حداد عادل: شهید خرازی هیچ وقت منصوب به یکی از جناحهای سیاسی نبود
رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی با اشاره به سابقه طولانی دوستی با شهید کمال خرازی گفت: شهید خرازی هیچ وقت منصوب به یکی از جناحهای سیاسی نبود، همه خصوصیات لازم برای یک دیپلمات را داشت.
به گزارش ایلنا به نقل از رسانهها، نشست رونمایی از کتاب «شهید دکتر سیدکمال خرازی» یکشنبه هفتم تیر ۱۴۰۵ با حضور حسین جابریانصاری مدیرعامل خبرگزاری جمهوری اسلامی، سیدصادق خرازی دیپلمات و سیاستمدار، عبدالحسین خسروپناه دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، غلامعلی حداد عادل، مشاور عالی مقام معظم رهبری و رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی، محمد جواد ظریف وزیر اسبق امور خارجه، اسحاق جهانگیری، معاون اول دولتهای یازدهم و دوازدهم، علیاکبر صالحی رئیس بنیاد ایرانشناسی، محمدرضا نوروزپور معاون امور رسانهای و تبلیغات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سیاستمداران و فعالان فرهنگی در سالن آمفی تئاتر موسسه فرهنگی مطبوعاتی ایران برگزار شد.
غلامعلی حداد عادل در این نشست اظهار کرد: ما در یک محله زندگی میکردیم، ما در سال ۱۳۳۶ دانشآموز کلاش هفتم مدرسه علوی شدیم. مدت ۶ سالِ تمام با هم بودیم و در رشته ریاضی دیپلم گرفتیم. شهید خرازی به دانشکده ادبیات رفت و در رشته علوم عربی تحصیل کرد. من ابتدا رشته فیزیک را ادامه دادم و بعد که تغییر رشته دادم و به دانشکده ادبیات پیوستم، او به من در شناخت بهتر دانشکده ادبیات کمک کرد.
وی درباره زمانی که با شهید خرازی بیرون از ایران فعالیت میکردند، گفت: در خارج از ایران ایشان بیش از قبل به اقتضای محیط، فعالیت سیاسی کرد که این دوره بُعد جدیدی یه شخصیت ایشان بخشید. شهید خرازی دورهای وزیر خارجه و من رییس مجلس بودم که ارتباط بیشتری با هم داشتیم.
او با اشاره به برخی خصوصیات شهید خرازی، گفت: یکی از مهمترین ویژگیهای شهید خرازی تدین ایشان بود، افراط و تفریط نداشت و انسان استاندارد متدین بود. در ۷۰ سالی که با شهید خرازی دوست بودم، به یاد ندارم گناهی از ایشان دیده باشم، نمیگویم معصوم بود.
او در بیان صفت دیگر شهیدخرازی گفت: او که عاقل بود، کمحرف و انسان پختهای بود. در مجالس جز به ضرورت سخن نمیگفت. اعتدالی در وجودش بود. شهید خرازی هیچ وقت منصوب به یکی از جناحهای سیاسی نبود. همه خصوصیات لازم برای یک دیپلمات را داشت. خیلی کم میخندید، برخلاف آقا صادق که میخندند و میخندانند.
حدادعادل با اشاره به اینکه شهید خرازی انسان پرکار، منظم بود، افزود: به همان اندازه که به کار سیاسی میپرداخت، به کار علمی هم توجه داشت، او رشته «علوم شناختی» را با خود به ایران آورد و این رشته را تاسیس کرد. شاید اگر شهیدخرازی در این رشته درس نخوانده بود، این رشته چنین جایگاهی در ایران نداشت.
رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی درباره همسر شهید خرازی گفت: همسر شهید خرازی از بانوان متدینی بود که قبل از ازدواج در جلسات استاد مشترک مرحوم روزبه شرکت میکردند. سالی یکبار فارغالتحصیلان علوی دور هم جمع میشدیم و در افطاری یکدیگر را میدیدیم.
حدادعادل با اشاره به همکاری با شهید خرازی در فرهنگستان زبان و ادب فارسی گفت: در واژهگزینی علوم شناختی در فرهنگستان با هم همکاری داشتیم.
او افزود: وقتی خبر شهادت خرازی و همسر ایشان را شنیدم، یاد این بیت مولانا افتادم: این جهان، با تو خوش است و آن جهان، با تو خوش است/ این جهان بیمن مباش و آن جهان بیمن مرو همچنین این بیت حافظ را به یاد میآورم که: در دلم بود که بیدوست نباشم هرگز/چه توان کرد که سعی من و دل باطل بود.
