مازیار محمدینژاد در گفتوگو با ایلنا مطرح کرد؛
مواجهه کودک با ترسهای درونیاش در «نبرد با خرچنگ»/ رسیدن به شادی را هدف قرار دادیم
مازیار محمدینژاد با اشاره به اینکه در نگارش فیلمنامه «نبرد با خرچنگ» مشاورههای روانشناسی متعددی داشته است، گفت: در چندین بخش از این فیلم، کودک با ترسهای درونیاش مواجه میشود.
مازیار محمدینژاد، کارگردان انیمیشن سینمایی «نبرد با خرچنگ» که این روزها در سینماهای کشور در حال اکران است، در گفتوگو با خبرنگار ایلنا اظهار کرد: ما سالها تجربه تولید انیمیشن در صداوسیما را داشتیم و بعد از حدود ۱۰ یا ۱۲ سال ایدهای به ذهنم رسید که یک داستان کودک بود. این داستان را مکتوب کردم ولی هیچگاه منتشر نشد و قرار بود به عنوان یک رمان یا بعدها به عنوان یک فیلم تولید شود. در نهایت ما یک مجموعه در دو فصل بیست قسمتی را تولید کردیم و همان زمان این ایده به ذهن ما رسید که این داستان با کاراکترهای جذابی که دارد میتواند در قالب یک فیلم سینمایی روایت شود و به همین صورت «نبرد با خرچنگ» تولید شد.
محمدینژاد درباره سینمای انیمیشن ایران گفت: موضوع انیمیشن در سینمای ایران و شکلگیری یک زبان و جریان انیمیشن در کشورمان از دو منظر جامعه مخاطب و رشد صنعت انیمیشن و سرایت آن به سینما قابل بررسی است. در کشور ما انیمیشنهای خارجی اکران نمیشوند و تعداد آثاری که در سال از انیمیشنهای ایرانی اکران میشوند هم اندک است و به طور کل فیلم کودک در اقلیت قرار دارد و این موضوع تنها مربوط به امروز نمیشود.
وی افزود: کمبود فیلم کودک در شرایطی است که جامعه مخاطب ما جمعیت زیادی دارد، هر کودک که بخواهد به سینما برود قطعاً باید با پدر و مادرش همراه باشد و به همین دلیل هر فیلم کودک تعداد مخاطبانش دو برابر از اندازه معمول میشود. در نتیجه این صنعت پتانسیل زیادی در سینمای ایران دارد. حدود ۲۰ سال پیش که انیمیشنهای دیجیتال رایج شد، من اولین فیلم سینمایی انیمیشن سه بعدی کشور را تولید کردم و در جشنواره سال ۱۳۸۵ فیلم فجر هم حضور داشت و در جشنواره کودک موفق به کسب پروانه زرین جشنواره فیلم کودک شد.
این کارگردان تصریح کرد: آن زمان صداوسیما از انیمیشن استقبال بهتری داشت و اکثر تولیدات و پخششان به صداوسیما محدود میشد. هنوز استقبال چندانی از سوی سینما صورت نگرفته بود چون تولیدکنندگان و سرمایهگذارها درباره احتمال موفقیت آثار در گیشه مطمئن نبودند. به مرور زمان انیمیشنهای سینمایی ساخته شدند، مثلاً انیمیشن «تهران ۱۵۰۰» و بعدها «شاهزاده روم» و… مسیر را باز کردند و سرمایهگذارها هم متوجه شدند که پتانسیل خوبی وجود دارد و جریانی شکل گرفت که به مرور زمان رشد کرد و حالا به مرحلهای رسیدیم که سینمای ایران توان سالانه ۶ یا ۷ انیمیشن سینمایی را دارد و به این انیمیشنها برای پاسخگویی به نیاز مخاطبان کودک نیاز دارد.
محمدینژاد درباره محتوا و مضمون «نبرد با خرچنگ» گفت: این فیلم بدون هیچ حمایت مالی و معنوی از سوی دولت ساخته شد و یک اثر کاملاً مستقل به حساب میآید. به همین دلیل میتوانم بگویم که هیچ نهادی در محتوای این اثر دخالت نداشته، چرا که معمولاً هر زمان که با نهادهای مختلف کار میکنید، ممکن است فیلمنامهای بنویسید که به موفقیت و کیفیت بالایش اطمینان داشته باشید ولی در همکاری با نهادهای فرهنگی آنقدر محتوا را در جهت ارائه مضامینی که مدنظر دارند تغییر میدهند که در نهایت با فیلمنامهای مواجه هستید که ۷۰ درصد دچار تغییر شده است و هیچ شباهتی به نوشته شما ندارد. «نبرد با خرچنگ» کاملاً مستقل ساخته شد و الآن در مرحله اکران نهادی مثل بهمن سبز با ما همکاری میکند و ما تنها یک اسپانسر داشتیم که از بخش خصوصی بود و این اسپانسر هم هیچ دخالتی در محتوای انیمیشن نداشت.
