طرح جامع گردشگری سیسخت به پایان رسید
فرماندار شهرستان دنا با تشریح نیازهای کلان زیرساختی در مسیرهای گردشگری این شهرستان تصریح کرد: تلاشهای اداره کل میراثفرهنگی برای ساماندهی این محور حیاتی با وجود محدودیتها ستودنی است، اما برای جبران ناترازی اعتبارات استانی باید از ظرفیت وزارت نفت و سرمایهگذاریهای بلندمدت شهرداری بهره برد.
به گزارش ایلنا به نقل از وزارت میراث فرهنگی و گردشگری، عباس رسولی اظهار کرد: با پیگیریهای انجام شده، طرح جامع گردشگری سیسخت رو به اتمام است و زونبندیهای مشخصی برای آن تعریف شده است. بر اساس این طرح، محدوده منطقه «آبسرو» تا تأسیسات آبی به عنوان زون گردشگری و از محدوده دریاچه تا گردنه به عنوان منطقه طبیعتگردی تعیین شده است تا تمامی فعالیتها با رویکرد حفظ محیطزیست و پشتیبانی همهجانبه از طرحهای گردشگری صورت پذیرد.
فرماندار دنا در ادامه سخنان خود به لزوم یاریرسانی به میراثفرهنگی در مسیرهای پرتردد توریستی این شهرستان پرداخت و تصریح کرد: مشکل اصلی ما چهار کیلومتر ابتدایی مسیر نیست، بلکه چالش اساسی که نیازمند عزم ملی است، از محدوده گیت ورودی (معروف به زنجیر) به بعد آغاز میشود.
رسولی با اشاره به شرایط خاص این محدوده هفت کیلومتری که در مجاورت تأسیسات آبی قرار دارد تأکید کرد: حجم عظیم مسافران و طبیعت کوهستانی منطقه باعث شده تا ایجاد جاده استاندارد، احداث سرویس بهداشتی و ساماندهی چشمهها نیازمند بودجهای فراتر از توان یک دستگاه اجرایی باشد.
او با اشاره به لزوم ارتقای رضایتمندی گردشگران بیان داشت: خدماتی که در ورودی ارائه میشود باید با توسعه امکانات در طول مسیر همخوانی داشته باشد و این مهم تنها با ورود مقتدرانه سایر نهادها برای تکمیل پازل خدماترسانی در کنار میراثفرهنگی محقق خواهد شد.
رسولی در بخش پایانی سخنان خود با ارائه راهکارهای عملیاتی برای خروج از این چالش زیرساختی، تخصیص بودجههای محدود شهرستانی را برای چنین ابرپروژهای ناکافی دانست و خاطرنشان کرد: اعتبارات ناچیز استانی باید صرف طرحهای هادی روستایی، ایستگاههای پمپاژ کشاورزی و آسفالت راههای روستایی شود و قطعا توان پوشش نیازهای کلان زیرساخت گردشگری را ندارد.
فرماندار دنا برای حل این معضل با رویکرد تعامل میانبخشی دو پیشنهاد مشخص به استاندار ارائه داد و گفت: راهکار اول این است که با رایزنی در سطح کلان، از محل اعتبارات ملی وزارت میراثفرهنگی یا مسئولیتهای اجتماعی وزارت نفت، بودجهای ویژه برای آسفالت و ساماندهی محدود چشمهها جذب کنیم.
او درباره راهکار دوم نیز توضیح داد: در صورت تداوم محدودیتهای مالی، میتوان مدیریت این محور را بر اساس یک قرارداد بلندمدت و اصولی به شهرداری واگذار کرد تا با سرمایهگذاری بخش خصوصی زیرساختها ارتقا یابد، یا اینکه شرکت آب منطقهای بر اساس طرحهای مصوب، منابعی را برای ساماندهی این محدوده حیاتی اختصاص دهد تا بار این مسئولیت سنگین تنها بر دوش یک سازمان نماند.
