اشمایکل تسلیم نمیشود
بازگشت پس از جراحی هدف دروازهبان کهنهکار
کاسپر اشمایکل با وجود اینکه در آستانه ۳۹ سالگی باید چند عمل جراحی را پشت سر بگذارد و تا زمانی طولانی از فوتبال دور بماند، تأکید کرده هنوز قصد خداحافظی ندارد و برای بازگشت دوباره به میدان میجنگد.
به گزارش ایلنا، کاسپر اشمایکل، عقاب پیر قفس توری سلتیک، در سن 39 سالگی وارد تاریکترین تونل دوران ورزشی خود شده است. او به تازگی فاز نخست از یک پروژه پزشکی دو مرحلهای را روی شانههای ویرانشدهاش پشت سر گذاشت؛ یک قمار بزرگ و حیاتی که تنها هدفش، فرار از کابوس بازنشستگی زودهنگام و نجات واپسین سالهای فوتبال اوست.
افشاگری اخیر این دروازهبان ملیپوش، موجی از نگرانی را در اردوگاه سبز و سفیدها به راه انداخته است. ماراتن نفسگیر ریکاوری او ممکن است به یک تقویم 11 ساله کشیده شود؛ حقیقتی تلخ که به این معناست: اگر اشمایکل روزی دوباره دستکشهایش را به دست کند، قطعاً شمعهای کیک تولد 40 سالگیاش را فوت کرده است.
با این وجود، روحیه جنگندگی در وجود او خاموش نشده است. کاسپر با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی اینستاگرام، از عبور موفقیتآمیز از خوان اول خبر داد و نوشت: «گام نخستِ جراحی شانه به پایان رسید و همهچیز در اتاق عمل عالی پیش رفت. اکنون تمام انرژی و تمرکزم را روی پروسه ریکاوری و آمادهسازی برای نبردِ بعدی معطوف کردهام.»
اما پشت این چهره مصمم، ماهها عذابِ پنهان نهفته بود. اشمایکل در یک برنامه تلویزیونی، در حالی که اسطوره بیبدیل دروازهبانی یعنی پدرش «پیتر» در کنارش نشسته بود، پرده از یک راز دردناک برداشت. او اعتراف کرد که مدتهاست با شانهای متلاشیشده و با تکیه بر تحمل دردی کشنده درون دروازه میایستاده است.
این اعتراف شجاعانه، پاسخی دیرهنگام به موج سهمگین انتقاداتی بود که به دلیل افت کیفی محسوس او در ماههای اخیر سلتیک به سویش روانه میشد؛ افتخارآفرینی که بدن فرسودهاش در نهایت تسلیم شد و از تاریخ 22 فوریه تاکنون، دیگر نتوانسته در ترکیب تیم باشگاهیاش به میدان برود.
ریشه این ویرانی فیزیکی به نبرد سال گذشته در یکچهارم نهایی لیگ ملتهای اروپا بازمیگردد. در شب تلخ شکست 5 بر 2 وایکینگها مقابل پرتغال، اشمایکل دچار این آسیبدیدگی هولناک شد. در آن جهنم تاکتیکی، از آنجایی که سرمربی دانمارک هر 5 سهمیه تعویض خود را سوزانده بود، کاسپر چارهای جز این نداشت که دندان روی جگر بگذارد و با بدنی نیمهجان تا سوت پایان از دروازه دفاع کند.
عمق این فاجعه خاموش و تحمل این درد به حدی بود که مارتین اونیل، سکاندار موقت سلتیک، در مصاحبهای صراحتاً اذعان کرد که با دیدن مدارک پزشکی، از وخامت و شدت حیرتانگیز آسیبدیدگی شانه شاگردش کاملاً بهتزده شده و انتظار چنین سطح از تخریب بافتی را نداشته است.