وی تصریح کرد: نهادهای دولتی در ساخت انیمیشن بیش از سرگرمی به ارائه محتواهای مذهبی و ملی توجه دارند ولی مسئله اینجاست که اگر اثر سرگرمکننده نباشد اصلاً کسی به دیدن انیمیشن نمیرود که بخواهد متوجه آن مفاهیم مذهبی و ملی شود. ما در «نبرد با خرچنگ» در درجه اول جذابیت اثر برای کودکان را اولویت قرار دادیم و جذابیت اثر برای پدرها و مادرها نکته دیگری بود که در اولویت داشتیم.
این کارگردان درباره پرداختن به مفهوم شادی در این انیمیشن سینمایی، اظهار کرد: عنصر شادی در سینمای انیمیشن معمولاً یکی از عناصر بسیار مهم و جوهره کار کودک است که در اکثر آثار هم دیده میشود. اما شادی در «نبرد با خرچنگ» به شکل متفاوتی مورد توجه قرار گرفته است. ما در این اثر رسیدن به شادی را هدف قرار دادیم نه نشان دادن شادی محض. آثار بسیاری هستند که از همان ابتدا با فضایی موزیکال و ترانهها و رقص کودکانه به سمت شادی میروند اما «نبرد با خرچنگ» اصلاً اینگونه نیست، اتفاقاً بخشهایی از فیلم بسیار غمانگیز است و شادی در مسیر قصه به دست میآید.
وی افزود: به نظر من رسیدن به شادی مسئلهای است که امروز نیاز جامعه ما و به خصوص کودکان است. ما در شرایط سختی هستیم و در این روزهای سخت کشور کودکان را نباید فراموش کنیم. ما در تربیت کودکانمان احتیاج داریم که به آنها راه پیدا کردن شادی را بیاموزیم و من این موضوع را یکی از موضوعات مهم برای کودکان کشورمان میدانم.
کارگردان انیمیشن سینمایی «هفت رنگ» در ادامه گفت: نکته خیلی خاصی که در نگارش فیلمنامه و ساخت «نبرد با خرچنگ» مدنظر داشتیم، روانشناسی کودک بود. ما مشاوره روانشناسی داشتیم و دهها کتاب روانشناسی خواندیم و فیلمنامه این اثر را نوشتیم. در چندین بخش از این فیلم، کودک با ترسهای درونیاش مواجه میشود، دغدغههایی که در طول زندگیاش برای بزرگ شدن دارد را در این فیلم حس میکند. هر کدام از کاراکترهای «نبرد با خرچنگ» یک ضعف دارند و باید ضعف خود را در سفر قهرمانی که برایشان طراحی شده برطرف کنند و به رشد برسند. هر آنچه که در این فیلم مشاهده میکنید بر مبنای روانشناسی کودک نوشته شده و برای جذابیت اثر هم ما همین مسئله را مدنظر داشتیم. خوشبختانه «نبرد با خرچنگ» بدون هیچ تغییر و اعمال نظری در فیلمنامه به ساخت رسید در حالیکه وقتی با نهادهای دولتی کار میکردیم آنقدر فیلمنامه تغییر میکرد که در نهایت ممکن بود خودمان هیچ علاقهای به فیلمنامه نهایی نداشته باشیم.
این کارگردان درباره ساختار دو بعدی «نبرد با خرچنگ» گفت: با وجود اینکه تجربههای قبلی ما انیمیشنهای سه بعدی بودند ما تصمیم گرفتیم که در ساخت این اثر از ساختار دو بعدی استفاده کنیم. یکی از دلایل مهم این انتخاب بودجه فیلم بود، همانطور که گفتم ما با بودجه غیر دولتی و بدون هیچ حمایتی کار کردیم و باید با کمترین رقم اثر را به تولید میرساندیم. «نبرد با خرچنگ» با بودجهای معادل یک دهم فیلمهای معمول ساخته شد و حالا به بازگشت سرمایه از طریق فروش امیدوار هستیم.
وی افزود: موضوع دیگر گروه سنی مخاطب این فیلم بود که مربوط به کودکان خیلی کم سن و سال است. ما در گروه کودکانی که مخاطب این فیلم هستند مطالعاتی داشتیم و به این نتیجه رسیدیم که کودکان به رنگهای روشن تمایل بیشتری دارند و با ساختار دو بعدی ارتباط بهتری برقرار میکنند در حالیکه برای سنین بالاتر مثل نوجوانان انیمیشن سه بعدی جذابتر است. نکته دیگر این است که ما در مجموعهای که ساختیم کاراکترهای این اثر را به برند تبدیل کرده بودیم و قصد داشتیم که کاراکترهای فیلم هم در همان شمایل باشند.
محمدینژاد با اشاره به اینکه ساخت «نبرد با خرچنگ» حدود دو سال به طول انجامید، درباره شرایط اکران این فیلم گفت: حدود یک هفته از اکران «نبرد با خرچنگ» میگذرد و هنوز بازخورد چندانی از آن نگرفتیم اما با وجود زمان اندکی که اکران این فیلم آغاز شده و اینکه هنوز تبلیغاتی هم در تلویزیون نداشتیم، به نظر میرسد که استقبال قابل قبول بوده و در ادامه هم احتمالاً میزان مخاطبان اثر بیشتر خواهد شد.
