛ ما یک خانواده هستیم که گذشته را پاس میداریم و آینده را با جسارت میسازیم. افتخار میکنیم که در کنار هم هستیم و با تلاش بیوقفه برای اعتلای نام فولاد مبارکه میکوشیم. گرامیداشت سالروز افتتاح خط گالوانیزه فرصتی است تا قدردان زحمات تمامی کسانی باشیم که در این مسیر حضور داشتند. آینده درخشانتری در انتظار ماست، چون با هم هستیم.
افشین نادریمهر، سرپرست تعمیرات واحد گالوانیزه: امروز با افتخار به ۲۲ سال قبل مینگریم؛ روزی که فولاد مبارکه با راهاندازی خط گالوانیزه، گامی بلند در مسیر خودکفایی کشور در حوزه یکی دیگر از ورقهای موردنیاز کشور برداشت. ورق گالوانیزه فولاد مبارکه امروز نهتنها در سازههای کشور نقش بسته، بلکه نماد کیفیت و پیشرفت ملی است. در سال ۱۴۰۱، با نوسازی گسترده، خط گالوانیزه را به استانداردهای روز دنیا رساندیم. افزودن تجهیزاتی مانند ناچر، سیستم خنککاری Wet N۲ و بهروزرسانی بخشهای شستوشو، ایرنایف و کروماته، نشاندهنده آیندهنگری و پویایی فولاد مبارکه است. این دستاوردها مرهون تلاش همه کسانی است که از ابتدا تا امروز در این مسیر حضور داشتند. با تکیه بر نیروی انسانی متخصص و نوآوری، همچنان در مسیر پیشرفت گام برمیداریم.
محمدفرید آدینه، سرپرست تولید واحد گالوانیزه: طی سالیانی که از تأسیس خط گالوانیزه تا کنون گذشته همواره در حال بهروز شدن و بالا رفتن پارامترهای کمی و کیفی در این خط بودهایم؛ بهگونهای که از تولید محصولات ساختمانی هماکنون در خط گالوانیزه به تولید محصولات سیکل لوازمخانگی جهت خط رنگی و محصولات لوازمخانگی برای فروش رسیدهایم که این مهم از دشوارترین تولیدات در محصولات فولادی است.
شهرام عزیزی، کارشناس تولید واحد گالوانیزه: خاطرات من از سال ۱۳۸۱ و همکاری در پروژه راهاندازی خطوط گالوانیزه و ورق رنگی آغاز میشود. پس از آموزشهای تئوری و عملی در داخل و خارج از کشور (از جمله یک دوره در کارخانه فجر کاشان و یک دوره آموزشی یکماهه در شرکت CMI بلژیک)، عملاً در راهاندازی خطوط مشارکت کردیم. شیرینترین لحظه کاری من، تولید اولین کلاف ورق رنگی در شیفت خودم با کیفیتی عالی و تأییدشده توسط کنترل کیفی بود. پس از حدود دو سال کار در خط رنگی، به درخواست مدیریت به خط گالوانیزه منتقل شدم. فرایندهای متنوع و پیچیده این خط، انگیزهای مضاعف برای یادگیری و همگام شدن با دیگران در من ایجاد کرد. از دیگر خاطرات ارزشمند، مشارکت در پروژه نوسازی خط و نیز حضور در دورههای آموزشی شرکت MJE در کره جنوبی است. همه این تجربیات در کنار دوستان، بخشی غنی از تاریخچه حرفهای من در فولاد مبارکه را تشکیل میدهند.
داود ابوطالبی، کارشناس برق و اتوماسیون: خط گالوانیزه از ابتدا با ظرفیت اسمی ۲۰۰ هزار تن در سال و سرعت ۹۰ متر بر دقیقه طراحی شده بود؛ اما ما در تیم برق و اتوماسیون به همراه همکاران تولید و مکانیک، هدف بزرگتری دنبال میکردیم: افزایش تولید در محدوده ضخامتهای نازک، بدون کاهش کیفیت یا وارد آوردن فشار به تجهیزات. برای رسیدن به این هدف، بررسیهای دقیقی روی کوره، موتورها، گیربکسها و درایوها انجام دادیم. تحلیلهای مهندسی نشان داد که میتوان با حفظ ایمنی و پایداری فرایند، سرعت را افزایش داد. پس از تنظیمهای دقیق روی PLC و درایوها و بهینهسازی تجهیزات جانبی، موفق شدیم سرعت خط را در محصولات نازک از ۹۰ به ۹۳ متر بر دقیقه برسانیم. نتیجه این تلاش، تولید حدود ۲۴ تن محصول بیشتر در روز بود. این دستاورد، ثمره تحلیل مهندسی، استفاده بهینه از ظرفیتهای موجود و همکاری تیمهای مختلف بود.
