وکیلی فرد پیشکسوت میراث فرهنگی:
یونسکو در برابر تهدید میراث جهانی کوتاهی کرده است/ سازمان ملل باید برای جلوگیری از تخریب سرمایههای تمدنی وارد عمل شود
یک پیشکسوت میراثفرهنگی با انتقاد از انفعال یونسکو در برابر تهدید و تخریب آثار تاریخی، تاکید کرد: برای حفاظت از سرمایههای تمدنی منطقه شرق، لازم است موضوع از طریق مکاتبه رسمی و پیگیری در سطح سازمان ملل متحد و نیز با فعالسازی شبکههای بینالمللی انجمنهای میراثفرهنگی دنبال شود.
به گزارش ایلنا، عبدالحسین وکیلیفرد، پیشکسوت میراث فرهنگی با اشاره به نقش نهادهای بینالمللی در حفاظت از میراثفرهنگی در شرایط بحران، اظهار کرد: جنگی که امروز با آن مواجه هستیم، از جهات مختلف با بسیاری از جنگهای پیشین تفاوت دارد و ابعاد آن بهگونهای است که میتواند سرمایههای تمدنی و تاریخی گسترهای وسیع از جهان را در معرض تهدید قرار دهد. در چنین شرایطی انتظار میرود نهادهای بینالمللی مسئول، بهویژه یونسکو، نقش فعالتر و مؤثرتری در صیانت از آثار تاریخی و فرهنگی ایفا کنند.
او با بیان اینکه عملکرد یونسکو در این زمینه رضایتبخش نبوده است، افزود: شواهد نشان میدهد که این سازمان در جلوگیری از تهدید و تخریب میراث تاریخی رویکردی منفعلانه اتخاذ کرده است. از این رو ضروری است موضوع از مسیرهای مؤثرتر، از جمله مکاتبه و طرح رسمی مسئله در سازمان ملل متحد، پیگیری شود تا جامعه جهانی نسبت به خطری که متوجه میراثفرهنگی منطقه شرق است، آگاه شود.
این پیشکسوت میراثفرهنگی با تاکید بر ماهیت فراملی میراث تاریخی گفت: میراثفرهنگی متعلق به یک کشور نیست، آنچه در ایران و در گستره تمدنی شرق قرار دارد، بخشی از سرمایه مشترک بشریت است. این میراث از چین تا یونان امتداد یافته و نابودی یا آسیب به آن، خسارتی جبرانناپذیر برای تاریخ و هویت جهانی به شمار میآید.
وکیلیفرد در ادامه با طرح این پرسش که کارکرد ثبتجهانی آثار در شرایط بحران چیست، تصریح کرد: وقتی آثار تاریخی در فهرست میراثجهانی ثبت میشوند، انتظار میرود در زمانهایی که این سرمایهها با خطر مواجه میشوند، سازوکارهای حمایتی یونسکو نیز فعال شوند. این پرسش جدی مطرح است که در چنین شرایط حساسی، نقش عملی این سازمان در حفاظت از میراث ثبتشده چیست.
او با اشاره به تجربه تخریب آثار تاریخی در جنگهای مختلف جهان افزود: بیتفاوتی نسبت به چنین رخدادهایی این شائبه را ایجاد میکند که یا ملاحظات سیاسی مانع اقدام مؤثر میشود، یا سازوکارهای این نهادها برای ایفای نقش واقعی خود کافی نیست. به همین دلیل لازم است این مسئله از طریق مجامع و نهادهای بینالمللی پیگیری شود تا مسئولیت و کارکرد واقعی یونسکو در حفاظت از میراث ثبت جهانی روشن شود.
این پیشکسوت میراثفرهنگی همچنین بر نقش انجمنها و سازمانهای مردمنهاد در رساندن صدای تهدید میراثفرهنگی به جامعه جهانی تاکید کرد و گفت: انجمنهای میراثفرهنگی در ایران هرچند در سالهای دور آنگونه که باید توانمند نشدهاند، اما در شرایط کنونی میتوانند با ایجاد ارتباط با نهادهای همتراز خود در دیگر کشورها، شبکهای از حمایتهای بینالمللی شکل دهند.
وکیلیفرد ادامه داد: این انجمنها باید فعالانه وارد میدان شوند، با سازمانهای تخصصی و انجمنهای میراثفرهنگی جهان ارتباط برقرار کنند و آنان را نسبت به خطری که متوجه میراث تمدنی شرق است حساس سازند تا صدای این نگرانیها در سطح جهانی بازتاب یابد.
او در پایان تاکید کرد: آنچه امروز در حال وقوع است، مسئلهای است که میتواند پیامدهای عمیقی برای میراث تمدنی بشر داشته باشد. از این رو ضروری است صداهای بیشتری در دفاع از میراثفرهنگی به میدان بیایند و از همه ظرفیتهای بینالمللی برای جلوگیری از تخریب این سرمایههای بیبدیل استفاده شود.
