امین‌رضا علی‌محمدی در گفت‌وگو با ایلنا:
«روز چهلم» بیشتر از مرگ، درباره امید است
امین‌رضا علی‌محمدی با اشاره به روند شکل‌گیری ایده این اثر اظهار کرد: هر ایده مجموعه‌ای از فریم‌های خودآگاه و ناخودآگاه ماست؛ تصاویری که گاهی منشأ آن‌ها را می‌دانیم و گاهی در ذهن ته‌نشین می‌شوند تا در زمانی نامعلوم معنایی تازه خلق کنند.
امین‌رضا علی محمدی کارگردان فیلم کوتاه «روز چهلم» که عصر امروز در باکس ۷ فیلم‌های داستانی در چهل و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران روی پرده می‌رود، در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا، اظهار کرد: موقعیت مرکزی «روز چهلم» ریشه در اتفاقی واقعی داشت که برای یکی از نزدیکان رخ داده بود؛ موقعیتی که ابتدا قرار نبود به فیلم تبدیل شود، اما با تمرکز روی پایان‌بندی و دریافت بازخوردهای مثبت از دوستان و تهیه‌کننده، مسیر تولید آن هموار شد.
وی با اشاره به فرایند طولانی نگارش فیلمنامه افزود: حدود هشت ماه روی فیلمنامه کار کردیم و متنی که در ابتدا ۲۲ صفحه بود، در نهایت به سه صفحه تقلیل یافت. فیلمنامه برای من فرصتی برای اندیشیدن، تحقیق و عمیق شدن در یک موقعیت واقعی است؛ موقعیتی که هرچه بیشتر در آن درنگ می‌کنی، پرسش‌های تازه‌تری پیش رویت می‌گذارد تا از دل یک اتفاق خاص به دغدغه‌ای عمومی برسی.
علی‌محمدی درباره تقابل مفاهیم مرگ و زندگی و بهره‌گیری از نمادهایی چون قبرستان و آیین چهل‌روز شست‌وشوی میت توضیح داد: عناصری مانند قبرستان و انتظار برای رسیدن جنازه همگی با غیاب و تعلیق در پیوندند، اما جذابیت اصلی در این بود که ببینیم زندگی در مجاورت مرگ چگونه جریان می‌یابد. گاهی مرگ نکاتی را یادآوری می‌کند که در شلوغی‌های روزمره دیده نمی‌شوند و پرسش اصلی این بود که چرا مرگ گاهی حامل آموزه‌هایی است که خودِ زندگی توان انتقال آن را ندارد.
کارگردان «روز چهلم» در پایان خاطرنشان کرد: این اثر بیش از آنکه روایتی درباره مرگ باشد، درباره زندگی و استمرار امید است؛ روایتی از انسان‌هایی که در مواجهه با ناشناخته‌ها و وضعیت‌های بی‌پاسخ، همچنان به کورسوی امیدی چنگ می‌زنند و نشان می‌دهند که مرگ می‌تواند معنایی فراتر از یک پایانِ صرف به همراه داشته باشد.
بهار نوحیان، محمد مطهری‌پور، توفیق حیدری و مهری آل‌آقا در این اثر کوتاه ایفای نقش کرده‌اند و فیلمنامه «روز چهلم» به قلم رضا قره‌گوزلی و امین‌رضا علی‌محمدی به نگارش درآمده است.
در خلاصه داستان «روز چهلم» آمده است: «مریم و یوسف برای بچه‌دار شدن باید چهل روز جنازه بشویند؛ اما در روز چهلم، روستا خالی از جنازه شده است.»