پیروز ماکویی، کارشناس برق و اتوماسیون واحد گالوانیزه: سیستمهای کنترلی خط تولید گالوانیزه که در سال ۱۳۸۱ نصب شد، یکی از بهروزترین سیستمهای موجود به شمار میرفت؛ اما با گذشت زمان و بهویژه با وجود تحریمها، این سیستمها کمکم دچار مشکلات اساسی شدند. نبود پشتیبانی از سوی شرکت سازنده به دلیل تحریمها، بر چالشهای موجود افزود. نگهداری سیستمهای اتوماسیون قدیمی که بر پایه PC عمل میکردند، بهویژه زمانی که از پروتکلهای متنوعی مانند Interbus و CANbus استفاده میکردند، با چالشهای زیادی همراه بود. یکی از اصلیترین مشکلات در این سیستمها، پیچیدگی در عیبیابی تجهیزات سختافزاری بود. در مواجهه با خرابی یک قطعه، زمان و تلاش زیادی نیاز بود تا کارشناسان و تکنسینهای تعمیرات بتوانند مشکل را شناسایی کنند. همچنین به دلیل قدیمی بودن این تکنولوژی، کمبود لوازمیدکی میتوانست تأثیر مستقیمی بر زمان تعمیرات و هزینهها بگذارد و این امر بر بهرهوری و فرایند تولید تأثیر داشت. بااینحال، همت و تلاش بیوقفه نیروهای تعمیرات خط باعث شد این سیستم برای تقریباً ۲۰ سال بدون وقفه در حال تولید باشد. در سال ۱۴۰۱، تصمیم به نوسازی این سیستمها گرفته شد. با استفاده از تجهیزات جدید با تکنولوژیهای پیشرفته و استانداردهای صنعتی بروز، چالشهای موجود بهشدت کاهش یافت. حال با سیستمهای اتوماسیون جدید، عیبیابی سادهتر و فناوریهای نوین امکان بهبود کارایی و کاهش زمان خرابیها را فراهم کرده است.
با وجود همین تحریمها، سیستم کنترلی خط گالوانیزه با تخصص نیروهای پیمانکار داخلی و نیروهای تعمیرات، به یکی از پیشرفتهترین سیستمهای کنترلی در دنیا تبدیل شد. این سیستم شامل ۲۰ عدد PLC از شرکت زیمنس با شبکه پیشرفته پروفینت است. همچنین، یک سیستم دیتا لاگر قوی، با قابلیت ثبت و رکورد دادههای بالا و کاربرپسند برای راحتی عیبیابی به سیستم افزوده شده است. علاوه بر این، سیستم لول ۲ بومیسازیشده مختص خط گالوانیزه و اجرای امنیت شبکه با استفاده از تکنیکهای مجازیسازی و تجهیزات پیشرفته امنیتی، باعث شده این خط تولید به یکی از پیشرفتهترین سیستمهای کنترلی در خطوط تولیدی دنیا تبدیل شود. تغییرات انجامشده نمایانگر گام بزرگی بود که در مسیر بهبود سیستمهای اتوماسیون و افزایش بهرهوری در فرایندهای تولیدی ما برداشته شد.
جلیل صادقی، کارشناس مکانیک و هیدرولیک: یاد روزهای نصب و راهاندازی خط گالوانیزه همیشه برای من شیرین و انگیزهبخش است. ما در آن زمان جمعی جوان و پرانرژی بودیم که با مدیریتی توانمند، دور هم جمع شدیم تا برگ زرینی بر کارنامه صنعت فولاد کشور ورق بزنیم. تصمیم مدیریت این بود که ما در کنار متخصصان خارجی شرکت CMI، در نصب و راهاندازی حضور داشته باشیم و از دانش آنها بهره ببریم. روحیه همکاری و علاقه به یادگیری ما، تحسین کارشناسان خارجی را برمیانگیخت. بهترین روز کاری من در فولاد مبارکه، روزی بود که اولین ورق گالوانیزه از حوضچه مذاب خارج شد. امروز پس از سالها، این سالروز را به همه همکارانم تبریک میگویم و به خاطرات آن روزهای پرشور افتخار میکنم.
امید محمدی، شیفت فورمن خط گالوانیزه: کارکنان خط گالوانیزه اغلب از نیروهای جوان شرکت توکا، با مدارک فوقدیپلم و لیسانس، آغاز به کار کردند. این خط، ترکیبی پیچیده از چندین فرایند است که نیاز به دانش فنی بالایی دارد و همکاران ما با همت مثالزدنی، محصولات متنوع و باکیفیت، از جمله محصول حساس لوازمخانگی را تولید میکنند. پروژه نوسازی (Revamp) میدان عمل واقعی بود که پشتکار کارکنان را به رخ کشید. اگر تلاش بیوقفه همکاران نبود، تحویل و راهاندازی خط مدتها به طول میانجامید. یک خاطره شخصی من از این پروژه، دمونتاژ تانکهای خط است. هنگامی که پیمانکار با مشکل جدی مواجه شد، با اعتماد به چند نفر از کارکنان توانمند، خودمان کار را با موفقیت به پایان رساندیم. در اینجا از تمامی پیشکسوتان بازنشسته خط سپاسگزاری میکنم و یادی میکنم از دوست و همکار فقیدمان، مرحوم ایرج صفیان، که برای این خط از جانودل مایه گذاشت.
جواد جباری، تکنسین تعمیرات مکانیک و هیدرولیک: واحد گالوانیزه برای من فقط یک خط تولید نیست؛ پلی است بین تلاش ما و رضایت مشتری. هر ورق خروجی، نتیجه دانش و تعهد تکتک ماست. چند سال پیش، با چالش کاهش سرعت و فرسودگی تجهیزات روبهرو شدیم. بهجای پذیرش وضعیت، تصمیم به تغییر گرفتیم. پروژه نوسازی سال ۱۴۰۱، با چهار ماه کار فشرده و تلاش شبانهروزی تیم، به نتیجه رسید. امروز نهتنها خط گالوانیزه نوسازی فنی شده، بلکه روحیه ما نیز تازه شده است. این موفقیت را مدیون همدلی و همکاری همه همکارانم میدانم و به آیندهای قویتر برای واحدمان امیدوارم.